tag:blogger.com,1999:blog-16650963427079205852012-02-09T06:15:33.105+02:00Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.comBlogger1021100tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-71242764833952114442011-02-08T19:14:00.000+02:002011-02-08T19:14:49.976+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TVF1sPffKkI/AAAAAAAAAso/AeIXru8ABvo/s1600/Ag.Oros%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" h5="true" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TVF1sPffKkI/AAAAAAAAAso/AeIXru8ABvo/s320/Ag.Oros%255B1%255D.jpg" width="232" /></a></div><div style="text-align: justify;">Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ιερωμένος πολύ ευσεβής. Ήταν μάλιστα και πνευματικός κι εξομολογούσε τους πιστούς. Έτσι, έκρινε τα αμαρτήματα των ανθρώπων και τους έβαζε να μετανοούν. Έφτασε να πιστεύει πως ξέρει τι είναι το καλό και το κακό. </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ένα πρωί, του εμφανίστηκε ένας άγγελος. "Ο Θεός με έστειλε για να σου δείξω κάτι", του είπε. Τον πήρε και τον μετέφερε με θαυμαστό τρόπο πίσω από ένα θάμνο. "Πες μου τι βλέπεις;", τον ρώτησε. "Βλέπω έναν πλάτανο με παχύ ίσκιο και μια βρύση με δροσερό νερό να ρέει πλάι του", αποκρίθηκε αυτός. "Τώρα θα πρέπει να μου ορκιστείς ότι δεν θα επέμβεις ή έστω μιλήσεις, ό,τι και να δεις να συμβαίνει", τον πρόσταξε ο άγγελος. Ο ιερέας ορκίστηκε με κατάνυξη. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μετά από λίγο, εμφανίστηκε ένας πλούσιος με το άλογό του και σταμάτησε να πιει νερό και να ξαποστάσει. Ήπιε νερό και ξάπλωσε για λίγο κάτω από το δροσερό ίσκιο του πλάτανου, όπου πήρε έναν υπνάκο. Ύστερα ξύπνησε, ανέβηκε στο άλογό του και συνέχισε το δρόμο του, αφήνοντας όμως πίσω του ένα πουγγί παραγεμισμένο με χρυσές λίρες. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μετά από λίγη ακόμη ώρα, ένας δεύτερος άνθρωπος εμφανίστηκε πεζός και σταμάτησε να πιει νερό. Ξαφνικά, είδε το πουγγί με τις λίρες, το σήκωσε και άρχισε να χοροπηδά από χαρά. Έβαλε το πουγγί στην τσέπη του και χωρίς να χάσει καιρό, έτρεξε να εξαφανιστεί. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Λίγο αργότερα, ένας τρίτος άνθρωπος, έφτασε κι αυτός στη βρύση. Την ώρα όμως που έπινε νερό, επέστρεψε ο πλούσιος, ο οποίος είχε στο μεταξύ αντιληφθεί ότι είχε χάσει το πουγγί του και γύρισε να το αναζητήσει. Μόλις λοιπόν είδε τον άλλο άνθρωπο, άρχισε να τον κατηγορεί ότι του έκλεψε το πουγγί με τις λίρες και να του ζητά να του τις επιστρέψει. Άρχισαν να καυγαδίζουν και πάνω στον καυγά, ο πλούσιος έσπρωξε απότομα τον άλλο, εκείνος έπεσε στο έδαφος κι έσπασε το σβέρκο του σε μια απ' τις ρίζες του πλάτανου. Ο πλούσιος πανικόβλητος, ανέβηκε στο άλογό του κι εξαφανίστηκε...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"Πες μου τώρα", είπε ο άγγελος στον ιερέα. "Τι πιστεύεις γι' αυτά που είδες, ήταν καλά ή κακά;"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"Καλέ μου άγγελε", απάντησε εκείνος, "η ψυχή μου είναι βαριά από το κακό που είδα να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μου, χωρίς να μπορώ να αντιδράσω. Ο ένας έκλεψε το πουγγί που δεν ήταν δικό του, ο άλλος κατηγόρησε άδικα έναν αθώο άνθρωπο και από πάνω τον σκότωσε, χωρίς μάλιστα να τιμωρηθεί."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>"Δεν γνωρίζεις όμως ακριβώς την ιστορία", αποκρίθηκε ο άγγελος</strong>. "Ο πλούσιος που ήρθε πρώτος στη βρύση, είχε καταπατήσει τα χωράφια του δεύτερου και τα δικαστήρια τον είχαν δικαιώσει, όπως κάνει πάντοτε η ανθρώπινη δικαιοσύνη, ν' αδικεί τους φτωχούς και να αθωώνει τους πλούσιους. Η θεία δικαιοσύνη όμως απαιτούσε ο πλούσιος να πληρώσει το χρέος του και αυτός ήταν ο τρόπος που επέλεξε ο Θεός για να συμβεί αυτό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο τρίτος άνθρωπος, αυτός που σκοτώθηκε, είχε δολοφονήσει τον αδελφό του, χωρίς να το υποψιαστεί κανείς, ούτε και να τον κατηγορήσει. Οι τύψεις του όμως ήταν τέτοιες, που γονατιστός παρακάλεσε το Θεό να τον απαλλάξει απ' το βάρος που κουβαλούσε. <strong>Αυτός ήταν ο τρόπος που βρήκε ο Θεός για ν' ανταποκριθεί στην προσευχή του. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όσο για τον ίδιο τον πλούσιο, μετά από αυτό που έκανε, χάρισε την περιουσία του στους φτωχούς και πήγε να γίνει ιεραπόστολος, προσφέροντας τεράστιο ανθρωπιστικό έργο στην Αφρική και σώζοντας πολλές ζωές." </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TVF5-unvkgI/AAAAAAAAAss/xwEl7s3UBcU/s1600/91%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="212" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TVF5-unvkgI/AAAAAAAAAss/xwEl7s3UBcU/s320/91%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ο ιερέας κοίταξε τον άγγελο εμβρόντητος, μην ξέροντας τι να πει. "Πήγαινε λοιπόν εν ειρήνη", τον αποχαιρέτησε ο άγγελος "και να θυμάσαι πόσο λίγα γνωρίζεις, ώστε να μπορείς ν' αποφασίσεις τι είναι καλό και τι κακό."</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-7124276483395211444?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-39881806658781819602011-01-29T13:28:00.000+02:002011-01-29T13:28:04.941+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TUP418tjNEI/AAAAAAAAAsY/2othHHC43xg/s1600/216418-300225wingspan_bald-eagle_rs%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="242" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TUP418tjNEI/AAAAAAAAAsY/2othHHC43xg/s320/216418-300225wingspan_bald-eagle_rs%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ζούσε σ' ένα κοινόβιο ένας ευλαβής μονάχος ο οποίος κάποτε ακούγοντας τον στίχο του ψαλτηρίου «Χίλια έτη, Κύριε, ως η ημέρα η εχθές ήτις διήλθε και φυλακή εν νυκτί» (Ψαλ. 89 στ. 3), δεν μπορούσε να καταλάβει τον στίχο κι επειδή σ' αυτό το δεν υπήρχε κανένας έμπειρος διδάσκαλος να το βοηθήσει, έκανε επίμονη προσευχή στον Κύριον να του αποκαλύψει την έννοια του στίχου. Πράγματι ο Κύριος άκουσε το θέλημά του φοβούμενου αυτόν. Μια ήμερα μετά τον όρθρο, αφού έφυγαν οι αδελφοί στα κελιά τους, αυτός έμεινε να προσευχηθεί –κατά την συνήθεια του- στην εκκλησία.</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τότε βλέπει ξαφνικά έναν πολύ ωραίο αετό να πετά πάνω από το κεφάλι του μέσα στο ναό! Ξαφνιάστηκε, εντυπωσιάσθηκε και χάρηκε πολύ από την ωραιότητα του και θέλησε να τον πιάσει. Ο αετός απομακρυνόταν λίγο -λίγο και ο μοναχός τον ακολουθούσε. Δεν πετούσε ψηλά όπως οι άλλοι αετοί. Ακολουθώντας τον ο μοναχός, βγήκε από την εκκλησία, βγήκε από το μοναστήρι κι έφθασε σ' ένα δάσος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εκεί εισήλθε σ' έναν απόκρυφο τόπο κι άρχισε ο αετός να ψέλνει μια μελωδία γλυκύτατη και αγγελική, ώστε ο μοναχός -απορροφημένος από την γλυκιά ψαλμωδία- ξέχασε όλα τα του κόσμου και με τον νου και την καρδιά του βρισκόταν στον παράδεισο. Με την χάρη του Θεού δεν αισθανόταν κόπωση, πείνα, δίψα, πόνους, κρύο ή άλλες ανάγκες του σώματος. Αισθανόταν μέσα του τόση αγαλλίαση, ώστε επί... τριακόσια χρόνια άκουγε ευφραινόμενος την αγγελική ψαλμωδία διότι άγγελος Κυρίου ήταν ο φαινόμενος ωσάν αετός! Μετά ό άγγελος υψώθηκε στους ουρανούς, ενώ ό μοναχός επανερχόμενος στον εαυτό του από αυτή την «θεωρία», επέστρεψε στο μοναστήρι, νομίζοντας ότι μία μόνον ώρα πέρασε από τότε που έφυγε από την μονή. Φθάνοντας εκεί, ο πορτάρης τον ρώτησε από που είναι….Τότε αυτός απόρησε, διότι δεν είδε αυτόν που γνώρισε ως πορτάρη και του είπε με φυσικό τρόπο:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TUP5Qz_pVbI/AAAAAAAAAsc/Uc4K9W7qZ9Y/s1600/Ag.Oros%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" s5="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TUP5Qz_pVbI/AAAAAAAAAsc/Uc4K9W7qZ9Y/s320/Ag.Oros%255B1%255D.jpg" width="232" /></a></div><div style="text-align: justify;">- Εγώ είμαι ο τάδε μοναχός. Δεν με γνωρίζεις ; Ο πορτάρης νόμιζε ότι ο επισκέπτης του θα έχασε τα μυαλά του και του είπε:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πήγαινε στον δρόμο σου, γιατί εμείς δεν έχουμε τέτοιο μοναχό. Εσένα δεν σε είδα καμιά φορά ούτε μπήκες ποτέ σ' αυτό το μοναστήρι! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τότε ο μοναχός ταραγμένος, του είπε όλα τα τυπικά του κοινοβίου και τα ονόματα των αδελφών. Κατόπιν πηγαίνοντας στον ηγούμενο και λέγοντας όλα 'αυτά, αυτός συγκέντρωσε τους πατέρες, αλλά από αυτούς κανέναν δεν γνώριζε. Τότε ο μοναχός τους είπε με απορία:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">-Θαυμάζω κι εξίσταμαι πατέρες, πώς έγινε αλλαγή για μία μόλις ώρα που απουσίασα από εδώ, ώστε ν' αλλάξουν τα πάντα, ώστε να μη γνωρίζω κανέναν από εσάς κι εσείς να μη γνωρίζετε εμένα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μάρτυς μου ό Θεός, ότι δεν πέρασε παρά μία ώρα που εξήλθα από το μοναστήρι, αφού προηγουμένως διαβάσαμε την ακολουθία του όρθρου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Γέροντας ανέτρεξε στον κώδικα του μοναχολογίου, αναζητώντας τα ονόματα των πατέρων που ανέφερε ο άγνωστος μοναχός. Εξετάζοντας προσεκτικά τον κώδικα του μοναχολογίου -όπου ήσαν γραμμένα όλα τα ονόματα των αδελφών- διάβασε τα ονόματα που του είπε ο μοναχός και κατάλαβε με τρόμο, πώς είχαν περάσει... τριακόσια ολόκληρα χρόνια! Τότε άρχισε να ρωτά τον μοναχό τι είδους άνθρωπος είναι και τι αγαθά έργα στην ζωή του έκανε, για να μάθει πώς αξιώθηκε από τον Θεόν τέτοιας χάριτος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TUP5pBbkQhI/AAAAAAAAAsg/rwgi-_XIuyY/s1600/panagia12%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" s5="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TUP5pBbkQhI/AAAAAAAAAsg/rwgi-_XIuyY/s320/panagia12%255B1%255D.jpg" width="315" /></a></div><div style="text-align: justify;">Αυτός του είπε: Δεν γνωρίζω καμιά αρετή στον εαυτό μου, παρά μόνον ότι είχα υπακοή στους προεστούς της μονής, τέλεια αγάπη προς όλους και δεν σκανδαλιζόμουν ποτέ και από τίποτε. Είχα πολλή αγάπη στην Παναγία Δέσποινα και κάθε μέρα διάβαζα μπροστά στην εικόνα Της τους χαιρετισμούς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κατόπιν διηγήθηκε την εμφάνιση του αετού και την ιστορία στο δάσος και οι πατέρες τον αγκάλιαζαν τον καταφιλούσαν ως έναν κατά κυριολεξία ουράνιο και όχι επίγειο άνθρωπο, διότι και τα λόγια του ουράνια και θεία. Ο ηγούμενος του είπε:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">-Δόξαζε τον παντοδύναμο Θεόν, ο οποίος σε αξίωσε μιας τέτοιας θαυμαστής οπτασίας, την οποία δεν είδε άλλος με αυτό τον τρόπο σ' αυτό τον παράλογο κόσμο. Έζησες κάτι από την χαρά και την γλυκύτητα του παραδείσου!.. Άλλα γνώριζε, αδελφέ μου τριακόσια χρόνια πέρασαν και όχι μία ώρα όπως σου εφάνη!.. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τόση χαρά κι ευφροσύνη θα αισθάνονται οι άγιοι στον παράδεισον -όντες μπροστά στον θρόνο της Αγίας Τριάδος- ώστε να περνούν χίλια χρόνια σαν ΜΙΑ μέρα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ακούγοντας αυτά ο μοναχός δόξασε τον Θεόν έκλαψε από χαρά και ζήτησε να κοινωνήσει των αχράντων Μυστηρίων। Λαμβάνοντας τ' άχραντα Μυστήρια, είπε: «Νυν απολύεις τον δούλον Σου, Δέσποτα...» και αμέσως παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του Θεού.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ΡΟΗ ΧΑΡΙΣΜΑΤΩΝ ΣΕΡΒΩΝ KAI ΡΟΥΜΑΝΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ΕΚΔΟΣΗ 2004 </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ΜΑΝΟΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">http://sotiriapsixis.blogspot.com/2010/11/blog-post.html</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-3988180665878181960?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-47649981635872872572011-01-21T19:18:00.003+02:002011-01-21T19:19:41.021+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://1.gvt0.com/vi/UVdRXLHU3FE/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/UVdRXLHU3FE&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/UVdRXLHU3FE&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-4764998163587287257?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-33063689186897011292011-01-14T20:17:00.000+02:002011-01-14T20:17:25.650+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TTCQWYK_cQI/AAAAAAAAAsA/TQD5EYv8LxQ/s1600/kontoglou1%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TTCQWYK_cQI/AAAAAAAAAsA/TQD5EYv8LxQ/s320/kontoglou1%255B1%255D.jpg" width="228" /></a></div><div style="text-align: justify;">Οι άνθρωποι έχουν στην καρδιά τους μεγάλο φόβο μήπως απομείνουν απροστάτευτοι και φτωχοί στη ζωή τους, και για τούτο, ο νούς και ο λογισμός τους είναι στο να μαζέψουν χρήματα ή να αποκτήσουν κτήματα κι΄ άλλα πλούτη, για να τα έχουνε στην ανάγκη τους.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και καλά για εκείνους που δεν πιστεύουν στον Θεό, και κρεμούνε την ελπίδα τους στα χρήματα και στα άλλα πλούτη. Αλλά τί να πεί κανένας για εκείνους που λέγονται χριστιανοί, που πάνε στην εκκλησία και παρακαλούνε τον Θεό να τους βοηθήσει στη ζωή&nbsp;και που λένε πως έχουνε την ελπίδα τους στον Χριστό, στην Παναγία και στους Αγίους, κι απο την άλλη μεριά είναι φιλάργυροι, δεν δίνουνε τίποτα στα αδέρφια τους, τους φτωχούς, κι ολοένα μαζεύουνε χρήματα και πλούτη?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div> <div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div> <table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; text-align: right;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TTCRJNpkwmI/AAAAAAAAAsE/S94vn4zLDDU/s1600/219447-19696-spring%252520flowers%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="240" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TTCRJNpkwmI/AAAAAAAAAsE/S94vn4zLDDU/s320/219447-19696-spring%252520flowers%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"></td></tr></tbody></table> <div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Στη ζωή μου είδα πως οι τέτοιοι λεγόμενοι χριστιανοί είναι οι περισσότεροι, κι απορεί κανένας πώς μπορούνε να συμβιβάσουν μια ζωή συμφεροντολογική, με τα λόγια του Χριστού, που λέει και ξαναλέει : '' Μή φροντίζετε για το τί θα φάτε και για το τί θα πιείτε και για το&nbsp;τί θα ντυθείτε. Κοιτάξετε τα πουλιά, μήτε κοπιάζουν, μήτε μαζεύουν, κι΄ όμως ο Πατέρας τους ο ουράνιος τα θρέφει. Κοιτάξετε με πόση μεγαλοπρέπεια είναι ντυμένα τα αγριολούλουδα, που κι ο ίδιος ο Σολομώντας δεν στολίστηκε σαν αυτά τα τιποτένια λουλούδια. Λοιπόν, αν για το χορτάρι του χωραφιού, που σήμερα λουλουδίζει κι αύριο το καίνε στο φούρνο, φροντίζει ο Πατέρας σας που είναι στον ουρανό, πόσο περισσότερο θα φροντίσει για εσάς ολιγόπιστοι?</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div> <div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Αυτά είναι λόγια καθαρά, απλά, σίγουρα, και δείχνουν πώς πρέπει να είναι η βάση και το θεμέλιο της διδασκαλίας του Χριστού. Γιατι πως μπορεί να έχει πίστη στον Χριστό ένας άνθρωπος, και μαζί να είναι κολλημένος στα χρήματα και στο συμφέρον, πολλές φορές μάλιστα περισσότερο κι απο τους άθεους? Θα πεί πως νομίζει πως θα ξεγελάσει τον Θεό. Αλλά ''Θεός ού μυκτηρίζεται'', δηλαδή ο Θεός δεν περιπαίζεται.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TTCSfchF9SI/AAAAAAAAAsM/f2j3e8PWiCc/s1600/cf80ceb9-cf83cf84ceb71%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TTCSfchF9SI/AAAAAAAAAsM/f2j3e8PWiCc/s320/cf80ceb9-cf83cf84ceb71%255B1%255D.jpg" width="286" /></a></div><div style="text-align: justify;">Κι όμως η πονηρή γνώμη του ανθρώπου όλα μπορεί να τα συμβιβάσει: Να είναι καλά γαντζωμένος στο χρήμα, δηλαδή στο διάβολο, που τον λέγει ο Χριστός Μαμωνά, θεό της φιλαργυρίας, και τον ίδιο καιρό να παρουσιάζεται για χριστιανός, να πηγαίνει στην εκκλησία, να κάνει σταυρούς και μετάνοιες, να κλαίει πολλές φορές απο την αγάπη του για τον Χριστό, αλλά να μην μπορεί να ξεγαντζωθεί απο τα λεφτά κι απο την μανία του παρά. Λογική δεν χωρά καθόλου σ΄αυτούς. Είναι ολότελα πονηροί κι ότι κάνουν το κάνουν για να το έχουν δίπορτο, κι ό,τι κερδίσουν. " Βάστα γερά ", σου λέει , τα λεφτά , που είναι χειροπιαστά, άναβε και κανένα κερί, κάνε και καμιά μετάνοια, για να έχεις το μέσο και με τον Χριστό. "Αν βγούνε αληθινά τα λόγια του&nbsp;για παράδεισο και για κόλαση, έχουμε κι απο εκει την σιγουριά. Ό,τι και να γίνει , είναι κανένας κερδισμένος"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Απόστολος Παύλος λέει: " Αν πιστεύουμε στον Χριστό μοναχά για τούτη την ζωή, είμαστε οι πιο ελεεινοί άνθρωποι".&nbsp; Γιατί οι ψευτοχριστιανοί παρακαλούνε τον&nbsp; Χριστό προπάντων για τις υποθέσεις τούτου του κόσμου, για τις δουλειές τους, για τη σωματική υγεία τους, για τα παιδιά τους, και μόλις σκοτεινιάσει η κατάσταση, αρχίζουν τα παράπονα γιατί ο Χριστός και η Παναγία δεν τρέξανε να τους&nbsp;βοηθήσουν στις δουλειές τους, πολλές φορές σε τέτοιες δουλειές&nbsp;που είναι απάνθρωπες και που τους κάνουν να&nbsp;κακουργούν &nbsp;καταπάνω στα αδέρφια τους.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TTCSwX5tU3I/AAAAAAAAAsQ/wJ-F-gKWksw/s1600/226854-1athos-cross%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TTCSwX5tU3I/AAAAAAAAAsQ/wJ-F-gKWksw/s320/226854-1athos-cross%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ο Απόστολος Παύλος λέει πάλι αλλού: " Είναι καλό να στερεώνετε την καρδιά σας με την ελπίδα στη χάρη του Θεού, κι όχι με φαγητά ( δηλαδή με σαρκικά και υλικά πράγματα ) που μ΄αυτά δεν ωφεληθήκανε όσοι αφιερώσανε την ζωή τους σ΄αυτά, δηλαδή στο να μαζέψουν χρήματα, ξεγελώντας τον εαυτό τους πως μ΄αυτά εξασφαλίζονται". Γιατί " επελθών γαρ ο θάνατος , ταύτα πάντα εξηφάνισται".</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν υπάρχει κανένα πράγμα πιο σίγουρο απο την ματαιότητα του κόσμου, κανένα. Όλη η ιστορία της ανθρωπότητας φανερώνει αυτή την απελπιστική ματαιότητα. Και όμως, πόσοι άνθρωποι στον&nbsp;κόσμο κάθισαν και σκεφθήκανε πάνω σ΄αυτό&nbsp; το φανερότατο και σιγουρότατο φαινόμενο, στη ματαιότητα, που θα έπρεπε ο κάθε άνθρωπος να το έχει μέρα νύχτα μπροστά του?&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μα εμείς κάνουμε σαν την στρουθοκάμηλο, που χώνει το κεφάλι της στην άμμο, για να μην βλέπει τον φονιά της, και νομίζει οτι κρύφτηκε απ ΄ αυτόν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πόσο αξιολύπητοι σ΄ αυτό απάνω είναι οι σπουδαίοι άνθρωποι της γής.Ενώ βλέπουν καθαρά πως το βάραθρο που κατάπιε όλους τους σπουδαίους απο καταβολής κόσμου, και πως τ΄ ανοιχτό στόμα του περιμένει να τους καταπιεί κι αυτούς, εκείνοι δώστου και καταγίνονται με μάταια και ψευδή, με πολιτικές πονηριές, με πολέμους, με ψευτομεγαλεία και με ανοησίες, που διαλαλώνται σ΄ολη την οικουμένη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TTCS60SqLOI/AAAAAAAAAsU/8QpK7SAf5ZQ/s1600/1%255B4%255D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="229" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TTCS60SqLOI/AAAAAAAAAsU/8QpK7SAf5ZQ/s320/1%255B4%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ανοησία εκείνων που τους λέει ο κόσμος σοβαρούς, μυαλωμένους, τετραπέρατους, μεγαλοφυείς!</div><div style="text-align: justify;">Τί φτώχεια αληθινά απο κρίση κι απο γνώση! Κι απο τέτοιους κυβερνιέται ο κόσμος. Ή οι άλλοι που καταγίνονται με μανία στις μάταιες φιλοσοφίες και στις τέχνες, και τους αποθεώνουν οι άλλοι οι πολλοί που δεν έχουν κουκούτσι κρίση, ενω ξέρουν καλά πως δεν θα περάσει πολύς καιρός που θα σβήσουν όλοι απο τον κόσμο!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πηγή: Βιβλίο του Φώτη Κόντογλου - Ασάλευτο Θεμέλιο.&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-3306368918689701129?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-62358965512611285272010-12-09T13:42:00.000+02:002010-12-09T13:42:24.049+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC-mqrHNcI/AAAAAAAAArY/IiSv_fy5ZsU/s1600/Image%255B9%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC-mqrHNcI/AAAAAAAAArY/IiSv_fy5ZsU/s320/Image%255B9%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Θυμούνται ασφαλώς οι σύζυγοι τη χαρούμενη και ευλογημένη ημέρα του γάμου τους. Όλα τότε ήταν όμορφα και ωραία. Στιγμές ανεπανάληπτες γι΄ αυτούς. Στο βάθος του ορίζοντα ρόδιζε ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Μια ιδανική συζυγία. Άστραφτε από χαρά το πρόσωπο τους, καθώς δεχόντουσαν τις ευχές των συγγενών και φίλων για την καινούργια ζωή. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μα, τη ζωή δεν την κάνουν ευτυχισμένη οι ευχές, όσες κι αν είναι και από όποιους κι αν προέρχονται. Ούτε φυσικά τα υλικά αγαθά, τα χρήματα και οι θέσεις. Πολύ περισσότερο οι υποσχέσεις μεταξύ των συζύγων που δίδονται με ευκολία. Στην αρχή υπόσχονται πολλά και οι δυο. Ο καθένας λέει πως θα είναι αφοσιωμένος στον άλλο για πάντα και θα του ανήκει ολοκληρωτικά σ΄ όλη του την ζωή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC-xkhnWsI/AAAAAAAAArc/lAiNdQySZRA/s1600/86329%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="213" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC-xkhnWsI/AAAAAAAAArc/lAiNdQySZRA/s320/86329%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Παρόλα αυτά δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που τα πράγματα γρήγορα μεταβάλλονται. Ξαφνικά ξεσπά η μεγάλη μπόρα στην οικογένεια των ολίγων μηνών, καμιά φορά και ολίγων ημερών. Συμφορά στο σπίτι. Από κάποια μικρή σπίθα άναψε μεγάλη πυρκαγιά. Από εκεί και πέρα αρχίζουν τα δράματα και οι δοκιμασίες. Και διερωτώνται οι συγγενείς, οι φίλοι και οι γνωστοί : « Γιατί? Μα, πώς? Αυτό το ταιριασμένο ζευγάρι, το ευτυχισμένο, το ζηλευτό με τις καλύτερες προϋποθέσεις, τώρα κλυδωνίζεται » ?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν πρέπει να διαφεύγει στους συζύγους ότι η ευτυχία δεν στηρίζεται σε πράγματα εφήμερα. Αυτά παρέρχονται τόσο εύκολα. Στηρίζεται στην αγάπη την γνήσια και ανυπόκριτη. Στην αγάπη χωρίς υπολογισμούς και κρατούμενα. Στην αγάπη που πρέπει να υπάρχει και από τα δυο μέρη. Αυτή η αγάπη με την αίγλη και την ομορφιά της ενώνει αδιάσπαστα τους δύο σε «σάρκα μια». Συσφίγγει δεσμούς. Κάνει τη ζωή χαριτωμένη. Δίνει περιεχόμενο στον εσωτερικό άνθρωπο. Εξουδετερώνει εχθρούς. Φωτίζει σε έργα « ευποιίας και κοινωνίας ». Οδηγεί τους συζύγους στην ίδια επιδίωξη, στον αυτό σκοπό, το ίδιο ιδανικό. Η αγάπη είναι δύναμη. Είναι η βασικότερη χριστιανική αρετή. Πάνω στην αγάπη στηρίζεται η θρησκεία του Εσταυρωμένου. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC-9uKcIPI/AAAAAAAAArg/3Xr6Pn06Dl4/s1600/groom%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="256" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC-9uKcIPI/AAAAAAAAArg/3Xr6Pn06Dl4/s320/groom%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Την αρετή της αγάπης που θεμελιώνει τη χριστιανική οικογένεια τονίζει πολύ και ο απόστολος Παύλος στο αποστολικό ανάγνωσμα του μυστηρίου του γάμου. Δεν συνιστά απλώς μεταξύ των συζύγων την αγάπη, αλλά και το μέτρο και το βάθος αυτής. « Οι άνδρες αγαπάτε τας γυναίκας εαυτών, καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την Εκκλησίαν και εαυτόν παρέδωκε υπέρ αυτής ». Όχι απλώς να φροντίζει και να μεριμνά για τα υλικά πράγματα που την απασχολούν. Η αγάπη προχωρεί περισσότερο. Στη θυσία. Να, ο τέλειος βαθμός της αγάπης. Και αυτό συμβαίνει γιατί η γυναίκα δεν αποτελεί κάτι το ξεχωριστό για τον άνδρα, είναι « οστούν εκ των οστέων του και σάρξ εκ της σαρκός του». Πώς λοιπόν μπορεί το ίδιο σώμα να μην ενδιαφερθεί, όταν πάσχει και υποφέρει κάποιο μέλος του ιδίου σώματος? « Είτε πάσχει εν μέλος, συμπάσχει πάντα τα μέλη», τονίζει ο ίδιος ο απόστολος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ίδιο μέτρο ισχύει και για την αγάπη της συζύγου προς τον άνδρα της. Αυτός είναι η κεφαλή της. « Ο ανήρ εστί κεφαλή της γυναικός ». Γι΄ αυτό κοντά του αισθάνεται ασφάλεια, δύναμη, προστασία, τιμή. Επομένως οφείλει υπακοή και αγάπη. « Αι γυναίκες τοις ιδίοις ανδράσιν υποτάσσεσθε ως τω Κυρίω». Ορίζει και εδώ ο λόγος του Θεού το μέτρο της υπακοής και της αγάπης της συζύγου προς τον άνδρα της. Όπως ακριβώς πρέπει να υποτάσσεται στον Κύριο, τον Σωτήρα και Λυτρωτή. Αυτή την ολοκληρωμένη αγάπη πρέπει να έχουν μεταξύ τους οι σύζυγοι, γιατί θα ζήσουν μια ζωή ολόκληρη κάτω από την ίδια στέγη. Ο καθένας από αυτούς θα έχει τον χαρακτήρα του, τα ελαττώματα του και τις αδυναμίες του. Ασφαλώς δεν θα λείψουν τα πείσματα, οι εγωισμοί, οι ιδιοτροπίες, οι συγκρούσεις. Πότε από τον ένα και πότε από την άλλη θα δημιουργούνται συνεχώς αφορμές για παρεξηγήσεις και αντιθέσεις, για γκρίνιες και προστριβές. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC_Fo4mNZI/AAAAAAAAArk/m6FT7YEpWxc/s1600/healing-after-the-affair%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="252" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC_Fo4mNZI/AAAAAAAAArk/m6FT7YEpWxc/s320/healing-after-the-affair%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Τι θα συμβεί αν δεν έχει σφυρηλατηθεί ανάμεσα τους η αγάπη? Οι αφορμές και οι αιτίες που θα δίδονται καθημερινά, θα κρατούν την οικογένεια σε διαρκή εκνευρισμό και σε συνεχή αναστάτωση. Θα συντριβεί η αρμονική ζωή. Θα σπάσει ο κρίκος της συζυγικής ενότητας. Θα ψυχρανθούν οι ενωμένες καρδιές και θα δημιουργηθούν ρήγματα στο οικογενειακό σκάφος με απρόβλεπτες συνέπειες. Και αν δεν φθάσουν στη διάλυση, η οικογένεια δεν θα έχει αρμονική ζωή, ηρεμία και κατανόηση. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η αγάπη ανάμεσα στους συζύγους θα κάμει το έργο της στις κρίσιμες στιγμές. Θα προλάβει κάθε κακό. Είναι ανυπολόγιστη η δύναμη της. Επεμβαίνει και αποκαθιστά τη γαλήνη και την ησυχία. Σβήνει τις αναμμένες φωτιές. Εξουδετερώνει τα πείσματα και τις αντιθέσεις. Κατευνάζει τα πνεύματα. Ανέχεται και υπομένει τα ελαττώματα του άλλου. Επαναφέρει στο οικογενειακό περιβάλλον την ηρεμία και την γαλήνη. Δημιουργεί ένα κλίμα ευχάριστο για την πρόοδο και την ευημερία του σπιτιού. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Είναι ανάγκη λοιπόν επιτακτική, να εφαρμόζουν οι σύζυγοι την προτροπή του Παύλου « ανεχόμενοι αλλήλων εν αγάπη ». Πόσο θα είχε να ωφελήσει τη σύγχρονη οικογένεια η εφαρμογή αυτής της συμβουλής! Η αγάπη σκεπάζει με τον μανδύα της σφάλματα και αδυναμίες. Συγχωρεί πάντοτε. Γιατί ο χριστιανισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια πλατιά και απέραντη αγάπη. Ο Παύλος μάλιστα την τοποθετεί ψηλότερα από την πίστη και την ελπίδα « Νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα, μείζων δε τούτων η αγάπη ». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δυστυχώς πολλές οικογένειες στην εποχή μας πάσχουν και δοκιμάζονται από την έλλειψη της αγάπης. Έχουν πολλές φορές άφθονα τα υλικά αγαθά, μα δεν έχουν το ένα, το μοναδικό, το θησαυρό της αγάπης. Δεν τους λείπει τίποτε, και όμως δεν τρώνε γλυκό ψωμί. Πολύ συχνά το όμορφο και ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον μεταβάλλεται σε πεδίο συγκρούσεων. Κυριαρχούν οι εγωισμοί και οι αντιθέσεις, είναι παγωμένες οι καρδιές. Έτσι το σπίτι μοιάζει με σκοτεινή και υγρή φυλακή. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC_RYJV24I/AAAAAAAAAro/j13beF8fSJA/s1600/0ccc1a94a8b4a8af0573a655fd6d709b%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC_RYJV24I/AAAAAAAAAro/j13beF8fSJA/s1600/0ccc1a94a8b4a8af0573a655fd6d709b%255B1%255D.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Είναι ανάγκη λοιπόν να καλλιεργηθεί μεταξύ των συζύγων η αγάπη. Να μείνει μόνιμη και σταθερή στις καρδιές τους, από την ημέρα του γάμου τους ως την τελευταία τους αναπνοή εδώ στη γη. Η ζωή τους τότε θα μοιάζει με την ζωή των αγγέλων. Η ενότητα που θα δημιουργήσει η αγάπη σε τούτη τη ζωή, θα συνεχιστεί και στον ουρανό. Αυτό εννοεί ο απόστολος του Χριστού όταν λέει « η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει ». Η Βασιλεία του Θεού δεν είναι τίποτε άλλο παρά κοινωνία αγάπης και επιβράβευση της αγάπης. Πιο πολύ ας προσέξουν την αγάπη όσοι υποσχέθηκαν πως θα ζήσουν για πάντα ενωμένοι. Δεν πρέπει τα λόγια τους να μείνουν γράμμα κενό. Πρέπει να γίνουν βίωμα και ζωή. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και ας έχουν υπόψη τους ακόμη ότι πρέπει ν΄ αγαπιούνται όπως είναι. Ας αφήσουν τα όνειρα, τις φαντασιώσεις, τους οραματισμούς. Τέτοιος είναι ο σύντροφος της ζωής τους και όπως είναι καλούνται να τον αγαπήσουν. Εδώ ευρίσκεται το κλειδί της οικογενειακής ευτυχίας. Μακριά από ψευδαισθήσεις και χίμαιρες. Με άμεση επαφή προς την πραγματικότητα, με διαυγή κρίση θα σταθεί ο ένας στο πλευρό του άλλου και θα διαπλεύσουν τον ωκεανό της συζυγικής ζωής. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC_d119JqI/AAAAAAAAArs/k8u-ZTJMU9k/s1600/love_410_273_380_307%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="213" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC_d119JqI/AAAAAAAAArs/k8u-ZTJMU9k/s320/love_410_273_380_307%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Όσοι και όσες είναι συνεπαρμένοι από ψευτορομαντισμούς των μυθιστορημάτων και των κινηματογραφικών έργων, εμπρός στην σκληρή πραγματικότητα τα χάνουν και απογοητεύονται. Η αντίδραση τους είναι κακή, αρρωστημένη, καταστρεπτική. Σαν να έπεσαν από τα σύννεφα. Και είναι φυσικό να πελαγοδρομήσουν και να καταποντισθούν. Και ο ένας λοιπόν και η άλλη είναι άνθρωποι της γής. Φέρνουν μαζί τους την ανθρώπινη ασθένεια και αδυναμία. Είναι ατελείς. Έχουν τα ελαττώματα και τις ελλείψεις τους. « Πτωχός ειμί εγώ και πένης » φωνάζει ο βασιλιάς και προφήτης Δαυίδ. Τέλειος δεν είναι ούτε ο ένας ούτε η άλλη. Ούτε υπάρχει άνθρωπος τέλειος , ιδανικός « καλός » πέρα ως πέρα. Και όπως ο καθένας ανέχεται τον εαυτό του παρά τις ατέλειες του, έτσι καλείται να κατανοεί και να ανέχεται και τον άλλο. Δεν είναι από άλλη πάστα ο άλλος. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">«Μα τον περίμενα διαφορετικό. Τον ήθελα ευγενικό, με καρδιά ευαίσθητη, για να αγαπά και να συγχωρεί, να έχει δυνατή θέληση και ανωτερότητα ψυχής. Τον ονειρευόμουνα τρυφερό και ηρωϊκό συγχρόνως, να είναι ο δυνατός που να ξέρει τι πρέπει να θέλει και πως πρέπει να το αποκτήσει».</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC_qtGv9CI/AAAAAAAAArw/Sfwxqz-i2Bg/s1600/251025-1%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQC_qtGv9CI/AAAAAAAAArw/Sfwxqz-i2Bg/s320/251025-1%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div>&nbsp;Έτσι τον περίμενες. Μα, μήπως και εκείνος τέτοια και καλύτερη δεν σε περίμενε και εσένα? Επειδή δεν σε βρήκε όπως σε φανταζόταν, πρέπει να σε περιφρονήσει, να σε μειώσει, να απογοητευθεί? Όχι λοιπόν. Είναι ανάγκη και οι δυό σας να προσγειωθείτε, για να απαλλαχθείτε από πολλά λάθη και δάκρυα και πόνους. Να ζητήσετε, να κατανοήσετε τον «άνθρωπο» και τότε θα κατανοήσει ο ένας τον άλλον. Όχι με άλλο κριτήριο να κρίνετε τον εαυτό σας και με άλλο , με τέλειο κριτήριο, τον σύντροφο της ζωής σας. <br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μάλιστα. Τον ίδιο γνώμονα να χρησιμοποιείτε και για τους δυό σας. Αυτό που συγχωρείς και ανέχεσαι στον εαυτό σου, να συγχωρείς και να ανέχεσαι και στον σύντροφο της ζωής σου. Και να αγαπήσετε ο ένας τον άλλο όπως είστε. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θυμώνει εκείνος? Σου φέρεται με αποτομία και τραχύτητα? Σε πληγώνει με την αυταρχικότητα του ? Υπόμεινε τον. Μακροθύμησε στις αδυναμίες του. Αγάπησε τον έτσι όπως είναι. Και εργάσου. Με υπομονή, με καλοσύνη, με αγάπη, για να τον μαλακώσεις, να τον σμιλεύσεις. Με την πραότητα σου να τον βοηθήσεις σιγά σιγά να αντιληφθεί τις ανωμαλίες του χαρακτήρα του και να τις διορθώσει. Να γίνει και αυτός πράος, σύμφωνα με την παραγγελία του Κυρίου « Μάθετε απ΄εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία ».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQDAPJ7shpI/AAAAAAAAAr0/4h5iVjSVikY/s1600/zeygari_kaygas_large%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQDAPJ7shpI/AAAAAAAAAr0/4h5iVjSVikY/s320/zeygari_kaygas_large%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Είναι νευρική η σύζυγός σου? Παρουσιάζεται πολύ ευαίσθητη? Δεν δέχεται υποδείξεις? Επιμένει να γίνει το δικό της? Μη λησμονείς ότι το πρώτο καθήκον σου είναι η ανοχή. Θα ανεχθείς τον χαρακτήρα της όπως έχει κι εκείνη υποχρέωση να ανεχθεί τον δικό σου. Αυτό μας συμβουλεύει και ο απόστολος. « Οφείλομεν ημείς οι δυνατοί τα ασθενήματα των αδυνάτων βαστάζειν και μη εαυτοίς αρέσκειν ». Και με προσοχή και αγάπη, με κατανόηση και ταπείνωση, με τέχνη και παιδαγωγικότητα που εμπνέει ο Μέγας Παιδαγωγός, ο Κύριος, θα ζητήσεις να την βοηθήσεις να απαλλαγεί από τις ιδιορρυθμίες του χαρακτήρα της. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όσοι και όσες δεν κατόρθωσαν να εννοήσουν και τα άλλα σοφά λόγια του αποστόλου Παύλου « ανεχόμενοι αλλήλων εν αγάπη » , όσοι δεν ζητούν να καλλιεργήσουν τον εσωτερικό τους κόσμο με την ευαγγελική αλήθεια, αυτοί είναι φυσικό να επαναστατούν στις κακές εκδηλώσεις του χαρακτήρα των άλλων.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τότε μεταξύ των συζύγων δημιουργείται σιγά σιγά κάποια ψυχρότητα, κάποια απόσταση, ένα πνεύμα ασυνεννοησίας που όλο και μεγαλώνει. Λείπει η συναίσθηση ότι ψυχικά και οι δυο είναι ασθενείς. Και ο ασθενής είναι φυσικό να παρουσιάζει τα ασθενήματα του. Μόνο η αγάπη και η ανοχή που εμπνέει ο Χριστός έχουν ριζική θεραπευτική δύναμη. Λείπουν αυτά? Τότε το ανδρόγυνο αυτό θα συντριβεί στους σκοπέλους των ανόμοιων χαρακτήρων. Αυτό το « ασυμβίβαστο» των χαρακτήρων τι άλλο είναι συνήθως παρά αυτό που περιγράψαμε.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQDAZ7SB_lI/AAAAAAAAAr4/SCk4Zx7yFNw/s1600/marriage%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="251" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TQDAZ7SB_lI/AAAAAAAAAr4/SCk4Zx7yFNw/s320/marriage%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ας το προσέξουν λοιπόν οι σύζυγοι. Να μάθουν να αγαπούν ο ένας τον άλλον όπως είναι. Να μην ξενίζονται στις αδυναμίες και τα ελαττώματα του άλλου. Να τα αντιμετωπίζουν με μακροθυμία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η λέξη μακροθυμία περιέχει ανοχή, αοργησία, υπομονή, καλοσύνη και αγάπη. Όταν αυτά θέσουν ως οδηγό και ρυθμιστή της συμπεριφοράς τους ο ένας προς τον άλλον, τότε εκείνα που διαιρούν τους άλλους, αυτούς θα τους ενώνουν σφικτότερα, θα ευρίσκονται σε επαφή με την πραγματικότητα, θα εννοήσουν βαθιά ότι ο γάμος επιδιώκει και αυτό το σκοπό: Να γνωρίσουν τον « άνθρωπο », να γνωρίσουν ο ένας τον άλλον, για να είναι επιεικείς και πράοι και καλοί και για να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο με την αλληλοβοήθεια.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-6235896551261128527?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-70229385842091064672010-12-03T15:39:00.000+02:002010-12-03T15:39:48.827+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TPjyCaH1BII/AAAAAAAAArQ/F_XeiD5x7IQ/s1600/greekflag%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="256" ox="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TPjyCaH1BII/AAAAAAAAArQ/F_XeiD5x7IQ/s320/greekflag%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ελληνικά νιάτα, ελάτε να αναστήσουμε τα ωραία και μεγάλα μας ιδανικά. Πείτε το. Φωνάξτε το. Διαλαλείστε το. <strong>Τα ιδανικά μας είναι Θρησκεία, Πατρίδα, οικογένεια, τιμή, ελευθερία, δικαιοσύνη, δημοκρατία, αγιότητα, τελειότητα.</strong></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μεγάλα και λαμπρά τα ιδανικά μας.</strong> Υπερχρονικά και αιώνια. Αρχαία αλλά και πάντα νέα. Ένδοξα και πολυθέλγητρα. Χιλιοτραγουδημένα...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>" Η πίστη του Θεού μας η αγία, κι' η άδολη αγάπη του σπιτιού, μαζί με την αγνή φιλοπατρία, στα στήθια μας χαρμόσυν΄ ας κλειστούν".</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έτσι τα τραγούδησε ο αγωνιστής και πιστός ποιητής <strong>Γεώργιος Βερίτης</strong>. Τα&nbsp;νοιωθε καθοδηγητικά και φωτιστικά στη ζωή του. Τα ζούσε με παλμό και χάρη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και εσείς, σύγχρονα ελληνικά νιάτα, κλείστε τα αυτιά σας, σαν τον Οδυσσέα, στις αρνησίθρησκες και απάτριδες σειρήνες που ακούγονται στο κάθε σας βήμα. Σκοπός τους είναι να σας πλανέψουν, να σας αποπροσανατολίσουν, να σας ναυαγοτσακίσουν. Γύρω σας, όλοι κι απο παντού, να σας μαράνουν ζητάνε, της καρδιάς κάθε όμορφο λουλούδι. Να σας κλέψουν των ιδανικών το θησαυρό. Μέσα μαζικής ενημέρωσης, ραδιόφωνο, τηλεόραση, έντυπα, εφημεριδογράφοι, προπαγανδιστές με χίλια πρόσωπα, έχουν ξεσηκώσει ενα άγριο και ανόσιο και ανίερο πόλεμο, που δεν έχει ξαναδεί ο τόπος μας. Στόχος τους η εκκλησία, η θρησκεία, η ηθική, οι πιστοί και δραστήριοι χριστιανοί, οι κληρικοί, οι μοναχοί, οι ναοί του Κυρίου, η οικογένεια, ο θρησκευτικός γάμος, η συζυγική τιμή, η ελληνική παιδεία..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αγωνίζονται με μανία να γκρεμίσουν τα πάντα. Να μη μείνει τίποτε όρθιο. Η πλύση εγκεφάλου καθημερινό τους έργο. Σκοταδιστές και παρανοϊκοί, της νύχτας και του πνεύματος τυμβωρύχοι, να συλήσουν ζητάνε των ιδανικών τον ανεκτίμητο πλούτο. Την αναθεώρηση - δηλαδή κακοποίηση - της ιστορίας, τη θεωρούν κατόρθωμα και αποκάλυψη. Είναι περήφανοι για τα υποπροϊόντα μιας μονοδιάστατης μυωπικής προόδου και μιας ψεύτικης κουλτούρας, που είναι ουσιαστικά παλιμβαρβαρισμός.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TPjyNG69evI/AAAAAAAAArU/nPzd9t5bAnM/s1600/771781%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" ox="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TPjyNG69evI/AAAAAAAAArU/nPzd9t5bAnM/s200/771781%255B1%255D.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">Αγαπητέ φίλε, συ που διαβάζεις τούτες τις γραμμές, μη σε γελάσουνε πονηροί άνθρωποι και γόητες που δεν είναι παρα ' πλανώντες και πλανόμενοι' . Μη σε παρασύρουν με τις φανφαρονικές και φτηνές συνθηματολογίες τους, σε μονοπάτια πλάνης και απώλειας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κράτα γερά της πίστης το τιμόνι. Μείνε για πάντα "καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού". <strong>Ακριβοφύλαξε τα ιδανικά σου. Έτοιμος να σαι πάντα να τα υπερασπίζεις απο κάθε επιβουλή.</strong> Μάθε πως ένας - όταν είναι με τον Χριστό - αποτελεί συντριπτική πλειοψηφία ενάντια σ΄ολες τις δυνάμεις του κόσμου.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν εισαι μόνος. Είναι πολλοί οι νέοι με ιδανικά. Πολλοί οι σημαιοφόροι. Πολλοί οι μαχητές. Πολλοί που φυλάνε ηρωικές Θερμοπύλες.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πάρε και συ τη σκυτάλη των ωραίων ιδανικών και τράβα τον δρόμο σου περήφανος και γενναίος. Σαν άλλος Φειδιππίδης, τρέξε γοργοφτέρουγος για να φέρεις παντού το μήνυμα της χαράς, της δύναμης και της νίκης.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τ΄ αύριο σίγουρα θα γίνει καλύτερο απο το χτές.&nbsp;Θα το κάμει ο Χριστός και με το δικό σου αγώνα.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">πηγή: Βιβλίο " Τα ιδανικά μας "- Μιχαήλ Ε. Μιχαηλίδη&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-7022938584209106467?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-23164852579972407512010-11-19T15:47:00.000+02:002010-11-19T15:47:33.528+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TOZ-bTpiF7I/AAAAAAAAArE/ks83Pdu83ps/s1600/kentriko_h_633_451%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="228" ox="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TOZ-bTpiF7I/AAAAAAAAArE/ks83Pdu83ps/s320/kentriko_h_633_451%255B1%255D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ένας χριστιανός νέος ερωτεύεται μια κοπέλα και αρχίζει να την βλέπει συχνά. Επειδή όμως ο νέος αυτός θέλει να κάνει υπακοή στο θέλημα του Θεού, <strong>δηλαδή δεν θέλει να έχει σαρκικές σχέσεις με κοπέλες πριν απο τον γάμο του</strong>, είναι αποφασισμένος να μην προχωρήσει σε σαρκικές σχέσεις με την κοπέλα του, πρίν απο τον γάμο τους. Το πονηρό πνεύμα όμως, του υποβάλλει τον εξής λογισμό : " εάν δεν φθάσεις σε ολοκληρωμένες σχέσεις με την κοπέλα σου, δεν θα της δείξεις οτι πραγματικά την αγαπάς. Εάν δεν της δοθείς ολοκληρωτικά, και εκείνη σε σένα, δεν θα αποδείξετε ο ένας στον άλλο οτι αγαπιέστε αληθινά." </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ποιά θα πρέπει τωρα να είναι η απάντηση και η στάση του χριστιανού νέου στην πρόκληση και υποβολή αυτού του λογισμού?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εδω θα συμβεί ένα εκ των δύο: ή ο νέος θα αψηφήσει και θα περιφρονήση την εντολή του Θεού και θα πεισθεί στην προτροπή του πονηρού πνεύματος, οτι δηλαδή μόνο με την ολοκλήρωση των σαρκικών σχέσεων επιτυγχάνεται και αποδεικνύεται η γνήσια αγάπη σε δυο νέους πριν απο τον γάμο, ( χωρίς δηλαδή να είναι απαραίτητη η τέλεση του μυστηρίου του γάμου πρίν αυτές συντελεσθούν ), ή ο νέος αυτός, μένοντας σταθερός στην τήρηση της εντολής του Θεού, δεν αμαρτάνει πρίν απο τον γάμο του, και δεν προχωρεί σε σαρκικές σχέσεις με την κοπέλα του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στην πρώτη περίπτωση ο νέος θα υποστεί "πτώση", στην δεύτερη όχι. Στην&nbsp;δεύτερη περίπτωση, ο νέος δεν θα χάσει την υγεία και την χαρά της ψυχής του, που&nbsp;προέρχεται απο την Χάρη του Θεού, ούτε την δυνατότητα να αγαπήσει αληθινά.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Στην&nbsp;πρώτη περίπτωση, ο νέος θα χάσει την χαρά της ψυχής του που προέρχεται απο την Χάρη του Θεού, και θα έχει μόνο την φυσική χαρά</strong>. Επειδή όμως θα αμαρτάνει,η Χάρη του Θεού που έχει απο το Άγιο Βάπτισμα, θα υποχωρεί συνεχώς, θα συστέλλεται μέσα του, χωρίς ο ίδιος να το αντιλαμβάνεται, λόγω της απειρίας του. Η υποχώρηση της χάριτος όμως, σταδιακά θα υποκατασταθεί απο δαιμονική ενέργεια, επειδή το σαρκικό πάθος θα αρχίσει να εδραιώνεται, και επειδή με την διάπραξη της σαρκικής αμαρτίας ο πειρασμός αρχίζει να αποκτά δικαιώματα επάνω στον άνθρωπο. Έτσι ο άπειρος νέος θα αρχίσει να χάνει και την φυσική του χαρά. Θα συμβεί όμως και κατι άλλο. <strong>Θα καταστρέψει τον έρωτα, επειδή η πρόοδος στον έρωτα και αυτή εξαρτάται απο την Χάρη του Θεού, απομακρύνοντας έτσι τον εαυτό του όλο και περισσότερο απο την επίτευξη της αληθινής, της γνήσιας αγάπης.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στην γνήσια αγάπη αυτός ο νέος μπορεί να φτάσει <strong>μόνο</strong> μετά απο μετάνοια και εδραίωση της σχέσεως του με τον Θεό. Αυτό γίνεται δια της μετανοίας, της&nbsp;εργασίας των εντολών του Θεού και της συμμετοχής στην μυστηριακή ζωή της εκκλησίας.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βιβλίο: "Σχέσεις ανδρόγυνου πριν και μετά τον γάμο"&nbsp;- Δαμασκηνού Μοναχού Αγιορείτου.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-2316485257997240751?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-13636121999543772602010-11-03T16:03:00.006+02:002010-11-04T16:57:56.360+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TNLIBnqsjqI/AAAAAAAAAqs/-iJOQkFbgyw/s1600/cheat2%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="234" px="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TNLIBnqsjqI/AAAAAAAAAqs/-iJOQkFbgyw/s320/cheat2%5B1%5D.jpg" width="320" /></a></div><strong>Ερώτηση:</strong>&nbsp; Όταν μέσα σε εναν γάμο γεννιέται έρωτας για ενα τρίτο πρόσωπο δυνατός και καταλυτικός όλων των υπολοίπων συναισθημάτων, πρέπει να διαλύεται ο γάμος ή να συνεχίζει να υπάρχει με υπομονή? Όταν κάποιος νοιώθει έρωτα και αγάπη για κάποιον άλλο δηλ. έχει το αίσθημα αναλήψεως της ευθύνης και για κάποιο πρόσωπο πέρα απο την σύζυγο ή τον σύζυγο, αμαρτάνει? Ποιά είναι εδω η θέση του λόγου του Χριστού, οτι <strong>όποιος επεθύμησε γυναίκα&nbsp; '' ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού?''</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Απάντηση:</strong>&nbsp; Όταν μερικές φορές, έρχονται κάποιοι άνθρωποι να μιλήσουμε, και αρχίζουν να λένε μια ιστορία, που μιλάει για κάποια άλλη σχέση, που ήδη έχει αρχίσει να αναφαίνεται, νοιώθω τον πειρασμό να τους πώ: ''Να συνεχίσω εγώ παρακάτω?&nbsp;Να σας πώ εγω αυτό που θέλετε να μου πείτε?''&nbsp;Κοιτάξτε κάτι, δεν είναι ένα το θέμα εδώ, σ΄αυτήν την περίπτωση. Είναι πολλά τα θέματα. Και είναι σημαντικό, όσο μπορούμε να τα δούμε όλα, ή τα περισσότερα απο τα θέματα αυτά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TNLInEZJW0I/AAAAAAAAAq0/jjQ80BiSNEc/s1600/couple%2520fighting%25202%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="256" px="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TNLInEZJW0I/AAAAAAAAAq0/jjQ80BiSNEc/s320/couple%2520fighting%25202%5B1%5D.jpg" width="320" /></a></div>Πρώτα- πρώτα <strong>ο γάμος είναι μια υπεύθυνη σχέση</strong>. Και <strong>η ευθύνη κουράζει</strong>. Και όταν ξαφνικά, κάποιο άλλο πρόσωπο φαίνεται απο δίπλα, με το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε, να επικοινωνήσουμε, <strong>τότε νομίζουμε οτι βρήκαμε τον ιδανικό άνθρωπο που θα θέλαμε</strong>. &nbsp;Σ΄αυτές τις περιπτώσεις, συνηθίζω να λέω, στον άνθρωπο που μου τα λέει: '' Ξέρεις ποια πρέπει να είναι η τιμωρία σου? Να σε παντρέψω με το πρόσωπο αυτό, το ''ιδανικό'', για να έλθεις, σε λιγότερο απο ένα μήνα, να μου πείς για πόσο ακόμα θα συνεχίσει να είναι ''ιδανικό!''.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>Είναι οι συνθήκες της ζωής, που δημιουργούν την εντύπωση, οτι ο άνθρωπος αυτός, ο ''τρίτος'', είναι αυτός που ζητάω. Βέβαια, πολλές φορές αυτό προέρχεται απο το γεγονός, οτι <strong>δεν λειτουργεί σωστά ο γάμος</strong>. Δεν λειτουργεί, με ποιά έννοια? Με την έννοια οτι <strong>ξεχνάμε ο ένας τον άλλο</strong>. Είναι οι συνθήκες, είναι τα παιδιά, είναι η δουλειά, είναι ενα σωρό πράγματα. Όμως μέσα σε όλα αυτά, δεν είναι δυνατόν να ξεχάσουμε&nbsp;<strong>το πρώτο και το κύριο: Αυτό που είναι, και οφείλει να είναι, ο ένας απέναντι στον άλλο.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TNLJsYbBHvI/AAAAAAAAAq8/ZfoIzqebC44/s1600/couples-disagreement-need-for-counseling%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="228" px="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TNLJsYbBHvI/AAAAAAAAAq8/ZfoIzqebC44/s320/couples-disagreement-need-for-counseling%5B1%5D.jpg" width="320" /></a></div>Πολλές φορές, ενα τρίτο πρόσωπο σημαίνει ενα κενό, που υπάρχει στην σχέση των δυο. Και είναι σημαντικό, εκείνος που νιώθει να εισβάλει στην ζωή του ένα τρίτο πρόσωπο, να ''ψαχτεί'' πιο προσεκτικά.&nbsp;Να δεί ακριβώς τί είναι αυτό το κενό, που πάει να καλύψει ο άλλος. Να διερωτηθεί για μερικά πράγματα... Μερικές φορές κάποια πρόσωπα, πιστεύοντας οτι αυτός είναι ενας ''καινούργιος'', και όπως είπε,΄''καταλυτικός'' έρωτας, διέλυσαν τον γάμο τους τον πρώτο, και ξαναπαντρεύτηκαν, για να περάσουν πάρα πολύ άσχημα στην συνέχεια. <strong>Η αγάπη δεν παύει ποτέ να είναι ενας σταυρός. Να είμαστε εξηγημένοι: Η γνησιότητα της αγάπης είναι ο σταυρός. Η χαρά '' δια του σταυρού, έρχεται εν όλω τω κόσμω''</strong>.&nbsp;Τί σημαίνει το να αγαπάει κανείς? Μπορεί, αυτό που νιώθει για ένα τρίτο πρόσωπο, τελικά, να μην είναι αγάπη. Χρειάζεται λοιπόν αρκετό ψάξιμο...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>Υπάρχει και κάτι ακόμα. Στην ερώτηση, όπως γράφεται, η κατάσταση περιγράφεται πολύ ωραία. Συνήθως όμως, ένας τέτοιος γάμος, έχει και άλλες προϋποθέσεις. Μπορεί να υπάρχουν παιδιά στη μέση. Μπορεί να εμπλέκονται πάρα πολλά πράγματα ακόμα. Δεν είναι ο γάμος, έτσι όπως φαίνεται σ΄αυτό το ερώτημα, σαν μια κατάσταση, στην οποία, ξαφνικά, μπαίνει κάτι άλλο, γιατί στον γάμο μέσα υπάρχουν κι άλλα πρόσωπα. Το πρώτο που πρέπει πάρα πολύ να ψάξουμε είναι άν όντως αυτό που νιώθουμε είναι γνήσιο. <strong>Μήπως δηλαδή πρόκειται για ένα κενό, που έρχεται ένας άλλος να καλύψει. Πρέπει να ερευνήσουμε λιγάκι την σχέση μας, διότι συχνά παραθεωρούμε τον γάμο που κάναμε.&nbsp;</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TNLJ6sJeJwI/AAAAAAAAArA/K4zQe5Y45Yc/s1600/couples-wallpaper%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" px="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TNLJ6sJeJwI/AAAAAAAAArA/K4zQe5Y45Yc/s320/couples-wallpaper%5B1%5D.jpg" width="181" /></a></div>Ακούω και βλέπω πολλές φορές, συμπεριφορές ανθρώπων διάφορες, ( ασύμβατες με τον γάμο ), και συμπεραίνω οτι, <strong>αν ένας γάμος κυλάει έτσι, τότε '' μπάζει'' απο παντού</strong>. Αν αυτές τις τρύπες δεν τις κλείσουμε, τότε δεν είναι καθόλου απίθανο να παρουσιασθούν, και ένα, και περισσότερα πρόσωπα στη μέση. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να καταλάβουμε, οτι <strong>ο γάμος δεν είναι κάτι που τελειώνει, και γι΄αυτό η αγάπη μέσα στον γάμο πρέπει να συντηρείται, να διαφυλάσσεται</strong>. Λέγεται οτι ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα και την αγάπη. Γιατί σκοτώνει? Τί εννοούν αυτοί που το&nbsp;λένε αυτό? Μήπως εννοούν οτι <strong>ο γάμος βγάζει στην επιφάνεια αυτό που υπάρχει στο βάθος</strong>? Δεν υπήρξαν φαίνεται αυτά (&nbsp; ο έρωτας δηλ. και η αγάπη.. ) ποτέ σε κάποιο ζευγάρι, και στην πράξη, μέσα στον γάμο δηλαδή, φαίνεται οτι αυτά δεν υπήρξαν. Δεν είναι απλό και μονοσήμαντο το θέμα.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αλλά και στην περίπτωση που υπάρχει ενα άλλο πρόσωπο που προκαλεί τόσο εντύπωση, θα έλεγα οτι είναι σημαντικό να θυμηθούμε πως ο γάμος δεν είναι ενας περίπατος, ούτε η ζωή του ζευγαριού είναι ανθόσπαρτη.. <strong>Ο γάμος είναι ο σταυρός που οδηγεί στην ανάσταση ( της ψυχής&nbsp;μας )</strong> Κατά συνέπεια λοιπόν, ναι, θα ψάξει κανείς, κατ΄αρχήν τον εαυτό&nbsp;του, διότι οφείλεις να ερευνήσεις, για να δείς αν φταίς κι εσυ στην υπόθεση. <strong>Δεν μπορείς να πετάξεις δηλαδή το πρόσωπο με το οποίο ξεκίνησες μια πορεία, επειδή ξαφνικά, κάποιος άλλος ή άλλη, βρέθηκε στη μέση.&nbsp;</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TNLI4o2Qy4I/AAAAAAAAAq4/Nq1Rs7TkV1Q/s1600/zevgari-ouranos%5B1%5D.png" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" px="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TNLI4o2Qy4I/AAAAAAAAAq4/Nq1Rs7TkV1Q/s320/zevgari-ouranos%5B1%5D.png" width="320" /></a></div>Ας μην ξεχνάμε οτι υπάρχει πάντα και ο κίνδυνος, η πραγματικότητα του πειρασμού. Κι αν πειράζεσαι? Πώς δηλαδή αποκλείεις τον πειρασμό? Κι αν όλο αυτό που θεωρείς τόσο καταλυτικό, είναι μία φούσκα, που θα ξεφουσκώσει αύριο?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γι΄αυτό, <strong>ο σταυρός, απο τον οποίο πηγάζει η αγάπη, διδάσκει την υπομονή</strong>. Εδώ βέβαια το ερώτημα δεν αναφέρει για τυχόν προβλήματα, που μπορεί να υπήρχαν στην ζωή του ζευγαριού, και τα οποία θα έπρεπε να είχαμε υπόψη μας, πριν απαντήσουμε. Οπότε καταλήγουμε στο ότι <strong>με ελευθερία αποφασίζει κανείς, και να σταυρωθεί ακόμα, για να αναστήσει την αληθινή αγάπη.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br />Βιβλίο: "Σχέσεις ανδρόγυνου πριν και μετά τον γάμο" - Δαμασκηνού Μοναχού Αγιορείτου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-1363612199954377260?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-76338935055843454192010-10-26T13:46:00.001+03:002010-10-26T13:50:20.275+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TMawCBdRHrI/AAAAAAAAAp8/GIVT8RNK3_s/s1600/cf80ceb1ceb9ceb4ceb9-cf83cf84cebf-ceb4cf81cf8ccebccebf%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="233" nx="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TMawCBdRHrI/AAAAAAAAAp8/GIVT8RNK3_s/s320/cf80ceb1ceb9ceb4ceb9-cf83cf84cebf-ceb4cf81cf8ccebccebf%5B1%5D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><strong>Η αμέλεια των γονέων για τα παιδιά τους είναι βαρύτατο αμάρτημα.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Συχνά οι γονείς παραμελούν την ψυχική μόρφωση των παιδιών</strong>. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κάθε πατέρας προκειμένου να εκπαιδεύσει τα παιδιά του στις καλές τέχνες, στα γράμματα και στη ρητορική καταβάλλει κάθε προσπάθεια, για τη μόρφωση όμως της ψυχής του κανείς δεν φροντίζει.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν το παιδί είναι άρρωστο στο σώμα, κανείς δεν αρνείται να το στείλει σε μακρινό ταξίδι για να θεραπεύσει την αρρώστια του. Όταν όμως πάσχει η ψυχή, κανείς δεν ασχολείται με αυτή, αλλα όλοι χάνουμε το θάρρος μας, όλοι αδιαφορούμε, όλοι αμελούμε.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ποιά απολογία θα έχουν εκείνοι στους οποίους έχουν εμπιστευθεί τα λογικά πρόβατα, και που δείχνουν μεγάλη αμέλεια, και ενώ κάθε μέρα βλέπουν άλλα μεν να τα κατασφάζουν - όπως λέει ο προφήτης - άλλα&nbsp;να κατασπαράζονται απο τα θηρία, &nbsp;άλλα δε να κλέβονται απο άλλους, κι όμως να μην θέλουν να φροντίζουν καθόλου γι΄αυτά?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Βλέπεις τον γιό σου να βρίζει τον Δημιουργό του και δεν δυσανασχετείς</strong>, πές μου, ούτε τον φοβερίζεις και τον επιπλήττεις, και αυτά ενω γνωρίζεις οτι αυτή&nbsp; την πράξη και ο ίδιος ο Θεός την εμποδίζει, όχι επειδή ζημιώνεται αυτός που βρίζεται&nbsp;( γιατι ο Θεός είναι αιώνιος ), αλλά για την δική του σωτηρία? Γιατι <strong>εκείνος που δείχνει αχαριστία και αναισθησία απέναντι του Θεού, πολύ περισσότερο θα τολμήσει να προσβάλει τον πατέρα του αλλά και την δική του ψυχή.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και τον Ιώβ, όπως τον επαίνεσε η Αγία Γραφή για τις άλλες αρετές του, οτι δηλαδή ήταν δίκαιος και ειλικρινής και ευσεβής, έτσι τον επαίνεσε και για την επιμελή αγωγή των παιδιών του. Αυτή δε η επιμέλεια συνίστατο όχι στο να συγκεντρώνει χρυσάφι γι΄αυτά, ούτε να τα κάνει ένδοξα και φημισμένα, αλλά σε τί? Άκουσε την Αγία Γραφή που λέει: " όταν τελείωσαν οι μέρες του συμποσίου τους, έστειλε ο Ιώβ ανθρώπους και τα εκαθάριζε, και αφου σηκωνόταν το πρωί, προσέφερε γι΄αυτά θυσία τόσα σφάγια, όσα ήταν και τα παιδιά του, και επι πλέον ενα μοσχάρι για τις αμαρτίες τους, ωστε να εξαγνισθούν οι ψυχές τους. Γιατι σκεφτόταν μόνος του ο Ιώβ " μήπως τα παιδιά μου σχημάτισαν στην&nbsp;ψυχή τους εχθρικές διαθέσεις για τον Θεό? "&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TMayKUblhDI/AAAAAAAAAqM/nRTpR6EE52A/s1600/Girl_Blowing_Flower%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" nx="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TMayKUblhDI/AAAAAAAAAqM/nRTpR6EE52A/s320/Girl_Blowing_Flower%5B1%5D.jpg" width="320" /></a></div>Τί θα έχουμε λοιπόν εμείς να απολογηθούμε που τολμούμε να δείξουμε τόση αμέλεια για τα παιδιά μας? Γιατι, αν <strong>ο Ιώβ, που έζησε πριν απο την εποχή της Χάριτος, πρίν απο τον νόμο της Καινής Διαθήκης, αυτός που δεν διδάχτηκε απο κανέναν, εφρόντιζε τόσο πολύ για τα παιδιά του</strong>, ώστε να τρέμει ακόμη και για αμαρτήματα που δεν είχαν εκδηλωθεί, ποιός λοιπόν θα σώσει εμάς που πλέουμε μέσα στη Θεία Χάρη, που είχαμε την τύχη να ακούσουμε τόσους και τόσους δασκάλους, που έχουμε τέτοια παραδείγματα και δεχθήκαμε τόσες και τόσες συμβουλές, και εν τούτοις όχι μόνον δεν φοβούμαστε τα κρυφά αμαρτήματα, αλλα περιφρονούμε και τα φανερά, και οχι μόνο τα περιφρονούμε, αλλά και διώχνουμε αυτούς που&nbsp;θέλουν να τα διορθώσουν?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ας μην παραμελούμε λοιπόν τα παιδιά, γνωρίζοντας οτι, όταν είναι εντάξει απέναντι του Θεού, και σ΄αυτή την ζωή θα προκόψουν και θα δοξασθούν</strong>. Γιατί αυτόν που ζεί με αρετή και καλωσύνη, όλοι τον σέβονται και τον τιμούν, έστω κι αν είναι πιο φτωχός απο όλους. Όπως και τον πονηρό τον αποστρέφονται και τον μισούν, ακόμη κι αν έχει άφθονα πλούτη. Ώστε αυτοί που παραμελούν τα παιδιά &nbsp;τους, κι αν ακόμη είναι αγαθοί και μετριοπαθείς, για την αμαρτία αυτή&nbsp;θα υποστούν τη χειρότερη τιμωρία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εκείνες οι μητέρες που δεν ανατρέφουν τα παιδιά τους με την ευσεβή ανατροφή κατα τον απόστολο Παύλο είναι περισσότερο παιδοκτόνοι παρά μητέρες. <strong>Αυτό δεν το λέγω μόνο προς τις γυναίκες αλλα και προς τους άνδρες</strong>. Γιατι πολλές φορές και πολλοί πατέρες κάνουν και διαπραγματεύονται τα πάντα, για να αποκτήσει ο γιός τους καλό άλογο, λαμπρό σπίτι και ακριβό χωράφι, ενω για να αποκτήσει καλή ψυχή και ευσεβή διάθεση, δεν κάνουν τίποτε.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TMaxGQClyNI/AAAAAAAAAqE/hffAJ8bLbuc/s1600/281269-11836_1237420786465_1557617064_30601369_524399_n%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" nx="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TMaxGQClyNI/AAAAAAAAAqE/hffAJ8bLbuc/s320/281269-11836_1237420786465_1557617064_30601369_524399_n%5B1%5D.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">Και αυτό είναι που ανατρέπει όλη την οικουμένη, το οτι δηλαδή αμελούμε&nbsp; τα παιδιά μας, και <strong>για μεν τα κτήματα τους φροντίζουμε με επιμέλεια, αδιαφορούμε όμως για την ψυχή τους</strong>. <strong>Πρέπει λοιπόν να προσέχουμε όχι πως θα τα&nbsp;κάνουμε πλούσια σε ασήμι και χρυσάφι και τα παρόμοια, αλλά</strong> <strong>πως θα γίνουν πιο πλούσια απο όλους στην ευσέβεια, στην πνευματική ζωή και στην απόκτηση της αρετής, πώς να μην χρειάζονται πολλά, πώς να μην κυριεύονται απο τα βιοτικά και τις επιθυμίες της νεότητας.</strong> <strong>Ακόμη πρέπει να προσέχουμε με ακρίβεια το χρόνο των εισόδων στο σπίτι και των εξόδων απ΄αυτό, τους τόπους της παραμονής τους, τις συναναστροφές τους, αφου γνωρίζουμε οτι, αν τα αμελούμε αυτά, δεν θα έχουμε καμία συγχώρηση απο τον Θεό</strong>.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και απο τα ζώα, τα παιδιά τα εκτιμούμε λιγότερο, και περισσότερο φροντίζουμε για τους όνους και τους ίππους παρά για τα παιδιά μας. Και άν μεν κάποιος έχει ημίονο, φροντίζει πολύ, ώστε να βρεί άριστο οδηγό, και όχι ανόητο, ούτε κλέφτη, ούτε μέθυσο, ούτε&nbsp;άπειρο στην τέχνη. Όταν όμως χρειαστεί να αναθέσουμε τη διαπαιδαγώγηση της ψυχής του παιδιού σε ένα παιδαγωγό, απλά και όπως έτυχε εκλέγουμε αυτόν που θα παρουσιαστεί μπροστά μας.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γι΄αυτό σας παρακαλώ, να απλώνουμε χέρι βοήθειας στα παιδιά μας , για να μην έχουμε εμείς την ευθύνη για τις πράξεις τους.&nbsp;Ή δεν γνωρίζετε τι έπαθε ο <strong>γέροντας Ηλεί</strong> επειδή δε διόρθωνε όπως έπρεπε τα ελαττώματα των παιδιών του? Γιατι όταν υπάρχει κάποια αρρώστια που έχει ανάγκη χειρουργικής επεμβάσεως, αν ο γιατρός θελήσει να την θεραπεύσει με πλύση, κάνει αμέσως την αρρώστια αθεράπευτη, εφόσον δεν εφαρμόζει την πρέπουσα θεραπεία. Κατά τον ίδιο λοιπόν τρόπο και εκείνος ο γέροντας, ενω όφειλε να τιμωρήσει τα παιδιά του ανάλογα με τα παραπτώματα τους, επειδή μεταχειρίστηκε μεγάλη επιείκεια απέναντι τους, τιμωρήθηκε κι αυτός μαζί τους. Αφού φοβηθούμε λοιπόν, σας παρακαλώ, &nbsp;απ΄ αυτό το παράδειγμα, όσοι έχουμε παιδιά ας φροντίζουμε για την ανατροφή τους και&nbsp;γενικά&nbsp;ο καθένας ας φροντίζει για κείνους με τους οποίους συγκατοικεί.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Αίτιοι της ασυδοσίας των νέων είναι οι γονείς</strong> που τους αφήνουν για πολύ χρόνο να γυρίζουν αχαλίνωτοι και έρημοι απο σωφροσύνη, να καταντροπιάζονται με την πορνεία και τα τυχερά παιχνίδια και τις διασκεδάσεις στα παράνομα θέατρα.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο λόγος για τον οποίο η κακία δύσκολα ξεριζώνεται απο την ψυχή, είναι οτι κανείς δεν φροντίζει με επιμέλεια για τα παιδιά του, <strong>κανείς δεν διαλέγεται μαζί τους για την αγνότητα, κανείς για την σεμνότητα, κανείς για την καταφρόνηση των χρημάτων και της δόξας, κανείς για τις θείες εντολές που περιέχονται μέσα στην&nbsp;Αγία Γραφή.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γι΄αυτό σας παρακαλώ και σας ικετεύω να φροντίζετε πολύ για τα παιδιά σας και παντού να επιδιώκετε τη σωτηρία της ψυχής τους.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TMaxURtK3xI/AAAAAAAAAqI/hqzsl8tO8no/s1600/pray_small%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" nx="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TMaxURtK3xI/AAAAAAAAAqI/hqzsl8tO8no/s320/pray_small%5B1%5D.jpg" width="319" /></a>Άν οι πατέρες διέπλασσαν με προσοχή τα παιδιά τους, δεν θα χρειάζονταν ούτε νόμοι, ούτε δικαστήρια, ούτε τιμωρίες και βασανιστήρια και δημόσιες εκτελέσεις. Γιατι λέγει η Γραφή: " ο νόμος δεν ορίσθηκε και δεν έχει ισχύ για το δίκαιο" . Επειδή όμως τα παραμελούμε, γι΄ αυτό τα περιτριγυρίζουμε με μεγαλύτερα κακά, τα παραδίνουμε στα χέρια των δημίων και τα σπρώχνουμε συνεχώς προς τον γκρεμό.&nbsp;Γιατι όπως λέει η Αγία Γραφή : " εκείνος που παραχαϊδεύει τον γιό του, θα&nbsp;επιδέσει τις πληγές του." Τί σημαίνει ο "περιψύχων" ? Εκείνος που τον λυπάται, τον κολακεύει, τον περιποιείται υπερβολικά. Επειδή ο γιός χρειάζεται αυστηρότητα, φροντίδα και φοβέρες. <strong>Αυτά τα λέω , όχι για να είμαστε σκληροί στα παιδιά&nbsp; αλλά για να μην τους δίνουμε την&nbsp;εντύπωση οτι είμαστε άξιοι περιφρονήσεως. </strong></div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Διότι αν η γυναίκα πρέπει να φοβάται τον άνδρα, πολυ περισσότερο το παιδί τον πατέρα. Και μη μου λές οτι "είναι αδύνατο να επιβληθεί κανείς στους νέους&nbsp;"..<strong>Αλλά το κακό οφείλεται στην δική μας αδιαφορία και στο οτι δεν&nbsp;τα οδηγούμε στην ευσέβεια απο την αρχή και απο την πρώτη τους παιδική ηλικία..</strong> Γιατί άν και στο σπίτι σας άκουγαν να συζητάτε για την πνευματική ζωή συνεχώς και να τα συμβουλεύετε τα πρέποντα.. γρήγορα τα καλά αυτά σπέρματα θα έφερναν πλούσιο καρπό.</div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;Όμως τίποτα απο αυτά δεν κάνουμε, αλλά τα αναγκαία τα θεωρούμε <strong>πάρεργα</strong>.&nbsp; Και αν τα συμβουλέψει κανείς αυτά, προκαλεί αμέσως το γέλιο,&nbsp;<strong>γι΄ αυτό έχουν γίνει όλα άνω κάτω, και αυτούς που δεν σωφρονίζουν οι γονείς, τους τιμωρούν οι κοσμικοί νόμοι</strong>.&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Αιτία όλων των κακών είναι η αμέλεια των γονέων</strong>. Ποιά ανάγκη - λέει&nbsp; - έχουν τα παιδιά μας απο φιλοσοφημένη ζωή και προσεκτική συμπεριφορά? Αυτό ακριβώς είναι εκείνο που κατέστρεψε τα πάντα, το ότι δηλαδή θεωρούμε περιττό και δευτερεύον ένα πράγμα τόσο αναγκαίο, που συγκρατεί τη ζωή μας..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και τολμούν, μετά απο τα λόγια αυτά που λένε, να&nbsp;ονομάζουν τους εαυτούς τους πατέρες!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βιβλίο: Παιδαγωγική Ανθρωπολογία&nbsp;- Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-7633893505584345419?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-8316915630148664202010-10-10T21:06:00.003+03:002010-10-10T21:21:25.942+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TLIAhgBnb_I/AAAAAAAAApc/a-KpGs6To7w/s1600/34053-forestRoadStart%5B1%5D%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ex="true" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TLIAhgBnb_I/AAAAAAAAApc/a-KpGs6To7w/s200/34053-forestRoadStart%5B1%5D%5B1%5D.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">" Εφόσον αμφιταλαντεύεσαι, κόρη, να ξέρεις οτι είσαι περισσότερο για γάμο παρά για μοναστήρι. Για μοναχικό βίο είναι εκείνοι στους οποίους δεν υπάρχει αμφιβολία. Ο άγιος Σάββας δεν δίσταζε, ούτε η αγία Θεοδώρα, ούτε η αγία Ξένια, ούτε η Ευφημία, ούτε τόσες πολλές άλλες, οι οποίες υπήρξαν πραγματικές καλλιτέχνιδες του μοναχικού βίου.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Επειδή " <strong>ού πάντες χωρούσι τον λόγον τούτον, αλλ΄οις δέδοται</strong>. "&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εσύ λές πως συχνά τα βράδια κάθεσαι μαζί με τη μητέρα σου δίπλα στη&nbsp;φωτιά, και απαριθμείτε λόγους υπέρ και λόγους κατά. Ενώ εγω σου λέω: όσοι λόγοι και να είναι, και πάλι δεν θα αποφασίσουν οι λόγοι σε ποια πλευρά θα γύρεις αλλά η&nbsp;έλξη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Η αγάπη στέκει πάνω απο όλους τους λόγους</strong>.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και εάν δεν σε οδηγήσει η αγάπη προς τον Χριστό στη μοναχική&nbsp;ησυχία του μοναστηριού, τότε η αγάπη για τον κόσμο θα σε κρατήσει στον κόσμο και θα σε καθοδηγήσει στο γάμο.&nbsp;<strong>Όμως και σ΄αυτή την δεύτερη περίπτωση εσυ μπορείς να είσαι ευλογημένη</strong> με την ευλογία της Σάρας και της Ραχήλ, μα και της ίδιας της μητέρας σου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Η μεγάλη αγάπη προς τον Θεό δεν αντέχει τον κόσμο, δεν αγαπά συντροφιές, ζητά την μοναξιά.</strong><br /></div><div style="text-align: justify;">Τούτη η αγάπη κίνησε χιλιάδες ψυχές, ώστε να απομακρυνθούν απο τον πλατύ δρόμο του κόσμου στις βουβές ερημιές. Ώστε να συναντηθούν μόνες με τον αγαπητό Κύριο. Ώστε να έχουν μυστική συνάντηση με τον Δημιουργό τους, ο Οποίος είναι όλος αγάπη και κατ΄ όνομα και κατ΄ ουσία. Όμως πριν απ΄όλα, για να αξιωθούν αυτού του οράματος και τούτης της συνάντησης. Οι μοναχοί και οι μοναχές επωμίζονται και την νηστεία και τον κόπο, και την ταπείνωση και την αγρυπνία, και την φτώχεια και την υπακοή και όλες τις άλλες ασκήσεις μόνο και μόνο για να αξιωθούν αυτής της πνευματικής συνάντησης &nbsp;με τον Κύριο τους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TLICAjEoCuI/AAAAAAAAApk/g8eemZSUQ9g/s1600/Jesuszeffirelliportrait%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ex="true" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TLICAjEoCuI/AAAAAAAAApk/g8eemZSUQ9g/s200/Jesuszeffirelliportrait%5B1%5D.jpg" width="141" /></a></div>Και σ΄αυτό τον στενό δρόμο η ψυχή αξιώνεται&nbsp;αυτής της συνάντησης όταν απελευθερωθεί, καθαριστεί και στολιστεί. Απο τί έχει απελευθερωθεί η ψυχή των απομονωμένων? Απο όλους τους γήινους δεσμούς και την μεροληψία. Απο τί να καθαριστεί? Απο κάθε σωματική και γήινη αγάπη, απο την αγάπη για το σώμα, για τους συγγενείς και τους φίλους, για το χωριό τους ή την πόλη, για την περιουσία, τα ενδύματα, τα φαγητά, τα κοσμήματα κλπ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Με τί η ψυχή να στολιστεί? <strong>Μόνο με την αγάπη προς τον Χριστό</strong>, η οποία περιέχει μέσα της όλα τα άλλα στολίδια, όλο το μαργαριτάρι της πίστης, όλο τον άργυρο της ελπίδας και όλα τα πολύτιμα πετράδια όλων των άλλων αρετών.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το σώμα που νηστεύει εξυπηρετεί τον μοναχό μόνο ως καθαρισμένο και ελαφρύ σκέπασμα τούτου του απέραντου ουράνιου πλούτου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TLIClWp7gQI/AAAAAAAAApo/lYzPtPrXfLk/s1600/70%5B1%5D.gif" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ex="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TLIClWp7gQI/AAAAAAAAApo/lYzPtPrXfLk/s1600/70%5B1%5D.gif" /></a></div>Έτσι σου γράφω όχι για να σε προσελκύσω στην μοναχική ζωή αλλα περισσότερο να σε αποτρέψω απ΄αυτήν. Επειδή εάν με ταλαντευμένο πνεύμα απομακρυνθείς απο τον κόσμο, η λαχτάρα για τον κόσμο θα δυναμώσει μέσα σου και φοβάμαι θα σε καταβάλει. Και θα είσαι με το σώμα στο μοναστήρι και με την ψυχή στον κόσμο. Και ο κόσμος περισσότερο βασανίζει στον καθρέφτη της ψυχής παρα στην πραγματικότητα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Να ευχαριστείς τον Θεό</strong> που εκτός απο τον στενό δρόμο των μοναχών έδειξε και ένα λίγο πλατύτερο δρόμο προς την σωτηρία και την αιώνια ζωή. Ξεκίνα κόρη αυτόν τον πλατύτερο δρόμο, που αρμόζει περισσότερο στην κλίση σου. <strong>Ξεκίνα αυτόν τον δρόμο αλλά και πάλι με φόβο Θεού και εξ ολοκλήρου με εμπιστοσύνη στον Θεό. Αφού να ξέρεις και αυτός ο ευκολότερος δρόμος, δίχως Θεό δεν αντέχεται.&nbsp;</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Η ευλογία του Θεού να είναι μαζί σου</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βιβλίο: Δρόμος δίχως θεό δεν αντέχεται...- Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-831691563014866420?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-3255434265692321142010-09-25T16:23:00.000+03:002010-09-25T16:23:45.349+03:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TJ321OF4l9I/AAAAAAAAApI/ENBNNZKLDz4/s1600/paisios_de_monte_athos%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" px="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TJ321OF4l9I/AAAAAAAAApI/ENBNNZKLDz4/s320/paisios_de_monte_athos%5B1%5D.jpg" width="229" /></a></div><strong>Οι αρετές των αγίων έχουν μεγάλη παιδαγωγική αξία.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Να ζηλεύετε την αρετή αυτών των δικαίων ανδρών, την ανεξικακία τους προς εκείνους που τους αδικούσαν, την μακροθυμία τους προς εκείνους που τους έβλαπταν, την υπερβολική τους σωφροσύνη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Υπάρχει η συνήθεια στους ζωγράφους όταν πρόκειται να ζωγραφίσουν κάποια παρόμοια εικόνα κάποιου, να βάζουν να κάθονται κοντά τους μια και δυο και τρείς ημέρες εκείνους, τους οποίους πρόκειται να ζωγραφίσουν, ώστε, παρατηρώντας συνεχώς την όψη τους, να διατηρήσουν με απόλυτη ακρίβεια τη μορφή τους. Επειδή λοιπόν κι εμείς τώρα πρόκειται να ζωγραφίσουμε, όχι εικόνα σωματικής μορφής, αλλά κάλλος ψυχής και νοητή ομορφιά, και σήμερα στρέφοντας όλοι προς το Δαυίδ την προσοχή, ας αποτυπώσετε την ομορφιά του ενάρετου εκείνου ανθρώπου στις δικές σας ψυχές, όπως και την πραότητα, την ημερότητα, τη μεγαλοψυχία και όλη την άλλη αρετή του. Γιατί άν οι εικόνες του σώματος φέρνουν κάποια παρηγοριά σε εκείνους που τις βλέπουν, πολύ περισσότερο οι εικόνες της ψυχής. Την πνευματική εικόνα τίποτε δεν σε εμποδίζει να την μεταφέρεις όπου θέλεις. Αφού λοιπόν την εναποθέσεις στο άδυτο θησαυροφυλάκιο της διανοίας σου, οπουδήποτε κι αν βρίσκεσαι θα μπορείς να την ατενίζεις συνεχώς και να καρπώνεσαι μεγάλη ωφέλεια απ΄αυτή.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι αρετές των αγίων, αν θέλουμε να προσέχουμε, μπορούν να μας παρέχουν τόσο μεγάλη ωφέλεια, ώστε να διεγείρουν κι εμας να αποκτήσουμε τον ίδιο με εκείνους ζήλο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτό ακριβώς κάνουν&nbsp; όλοι οι άγιοι, οταν τους συμβεί κάτι το καλό, προσκαλούν να λάβουν μέρος στη δοξολογία του Θεού, όχι μόνο τους ανθρώπους, αλλά και ολόκληρη την δημιουργία. Γιατί τίποτε δεν είναι τοσο σπουδαίο για το Θεό, όσο το να είμαστε ευγνώμονες, και όχι μονο κατα τον καιρό της ευημερίας, αλλά και όταν τα πράγματα είναι αντίθετα. Αυτό προ πάντων είναι θυσία, αυτό είναι η μεγαλύτερη προσφορά. Έτσι ο Ιώβ αναγνωριζόταν απο τον Θεό, έτσι ο Παύλος, έτσι ο Ιακώβ, έτσι ο καθένας απο τους&nbsp;δικαίους, δείχνοντας την ευγνωμοσύνη του και την&nbsp;ευχαριστία του προς το Θεό, προ πάντων στις δύσκολες και αντίξοες περιστάσεις.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Διδάσκουν την ταπείνωση</strong><br /><br />Τέτοιοι είναι όλοι οι άγιοι, όταν απολαύσουν μεγαλύτερη τιμή, τότε&nbsp;ταπεινώνονται περισσότερο.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TJ33EQ9KT5I/AAAAAAAAApM/lljB_BK3fD0/s1600/image410%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" px="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TJ33EQ9KT5I/AAAAAAAAApM/lljB_BK3fD0/s320/image410%5B1%5D.jpg" width="320" /></a></div>Τέτοια είναι η συνήθεια των αγίων, αν διαπράξουν κάποιο κακό το γνωστοποιούν δημόσια και κάθε μέρα θρηνούν και το κάνουν σε όλους ολοφάνερο. Άν αντίθετα πράξουν κάτι γεναίο και μεγάλο, το κρύβουν και το λησμονούν.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /><strong>Προσεύχονται για όλους</strong><br /><br />Οι άγιοι δεν φροντίζουν μόνο για τον εαυτό τους, αλλά σαν να είναι η οικουμένη ενα σπίτι και το πλήθος των ανθρώπων ενα σώμα, ετσι παρακαλούν τον Θεό για όλους.<br /><br />Οι άγιοι είναι παρα πολυ ήπιοι και φιλάνθρωποι και προς τους συγγενείς τους και προς τους ξένους, και την ημερότητα τους αυτη τη δείχνουν ακόμη και στα άλογα ζώα. Γι΄ αυτό και κάποιος σοφός έλεγε " ο δίκαιος άνθρωπος δείχνει ευσπλαχνία και προς τα ζώα του". Εάν λοιπόν ευσπλαχνίζεται τα ζώα του, δεν είναι φυσικό να ευσπλαχνίζεται πολύ περισσότερο τους ανθρώπους?<br /><br />Οι δίκαιοι και οι άγιοι είναι φιλόστοργοι και γεμάτοι αγάπη και με ευκολία θα προτιμούσαν να υποφέρουν τα πάντα για χάρη της σωτηρίας των άλλων.<br /><br /><strong>Είναι λιμάνια γαλήνης</strong><br /><br />Να επισκέπτεσαι με σκοπό να διδαχθείς αγίους άνδρες,&nbsp;που ζούν μόνιμα στις ερημιές. Είναι λιμάνι γεμάτο γαλήνη. Είναι σαν τους φάρους που τοποθετημένοι στην είσοδο των λιμανιών φωτίζουν απο ψηλά εκείνους που έρχονται απο μακριά και προσελκύουν όλους ανεξαιρέτως προς τη δική τους γαλήνη, μη αφήνοντας να ναυαγήσουν εκείνους που προσβλέπουν σ΄αυτούς, μη αφήνοντας να ζούν στο σκοτάδι εκείνους που έχουν στραμμένα προς τα εκεί τα βλέμματα τους. Πήγαινε στις σκηνές των αγίων, όταν καταφεύγεις σε μοναστήρι αγίου ανθρώπου, είναι σαν να πηγαίνεις απο την γή στον ουρανό. Δέν βλέπεις εκεί όσα βλέπεις στο σπίτι, είναι απο όλα καθαρός ο τόπος εκείνος, επικρατεί πολλή σιγή και ησυχία, δεν υπάρχει εκεί το δικό μου και το δικό σου. Αν μείνεις εκεί και μια μόνο ημέρα ή και δεύτερη, τότε θα αισθανθείς&nbsp;περισσότερο την πνευματική αγαλλίαση.&nbsp;<br /><br />Ο άγιος είναι ήμερος, πράος, πενθεί, θρηνεί για τις δικές του αμαρτίες και των άλλων. Εκείνος επομένως που λέει ανόητα αστεία δεν είναι άγιος. " Ο τοίνυν τα ευτράπελα λέγων, ουχ άγιος "<br /><br />Οι άγιοι εχουν την ψυχική δύναμη να δαμάζουν τα πάθη. Πρίν πέσουν ( στην αμαρτία ) σηκώνονται, αναχαιτίζουν τον εαυτό τους, επειδή είναι νηφάλιοι και διαρκώς επαγρυπνούν.<br /><br /><strong>Γνώρισμα των αγίων να δοξολογούν για όλα τον Θεό.</strong><br /><br />Προ πάντων αυτό είναι το γνώρισμα των δικαίων, το να ευχαριστούν διαρκώς και για όλα τον Θεό.<br /><br />Οι άγιοι φροντίζουν για όλους χωρίς διακρίσεις.<br /><br />Αν δούμε εναν κοσμικό άνθρωπο σε δύσκολη θέση, ας του απλώνουμε χέρι βοηθείας. Ας μην ενδιαφερόμαστε μόνο για όσους ζουν στα βουνά.&nbsp;Όχι οταν δούμε μοναχό στη φυλακή, τότε να τον επισκεπτόμαστε, και όταν δούμε εναν κοσμικό να μην τον επισκεπτόμαστε. Αδελφός μας είναι&nbsp;και αυτός.<br /><br /><strong>Οι άγιοι είναι οι ευτυχέστεροι των ανθρώπων</strong><br /><br />Πραγματικά δεν υπάρχει κανείς πιο ευτυχισμένος, απο εκείνον που απολαμβάνει την εύνοια του Θεού.<br /><br /><strong>Οι άγιοι μάχονται για την αλήθεια και όχι για προσωπικά θέματα</strong><br /><br />Αυτό προ πάντων είναι δείγμα ψυχής που ξέρει να φιλοσοφεί, για όσα&nbsp;δυσάρεστα κάνουν&nbsp;σ΄αυτή να μην αμύνεται, για εκείνα όμως που γίνονται εναντίον του Θεού να επιτίθεται με οξύτητα. Πολλοί κάνουν τα αντίθετα απο αυτά, δηλαδή τα όσα γίνονται εναντίον του Θεού τα παραβλέπουν, ενω τα όσα γίνονται σ΄αυτούς τα εκδικούνται με μεγάλη οξύτητα. Οι άγιοι όμως δεν ενεργούσαν έτσι, αλλά ησαν φοβεροί τιμωροί των όσων γίνονταν εναντίον του Θεού, ενω παρέβλεπαν&nbsp;τα όσα γίνονταν εναντίον τους.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TJ33ifUtjJI/AAAAAAAAApQ/D8LP5t8Xao0/s1600/26%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" px="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TJ33ifUtjJI/AAAAAAAAApQ/D8LP5t8Xao0/s320/26%5B1%5D.jpg" width="240" /></a></div><strong>Ένας ενάρετος μπορεί να σώσει πολλούς</strong><br /><br />Απο την αρετή λοιπόν του ενός επωφελούνται και απολαμβάνουν και πολλοί απο τους πονηρούς. Με την κακία όμως των πολλών δεν συμβαίνει το ίδιο, και ένας μόνο δηλαδή ενάρετος να ζεί ανάμεσα σε πολλούς κακούς δε διαφθείρεται και δεν καταστρέφεται μαζί τους. Αλλά ένας μόνο άνθρωπος που ζεί ορθά μπορεί να&nbsp;σώσει απο την οργή του Θεού ολόκληρο πλήθος, ενω μια ολόκληρη διεφθαρμένη πόλη δεν έχει την δύναμη να παρασύρει στην δική της ανήθικη ζωή και στην τιμωρία που την ακολουθεί ούτε να υποτάξει αυτόν που ζεί ενάρετα. Και αυτό φαίνεται καθαρά στην περίπτωση του Νώε, ενώ δηλαδή όλοι καταστράφηκαν, αυτός ηταν ο μόνος που σώθηκε ( και απο την διαφθορά και απο τον κατακλεισμό).<br /><br /><strong>Τους αγίους αυτούς&nbsp;άνδρες δεν τους θαυμάζουμε για τα θαύματα που επετέλεσαν, γιατί αυτά οφείλονται εξ ολοκλήρου στη&nbsp;δύναμη του Θεού, αλλά τους θαυμάζουμε γιατί παρουσίασαν αγγελική ζωή. Και η ζωή αυτή είναι καρπός και της&nbsp;ενισχύσεως του Θεού και της δικής τους προθυμίας.</strong>&nbsp;<br /><br />Παιδαγωγική ανθρωπολογία - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου&nbsp;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-325543426569232114?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-66710980820091057292010-07-25T23:26:00.002+03:002010-07-26T01:24:09.773+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TEyc40qx6jI/AAAAAAAAAow/Dhx6EGDVZ28/s1600/How_To_Save_A_Life_by_ArhcamtIlnaad%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" hw="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TEyc40qx6jI/AAAAAAAAAow/Dhx6EGDVZ28/s200/How_To_Save_A_Life_by_ArhcamtIlnaad%5B1%5D.jpg" width="186" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Θέλεις να διορθώσεις τον αδερφό σου? Δάκρυσε, προσευχήσου στο Θεό γι΄αυτόν, αφου τον πάρεις ιδιαιτέρως, παρακίνησε τον στο καλό, συμβούλεψε τον, παρακάλεσε τον.<br /><br />Πολλοί πολλές φορές δεν ωφελήθηκαν καθόλου απο τις συμβουλές, συγκινήθηκαν όμως απο τα δάκρυα και την συμπάθεια.<br /><br />Με την αγάπη και τα δάκρυα μπορούμε να διορθώσουμε και τους κακούς. Πόνεσε σύ, ίσως έτσι συνέλθει και πονέσει κι εκείνος. Όπως ακριβώς ο άρρωστος που δεν έχει όρεξη, όταν δεί τον γιατρό του να τρώει φαγητό, παρακινείται κι αυτός να φάει, έτσι θα συμβεί κι εδώ, αν ο κακός σε δεί να θρηνείς για την κατάσταση του, θα μαλακώσει, θα γίνει καλός και πράος άνθρωπος.<br /><br />Όταν λοιπόν δείς τον αδελφό σου να είναι σκληρός και αδιάλλακτος και να μην σε προσέχει, λέγε μέσα σου " μήπως με την πάροδο του χρόνου μπορέσω να τον πείσω ". Και ο απόστολος Παύλος το ίδιο έλεγε να κάνουμε " ο δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να φιλονικεί αλλα οφείλει να είναι ήπιος και γλυκύς προς όλους και να σωφρονίζει με πραότητα τους αντιφρονούντες, μήπως κάποτε τους δώσει ο Θεός μετάνοια και οδηγηθούν στην ορθή γνώση της αλήθειας."<br /><br /><br /><br />Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-6671098082009105729?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-78303125448775149792010-07-16T01:46:00.067+03:002010-07-22T14:42:33.951+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TD-O10OeqNI/AAAAAAAAAog/QjxQp30i1ys/s1600/g_vatopediou002%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" rw="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TD-O10OeqNI/AAAAAAAAAog/QjxQp30i1ys/s320/g_vatopediou002%5B1%5D.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ανακοίνωση Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου <br /><br />Αθήνα, 13 Ιουλίου 2010.</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το Ελληνικό Δημόσιο πρόσφατα ανακοίνωσε την κατάθεση αγωγής σε βάρος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η Ιερά Μονή, πιστεύοντας ότι οι δικαστικές υποθέσεις δεν πρέπει να μεταφέρονται εκτός των δικαστικών αιθουσών, δεν προτίθεται να προβεί σε καμία δημόσια αντίκρουση αυτής της αγωγής. Είναι όμως υποχρεωμένη να επισημάνει ότι το Ελληνικό Δημόσιο στην ουσία επαναφέρει επιχειρήματα που ανεπιτυχώς είχαν προβληθεί από το ίδιο εδώ και ένα αιώνα σχετικά με την δήθεν απόκτηση κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου ως διαδόχου του Οθωμανικού –Βουλγαρικού Δημοσίου και την αμφισβήτηση των Χρυσοβούλων ως νόμιμων τίτλων κυριότητας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πιο συγκεκριμένα με τη σημερινή αγωγή του το Ελληνικό Δημόσιο, αμφισβητώντας τους καθόλα νόμιμους τίτλους κυριότητος της Ιεράς Μονής καί με την επίκληση μάλιστα της μη υποστατής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης με αρ. 87/2008, (το ανυπόστατο της οποίας θα κριθεί ενώπιον του Αρείου Πάγου, μετά από άσκηση σχετικής αναίρεσης εκ μέρους της Ιεράς Μονής την 2α Νοεμβρίου 2011), επιδίδεται σε νομικούς ακροβατισμούς που δεν υπηρετούν ούτε το δημόσιο ούτε τό εθνικό συμφέρον.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το μόνο που επιτυγχάνει είναι να συντηρεί μια ανυπόστατη σκανδαλολογία, με στόχο τον διασυρμό της Αδελφότητας της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου, του συνόλου του Αγιώνυμου Όρους και γενικότερα του Ορθόδοξου Μοναχισμού.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Επιστροφή των Ακινήτων από τις ανταλλαγές</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θεωρούμε σκόπιμο να αναφερθεί ότι πρώτη η Ιερά Μονή πρότεινε την επιστροφή όλων των ακινήτων που νόμιμα είχαν περιέλθει σε αυτήν στα πλαίσια των ανταλλαγών (Οκτώβριος 2008).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πρώτη επίσης, πρότεινε την επιστροφή του τιμήματος που έλαβε από την πώληση του προερχόμενου επίσης από τις ανταλλαγές Ολυμπιακού ακινήτου αλλά και την επιστροφή του τελευταίου στο Ελληνικό Δημόσιο, δεδομένης και της περί αυτού συναίνεσης της εταιρείας πού το αγόρασε από την Ιερά Μονή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η πρόταση αυτή της Ιεράς Μονής κρίθηκε νόμιμη με Γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (υπ’ αριθμ. 312/2009). Στη συνέχεια η γνωμοδότηση αυτή έγινε δεκτή από τον Υπουργό Οικονομικών της προηγούμενης Κυβέρνησης (4 Σεπτεμβρίου 2009) και ανακλήθηκε από τον Υπουργό Οικονομικών της σημερινής Κυβέρνησης (12 Φεβρουαρίου 2010).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Με την αγωγή του, λοιπόν, το Ελληνικό Δημόσιο επιχειρεί να διεκδικήσει με ατέρμονες δικαστικούς αγώνες και με αμφίβολο γι’ αυτό αποτέλεσμα ό,τι του προσφέρθηκε το 2008! Άραγε ποιος, πλήττει τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Η Ιστορία</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η ιστορία των τελευταίων εκατό ετών δείχνει ότι η Ελληνική Πολιτεία υπαναχώρησε δύο φορές από τις δικές της τελειωτικές αποφάσεις, σύμφωνα με χαρακτηρισμό του τότε Πρωθυπουργού Παπαναστασίου και Υπουργού Γεωργίας Μπακάλμπαση, που ρύθμισαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς της λίμνης Βιστωνίδας και ανεγνώρισαν υπέρ της Ιεράς Μονής την κυριότητα επ’ αυτής (Νομοθετικό Διάταγμα του 1924 και σήμερα με αποφάσεις Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Δημοσίων Κτημάτων).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου για την δικαίωσή της θα δώσει τη μάχη της ενώπιον των αρμοδίων εθνικών Δικαστηρίων – και αν απαιτηθεί και ενώπιον των αρμοδίων ευρωπαϊκών Δικαστηρίων – τα οποία βέβαια θα δώσουν οριστική και αμετάκλητη λύση σ’ αυτό το ζήτημα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έτσι, ο Ελληνικός Λαός θα αντιληφθεί ότι έπεσε θύμα συστηματικής και σκόπιμης παραπληροφόρησης πού έβλαψε όχι μόνο την τιμή, την προσωπικότητα και την υπόληψη των μοναχών πού υπηρετούν την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, αλλά και την αίγλη αυτής της ίδιας της Ιεράς Μονής και κυρίως, πού κλονίζει την πίστη του λαού στον ορθόδοξο μοναχισμό που διαφυλάττει ευλαβικά τις παραδόσεις του Έθνους.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αρμόδιος ενημέρωσης: Σπύρος Γ. Αλεξανδρής, δικηγόρος, τηλ. 210 3318207</div><div style="text-align: justify;"><br /></div>-------------------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />Σημείωση ΕΠ :<br /><br /><strong>α) <a href="http://www1.antibaro.gr/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=4744:0709-bistwnida&amp;catid=46:media&amp;Itemid=93">Δικαιώθηκε η Μονή Βατοπαιδίου</a></strong><br /><br /><strong>β) <a href="http://posoagapo.blogspot.com/2010/03/blog-post_19.html">Περί εκκλησιαστικής περιουσίας</a></strong><br /><br /><strong>γ) <a href="http://vatopaidi.wordpress.com/2010/07/06/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B7-%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CE%B1%CE%BB%CE%BF-%CE%B2%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B5/">Η αμφισβήτηση των χρυσόβουλων σημαίνει άγνοια κινδύνου ή εθνική προδοσία</a></strong><br /><br /><br /><strong>Είναι&nbsp;απλά τα πράγματα..</strong><br /><br /><strong>Έχουν γίνει&nbsp;TA σκάνδαλα&nbsp;..</strong><br /><br /><strong><span style="color: black;">1.</span></strong><a href="http://taxalia.blogspot.com/2010/07/2009-2010-1-24.html"><strong><span style="color: black;"> Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πλήρωσε 1 εκατομμύριο και 24 χιλιάδες Ευρώ... </span></strong></a><br /><strong><span style="color: black;"></span></strong><br /><strong><span style="color: black;">...για τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις ενός διμήνου!</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: black;"></span></strong><br /><strong><span style="color: black;"></span></strong><br /><strong><span style="color: black;">2. </span></strong><a href="http://taxalia.blogspot.com/2010/07/blog-post_5149.html"><strong><span style="color: black;">Θάβετε ζωντανούς !!! - Λιάνα Κανέλη</span></strong></a><br /><br /><strong><span style="color: black;"></span></strong><br /><strong><span style="color: black;">3. </span></strong><a href="http://hellenicrevenge.blogspot.com/2010/07/blog-post_3553.html"><strong><span style="color: black;">ΙΔΟΥ ΠΟΙΟΝ ΔΙΟΡΙΣΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΕΘ! ΕΝΑΝ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΤΟ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ"ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ</span></strong></a><strong><span style="color: black;"> </span></strong><br /><strong><span style="color: black;"></span></strong><br /><strong><span style="color: black;"></span></strong><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">4. </span></strong><a href="http://hellas-orthodoxy.blogspot.com/2010/06/blog-post_3018.html?utm_source=feedburner&amp;utm_medium=feed&amp;utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2Fhellas-orthodoxy+%28Hellas-Orthodoxy%29"><strong><span style="color: black;">ΒΟΜΒΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ,ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ</span></strong></a><br /><br /><strong><span style="color: black;"></span></strong><br /><strong><span style="color: black;">5.&nbsp;</span></strong><a href="http://heavycharge.blogspot.com/2010/06/blog-post_11.html#more"><span style="background-color: white; color: black;"><strong>Διαγράφουν την αναφορά στην χώρα καταγωγής των αλλοδαπών&nbsp;</strong></span></a><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">6. </span></strong><a href="http://heavycharge.blogspot.com/2010/06/blog-post_2019.html"><strong><span style="color: black;">Σκάνδαλο εκατομμυρίων με τα Χόβερκραφτ</span></strong></a><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">7. </span></strong><a href="http://tiresias-press.blogspot.com/2010/06/blog-post_7601.html"><strong><span style="color: black;">Η κατασπατάλιση δημοσίου χρήματος συνεχίζεται και εν μέσω πτώχευσης</span></strong></a><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">8.&nbsp;</span></strong><a href="http://troktiko.blogspot.com/2010/06/7_08.html"><strong><span style="color: black;">Βόμβα με με δωροδοκία του πρώην βουλευτή του Κ.Σημίτη</span></strong></a><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">9. </span></strong><a href="http://pentapostagma.blogspot.com/2010/06/blog-post_7952.html"><strong><span style="color: black;">ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ</span></strong></a><strong><span style="color: black;"> </span></strong><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">10. </span></strong><a href="http://koukfamily.blogspot.com/2010/06/blog-post_6928.html"><strong><span style="color: black;">Νέα αναφορά του Σημαιοφόρου Τσακάλη</span></strong></a><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">11.&nbsp;&nbsp;</span></strong><a href="http://pentapostagma.blogspot.com/2010/05/blog-post_4259.html"><strong><span style="color: black;">Θράκη</span></strong></a><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">12. </span></strong><a href="http://www.politis-gr.com/?p=1868"><strong><span style="color: black;">Μνημείο πολιτικής υποκρισίας</span></strong></a><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">13. </span></strong><a href="http://greeknation.blogspot.com/2010/07/alex-rondos.html#more"><strong><span style="color: black;">Alex Rondos : "&nbsp;ο αληθινός πατριωτισμός βασίζεται στο συμβιβασμό " ..!!!</span></strong></a><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">14. </span></strong><a href="http://nationalpride.wordpress.com/2010/05/25/%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%bc%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bd%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b2%ce%ac%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%bb%ce%ac/"><strong><span style="color: black;">Μόνιμη τουρκική ναυτική βάση στην πλάτη της Ελλάδας!</span></strong></a><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><strong><span style="color: black;">15. </span></strong><a href="http://apneagr.blogspot.com/2010/04/50.html"><strong><span style="color: black;">Ο Παπανδρέου προσέτρεξε στο ΔΝΤ, επειδή οι Ρώσοι ετοίμαζαν πακέτο βοήθειας 50 δις; </span></strong></a><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">και πολλά άλλα.. </span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">.. μα&nbsp;απτόητοι οι κυβερνώντες συνεχίζουν ( εφόσον τους το επιτρέπουμε...) .. να μας κοιμίζουν.. να μας αποπροσανατολίζουν με θέματα που έχουν λήξει ( είς βάρος τους και πάλι.. ) εδώ και καιρό..</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><br /><span style="color: black;">...Πού πήγε η Αγάπη του Έλληνα για την Πατρίδα του και την Θρησκεία του..?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-7830312544877514979?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-1814985818644462472010-07-05T20:53:00.001+03:002010-07-13T19:10:24.099+03:00<div style="text-align: justify;"><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TDIbnW_6BxI/AAAAAAAAAoA/quzTrDrTubc/s1600/Jesuszeffirelliportrait%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" rw="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TDIbnW_6BxI/AAAAAAAAAoA/quzTrDrTubc/s320/Jesuszeffirelliportrait%5B1%5D.jpg" /></a><span style="color: #bf9000;">Παιδαγωγική Ανθρωπολογία - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Χριστός είναι η προσωποποίηση της πραότητας και της επιείκειας. Όταν οι Ιουδαίοι ισχυρίζονταν με υπερηφάνεια οτι είχαν πατέρα τον Αβραάμ, τους κατηγόρησε με μεγάλη αυστηρότητα ( γιατί τα έργα τους ηταν αντίθετα με το νόμο του Θεού και επομένως δεν έμοιαζαν καθόλου με τα έργα του Πατριάρχη Αβραάμ ). Όταν όμως τον αποκαλούσαν δαιμονισμένο, τους μιλάει με επιείκεια και υποχωρητικότητα, διδάσκοντας μας έτσι, να υπερασπιζόμαστε με θάρρος την αλήθεια και τα δικαιώματα του Θεού, αλλά να παραβλέπουμε τις αδικίες και τις ύβρεις που στρέφονται προσωπικά εναντίον μας.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" Είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά. Άν δεν ήμουνα πράος Υιός του Βασιλέως Θεού, δεν θα&nbsp;διάλεγα για μητέρα μου ταπεινή γυναίκα. Άν δεν ήμουν πράος, δεν θα ερχόμουνα να μείνω μαζί σας, Εγώ που&nbsp;δημιούργησα την αόρατη και την ορατή πλάση. Άν δεν ήμουνα πράος δεν θα ανεχόμουνα να σπαργανωθώ, Εγώ που είμαι ο Δημιουργός του χρόνου. Άν δεν ήμουν ταπεινός, δεν θα δεχόμουνα να γεννηθώ σε φτωχή φάτνη, Εγώ που κατέχω τα πλούτη όλου του κόσμου. Άν δεν ήμουνα πράος, δεν θα συζούσα με τα άλογα ζώα, Εγώ που δεν μπορούν να με ιδούν ούτε τα Χερουβίμ. Άν δεν ήμουν πράος δεν θα με έφτυναν τα χείλη των ασεβών, Εμένα που έφτυνα&nbsp;τα μάτια των τυφλών και ανέβλεπαν. Άν δεν ήμουνα πράος, δεν θα ανεχόμουνα τα ραπίσματα των δούλων, Εγώ που χάρισα στους δούλους την ελευθερία. Άν δεν ήμουν πράος, δεν θα άφηνα να με&nbsp;χτυπούν με μαστίγια στην πλάτη μου, για να ελευθερώσω τους αιχμαλώτους. Αλλά γιατί δεν λέω το σπουδαιότερο? Άν δεν ήμουνα πράος, Εγώ που δεν χρωστούσα τίποτε, δεν θα πλήρωνα αντί για τους αμαρτωλούς το χρέος τους, που ήταν τόσο μεγάλο, ωστε απαιτούσε θάνατο. "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ας μη μας κυριέψει ποτέ ο θυμός. Γιατί ποιός απο εμάς όταν σκεφτεί το μυστικό Δείπνο και τον προδότη Ιούδα να κάθεται δίπλα στο Σωτήρα όλου του κόσμου, και Αυτόν που επρόκειτο να προδοθεί, να διαλέγεται μαζί του με τόση επιείκεια, δεν θα αποβάλει&nbsp;κάθε δηλητήριο θυμού και οργής?&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TDIb2sMFnRI/AAAAAAAAAoI/oiRxl3kekMI/s1600/lastsupp%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" rw="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TDIb2sMFnRI/AAAAAAAAAoI/oiRxl3kekMI/s320/lastsupp%5B1%5D.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Πρόσεξε λοιπόν με πόση&nbsp;πραότητα συμπεριφέρεται ο Χριστός απέναντι στον Ιούδα " Ο μεν Υιός του ανθρώπου φεύγει απ΄αυτή την ζωή όπως ακριβώς είναι γραμμένο στην Αγία Γραφή γι΄Αυτόν, αλλοίμονο όμως στον άνθρωπο εκείνο απο τον οποίο παραδίδεται ο Υιός του ανθρώπου. Θα ήταν προτιμότερο γι΄αυτόν να μην είχε γεννηθεί ο άνθρωπος εκείνος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γνωρίζει ο διάβολος τα όπλα του Χριστού, με τα οποία και νικήθηκε. Και ποιά είναι αυτά? Η επιείκεια και η πραότητα.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Θεός έχει την εξουσία να κάνει όλα όσα θέλει. Αλλά όμως σαν να επρόκειτο να λογοδοτήσει, απολογείται, διδάσκοντας κι εμάς να είμαστε ήμεροι και φιλάνθρωποι. Γιατί, αν ο Κύριος δίνει εξηγήσεις στους δούλους Του, και μάλιστα σε δούλους που&nbsp;Τον έχουν τόσο αδικήσει, πολύ περισσότερο πρέπει να δίνουμε εξηγήσεις εμείς, ο ένας στον άλλο, ακόμα κι αν έχουμε πολύ αδικηθεί. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-181498581864446247?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-64152091247739193612010-06-29T23:06:00.002+03:002010-06-29T23:15:14.106+03:00&nbsp; <br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TCpRhRNNZCI/AAAAAAAAAn4/0Ji4QyjpG2I/s1600/AgioiSaranta03%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ru="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TCpRhRNNZCI/AAAAAAAAAn4/0Ji4QyjpG2I/s320/AgioiSaranta03%5B1%5D.jpg" /></a>Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή - </div>Μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων <br /><br /><div style="text-align: justify;">Εις ένα τροπάριο της ακολουθίας των εορταζομένων Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, λέγεται: «Φέροντες τα παρόντα γενναίως, χαίροντες τοις ελπιζομένοις έλεγον οι Άγιοι Μάρτυρες». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από την αρχή φαίνεται η ετοιμότητα της εφαρμογής του ομολογιακού χαρακτήρας του Χριστιανισμού. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«Φέροντες τα παρόντα». Ποια είναι αυτά; Οτιδήποτε μπορεί να φαντασθή η διαβολική διάνοια, πού επινοεί τρόπους για να εμποδίση τους πιστούς να συνεχίσουν το δρόμο τους. Και αρχίζει από τις παραμικρές ενοχλήσεις, είτε εσωτερικές είτε εξωτερικές και φθάνει στο τέρμα των κακών, τον θάνατο. Γι' αυτό οι χριστιανοί πρέπει να είναι έτοιμοι ακριβώς εις αυτή την έκτασι των κακών, ούτως ώστε να φέρουν «τα παρόντα» γενναίως, όχι με μικροψυχία. Και αυτό θα το κατορθώσουν, εάν ευρίσκονται «χαίροντες τοις ελπιζομένοις». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πραγματικά, εάν υπολογίσωμε το τι περιμένει τους πιστούς από την θεία αμοιβή, «ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι» (Ρωμ, 8,18). Ποία δόξα; Αυτή πού λέει ο αθλητής της αγάπης. «Νυν τέκνα Θεού έσμεν, και ούπω εφανερώθη τι εσόμεθα' οίδαμεν δε οτι εάν φανερωθή, όμοιοι αυτώ εσόμεθα» (Α' Ιωάν. 3,2). Και τότε θα ευρίσκεται ο Ιησούς μας, Θεός εν μέσω Θεών. Δικαίως λοιπόν λέγει· «Εγώ είπα θεοί εστέ και υιοί Υψίστου πάντες». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εις αυτά τα ελπιζόμενα χαίροντες, αλληλοπαρεκινούντο οι Άγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες και έλεγαν. «Εάν τώρα δέν αποθάνουμε, τεθνηξόμεθα πάντως». Εάν τώρα, στην ώρα της ομολογίας για την πίστι μας, τώρα πού ήλθε ο διάβολος να μας φράξη τον δρόμο πού οδηγεί στον Χριστό, αρνηθούμε να πεθάνωμε, δεν θα πεθάνωμε ούτως ή άλλως ύστερα από λίγο καιρό; Έτσι και αλλοιώς ο θάνατος υπάρχει και είναι αδύνατο να τον αποφύγωμε. Τι θα κερδίσωμε, λοιπόν, αν παρατείνωμε την ζωή μας για λίγο μέσα εις αυτό το χάος, την κόλασι πού ζούμε; θα πεθάνωμε για την αγάπη του Χριστού, ώστε να κερδίσωμε την ιδική Του αγάπη. Βλέπετε σύνεσι; Και άντεξαν στο φοβερό εκείνο κρύο και τα τόσα άλλα δεινά πού τους υπέβαλαν. Δεν παρήλθαν όμως τα δεινά εκείνα; Πόσο εκράτησαν; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από τότε όμως, από τον 2ον αιώνα, πού άθλησαν οι Άγιοι Μάρτυρες και απέδειξαν την αγάπη τους προς τον Θεό, μέχρι σήμερα, ποσά εκατομμύρια γόνατα δεν ελύγισαν μπροστά στην εικόνα τους, μέσα στους Ιερούς ναούς, κατά την μνήμη τους και τους επεκαλέσθησαν με βάθος ταπεινοφροσύνης, να συγκατέβουν και να επιβλέψουν ευμενώς και εις αυτούς; Και αυτή είναι η επί γης αίγλη πού έχουν, η εν ουρανοίς πόση, αφού έγιναν υιοί Θεού; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γιατί, όπως είπε ο Ιησούς μας, «το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής» (Ματθ. 26,41). Αυτά τα δύο, το πνεύμα και η σαρξ, παρ' όλο πού είναι δύο, εν τούτοις είναι κατά τέτοιο τρόπο ενωμένα, πού επηρεάζει το ένα το άλλο. Εάν στην «σάρκα», τον εξωτερικό άνθρωπο, ο οποίος είναι περισσότερο αισθητός, δεν δίνουμε τρόπους για να τον παρακινούμε και μένει μόνος του μέσα στα συναισθήματα του τα βαριά και συγκεχυμένα, τα μετά την πτώσι, τότε αυτή η κατάστασι επιδρά και στο πνεύμα του, και δεν τον αφήνει να προχωρήση μπροστά παρ' όλες τις καλές προθέσεις πού έχει. Επιδρά και σπρώχνει τον άνθρωπο στη νωχέλεια και την αδιαφορία και έτσι εμποδίζει τον καλό σκοπό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο άνθρωπος είναι αγαθό κτίσμα και έχει ροπή προς το αγαθό, έχει όμως εξαιτίας της πτώσεως μεγάλη ροπή και προς το κακό, γι' αυτό ωφελούν πάρα πολύ οι διάφοροι τρόποι και υποκινήσεις, λόγω του ότι χαρακτηριστικό της φύσεως μας είναι η μιμητικότης. Με διαφόρους τρόπους και επίνοιες παρακινούμε και σπρώχνομε τον εαυτό μας να αποκτήση συνήθεια του καλού και να αποφεύγη το κακό με τον φόβο και την απειλή. Αυτό το βρίσκουμε πολλές φορές στους βίους των Πατέρων μας και εις αυτούς τους Μάρτυρες. Κατά την ώρα του μαρτυρίου, ενώ ευρίσκονται μέσα στο στάδιο, είτε παρηγορεί ο ένας τον άλλο, είτε ενθαρρύνουν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Ξέρουν ότι η φύσι μετά την πτώσι έχει αποκτήση βαρύτητα και αν δεν την σπρώξης δεν ανεβαίνει. Πολλές αγαθές μνήμες και παραδειγματισμούς αναφέρουν οι Πατέρες μας και ιδιαίτερα ο Αββάς Ησαΐας. Ας επιστρέψωμε όμως στο μαρτύριο των Αγίων. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στο τέλος, όταν ο ένας εξ αυτών ελύγισε και αρνήθηκε την ομολογία του, τότε έκαναν προσευχή οι Άγιοι να τους αξίωση ο Θεός όπως ήταν πιο πριν σαράντα τον αριθμό, σαράντα και να μαρτυρήσουν. Και αμέσως συνεπληρώθη η θέσι του πεπτωκότος και έτσι έμεινε ο αριθμός τους, όπως παρεκάλεσαν. Αφού με διαφόρους τρόπους εθανατώθησαν οι μάρτυρες, διετάχθη, όσα σώματα ήσαν νεκρά, να φορτωθούν σε άμαξες και να πεταχτούν μέσα στο ποτάμι για να εξαφανισθούν, ή να ριχθούν στη φωτιά. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν εδόθη η εντολή, άρχισαν να μαζεύουν τα λείψανα. Ένα όμως εφαίνετο ότι ήτο ακόμη ζωντανό. Αυτό το παραμέρισαν, γιατί η διαταγή ήτο μόνο τα σώματα των νεκρών να καταστρέψουν. Στον τόπο του μαρτυρίου παρευρίσκετο και η μητέρα του ζωντανού μάρτυρος. Ευσεβέστατη μητέρα, η οποία, όταν ήκουσε ότι το παιδί της συνελήφθη και εμαρτυρούσε, έτρεξε εκεί για να το καμάρωση και να καυχηθή για την χριστιανική της ιδιότητα, αλλά και να το ενίσχυση συγχρόνως, μην τυχόν και λυγίση σαν άνθρωπος. Πραγματική ηρωίδα! Όταν είδε λοιπόν, ότι οι στρατιώται άφησαν το σώμα του παιδιού της, γιατί ήταν ακόμα ζωντανό και έφευγαν, αυτή εφώναξε να το πάρουν, αλλά δεν την ήκουσαν. Τι κάνει λοιπόν; Δια να ολοκληρώση πράγματι τον ηρωισμό της σαν χριστιανή μητέρα, το φορτώνεται και τους ακολουθεί, θέλει να το ρίξη πάνω στα άλλα λείψανα, να συντελειωθή και αυτός με τους άλλους, μήπως και παραμείνει πίσω και υστερηθή την δόξα που του ανήκε. Εδώ, μόνο με την σιωπή ημπορεί να σταθή κανείς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πώς να χαρακτηρίση τους παλμούς αυτής της χριστιανικής καρδιάς; Μητέρα αυτή, να βλέπει το πολτοποιημένο παιδί της να σπαράζη και αντί να επινοήση τρόπους να το παρηγόρηση και απαλύνη τους πόνους, αντί να επινοήση τρόπους παρηγοριάς της πληγωμένης καρδίας της από το αίσθημα της φρίκης, φοβάται μήπως δεν ολοκληρωθή η αγάπη αυτής και του παιδιού της προς τον Χριστό. Ξεχνά όλους τους πόνους, την γυναικεία αδυναμία και ασθένεια και τρέχει μήπως και υστερηθή το παιδί της της ολοκληρωτικής αξίας των συμμαρτυρησάντων. Ιδού χριστιανική καρδιά, ο οποία αγαπά υπεράνω όλων τον Θεό και μόνο! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τελειότατο παράδειγμα, πού πρέπει να συγκινή τον καθένα και ιδίως εμάς τους μοναχούς, οι όποιοι ετύχαμε τέτοιας κλήσεως, της ιδιαιτέρας προνοίας του Θεού. Μας ελύτρωσε από την αιχμαλωσία της ματαιοφροσύνης γενικά και μας εκάλεσε ειδικά στο στάδιο εκείνο, πού εστάθησαν όσοι τον αγάπησαν ολοκληρωτικά και εθυσίασαν το πάν, ακόμα και αυτή την ζωή τους, για να ολοκληρώσουν την αγάπη τους προς Αυτόν. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Είμεθα οι συνεχισταί και συναθληταί των Σαράντα μαρτύρων και όλων εκείνων, οι όποιοι κληθέντες από τον Ιησού μας, αφού ελκύσθησαν από τον Πατέρα Του και ενισχύθησαν από την Χάρι του Παναγίου Πνεύματος, κατώρθωσαν να αποδείξουν ότι ηγάπησαν εξ ολοκλήρου τον Θεό και το απέδειξαν με κάθε είδος αυταπαρνήσεως και φιλοθεΐας, όση περιείχε η φύσι των. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν είναι καθόλου υπερβολή, όταν βάζομε και εμείς την ευτέλεια μας εις αυτή την γραμμή. Ναι, σαν ανθρώπινα όντα των δυστυχισμένων τούτων καιρών, μας λείπουν πάρα πολλά. Και ναι μεν εις εμάς συνέβη δυστυχώς αυτή η εξέλιξι προς τα κάτω, ο Θεός όμως δεν άλλαξε την θέσι του απέναντι μας. Παραμένει η απόλυτος πατρική στοργή και αγάπησε και εμάς όπως αγάπησε και τους προηγούμενους αθλητές· εκείνους τους μεγάλους μάρτυρες και ομολογητές. Έβαλε και εμάς στην ίδια μερίδα, στο ίδιο στάδιο, και περιμένει και από μας στο μέτρο των δυνάμεων μας, να αποδείξωμε ότι προτιμούμε την αγάπη Του παρά οτιδήποτε άλλο. «Μηδεμίαν εν μηδενί δίδοντες προσκοπήν,ίνα μη μωμηθή η διακονία, άλλ' εν παντί συνιστώντες εαυτούς ως Θεού διάκονοι» (Β' Κορ.6,3.4). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και έτσι να είστε βέβαιοι, ότι η θεία Χάρι, πού δεν κάνει λάθος ποτέ, η οποία προείδε ότι είμεθα ασθενή όντα, ευτελή και ουτιδανά υποκείμενα, κατεδέχθη στην θεοπρεπή της μεγαλοσύνη να μην μας υστερήση της ευλογίας και να μας κατατάξη στην μερίδα των εκλεκτών. Έχομε προς τούτοις και την πρεσβεία των προαπελθόντων θεωμένων Μαρτύρων, πού καταδέχονται εμάς τους ευτελείς, παρακαλούντες την αγάπη του Θεού να βαστάζη τις αδυναμίες μας, να ενισχύση τις ελλείψεις μας και να μην μας αφαιρέση την καλή κλήσι την οποία μας προσέφερε, παρ' όλες τις προδοσίες μας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Με καλή πρόθεσι λοιπόν, όλοι μας να γυρίσωμε και να παρακαλέσωμε τους Μάρτυρες σήμερον, και αύριον τους Οσίους Ομολογητάς και εν συνεχεία πάντας τους Αγίους, οι οποίοι μας αναμένουν, να εντείνουν την προσπάθεια τους, την πατρική τους στοργή, να ικετεύσουν την παναγαθότητα του Χριστού μας να μας ανεχθή και να δώσουν σε μας ζήλο, μόρια του ζήλου, από αυτά πού είχαν εκείνοι στην ψυχή τους και κατώρθωσαν να τελειώσουν την μεγάλη τους αποστολή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πράγματι, θα γίνη και σε μας, σαν τα παιδιά εκείνα τα οποία είχαν πλουσίους γονείς και παρ' όλο, πού αυτά ούτε εργάσθησαν, ούτε για να εργασθούν ήσαν ικανά, εν τούτοις απέκτησαν ευμάρεια κληρονομική. Εάν το κατά δύναμι καταθέσωμε και εμείς, τότε θα καταδεχθούν οι Πατέρες μας, οι Μάρτυρες, οι Άγιοι, να μας δώσουν με την πρεσβεία τους αυτό πού μας λείπει και έτσι θα επιτύχωμε και εμείς. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όλοι μας λοιπόν, είμεθα υποχρεωμένοι να αποδεικνύωμε όντως, ότι όχι μόνο δεν μεταμεληθήκαμε για την κλήσι μας, αλλά στενάζομε κάθε ημέρα με συνείδησι της αδυναμίας μας, ομολογούμε την ευτέλεια και κηρύττομε την ανικανότητά μας, αλλά όμως δεν υποχωρούμε κατά πρόθεσι. Επιθυμούμε και εμείς να συνεχίσωμε τον δρόμο και να τον τελειώσωμε εν Χριστώ. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">αμήν .</div><br /><br />Πηγή: <a href="http://www.egolpion.com/">Αντιαιρετικό Εγκόλπιο</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-6415209124773919361?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-80859548481643043862010-06-24T20:42:00.001+03:002010-06-24T21:09:42.973+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TCOfSgrgSRI/AAAAAAAAAnk/I-41v_8PuhU/s1600/dsc_09881.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ru="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TCOfSgrgSRI/AAAAAAAAAnk/I-41v_8PuhU/s320/dsc_09881.jpg" /></a></div>Τὸ θέμα τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν, ποὺ συζητιέται ὅλο καὶ περισσότερο κάθε μέρα, μέχρι νὰ γίνῃ πράξη μὲ νομοθετικὲς ρυθμίσεις -παρὰ τὶς ὅποιες ἀντιδράσεις- ἐντάσσεται στὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς μας, μιᾶς ἐποχῆς, ποὺ ἀπὸ τὴ μιὰ κόπτεται πὼς τάχα εἶναι ἀνθρωποκεντρικὴ (δηλαδὴ τὰ πάντα γιὰ τὸν ἄνθρωπο) καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη σὲ καίριες στιγμὲς τοῦ ἀνθρώπου ἀποδεικνύεται ἰδιαίτερα κυνικὴ καὶ ἀπάνθρωπη.</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἡ Ἐκκλησία μας, ὁ μόνος Νοῦς ποὺ ἔμεινε ὄρθιος στὴ γῆ γιατὶ στηρίζεται ἀπ᾿ τὸν οὐρανὸ καὶ γι᾿ αὐτὸ δὲν σάλεψε, ὅπως σαλέψαμε ἢ κινδυνεύουμε νὰ σαλέψουμε ὅλοι μας, θὰ ἀγωνισθῆ καὶ πάλι νὰ μᾶς φέρῃ στὰ συγκαλά μας καὶ σ᾿ αὐτὸ τὸ θέμα, ὅμως τὸ τελικὸ ἀποτέλεσμα θὰ κριθῆ ἀπὸ τὸ ἂν τελικὰ θέλουμε νὰ ἀφυπνισθοῦμε ἢ συνηθίσαμε νὰ ἀποφασίζουν ἄλλοι γιὰ μᾶς χωρὶς ἐμᾶς, γιατί πάσχουμε ἀπὸ τὸ σύνδρομο τοῦ παλιμπαιδισμοῦ καὶ νοιώθουμε ἀσφάλεια καὶ εὐτυχία ὅταν στὶς δύσκολες ἀποφάσεις ξαναμπαίνουμε στὴν ἰδιότυπη «κούνια» μας καὶ πιπιλᾶμε τὸ δάχτυλό μας!...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">* * *</div><div style="text-align: justify;">Ἀσφαλῶς ὑπάρχουν πολλὰ θεολογικὰ ἐπιχειρήματα γιὰ τοὺς πιστοὺς Ὀρθοδόξους χριστιανούς, μὲ τὰ ὁποῖα καταδεικνύεται τὸ ἀπαράδεκτο τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν. Ὅμως αὐτὰ δὲν θὰ ἔχουν καμμιὰ ἀποτελεσματικότητα χωρὶς τὴ δική μας –τοῦ καθενός μας– <strong>λογικὴ καὶ θεολογικὴ συμμετοχή</strong>.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πολλὲς φορὲς νοιώθει κανεὶς γραφικὸς ὅταν ἐπιχειρηματολογεῖ μπροστὰ σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν κάνει τὴ σκοπιμότητα ἀλήθεια, σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε νὰ θέλουν νὰ κάψουν μετὰ τὸ θάνατο τοὺς τὸ ἴδιο τους τὸ σῶμα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TCOcMcvo-fI/AAAAAAAAAm0/ZCKmvTTooMQ/s1600/%CE%99%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%9C%CE%91+(85).JPG" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ru="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TCOcMcvo-fI/AAAAAAAAAm0/ZCKmvTTooMQ/s320/%CE%99%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%9C%CE%91+(85).JPG" /></a></div><strong>Οἱ ἄνθρωποι τῆς ... «πυρκαγιᾶς»</strong></div><div style="text-align: justify;">Πρόκειται γιὰ ἀνθρώπους ποὺ ὁ σοφὸς λαός μας ἀποκαλεῖ, ἤδη προτοῦ πεθάνουν ἀνθρώπους τῆς ... «πυρκαγιᾶς». Καὶ εἶναι πράγματι γιὰ κάψιμο, ἀφοῦ δὲν ἄφησαν μέσα τους τίποτα ποὺ νὰ θυμίζῃ τὴν καταγωγή τους, τίποτα ποὺ νὰ θυμίζῃ Θεό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οἱ ἄνθρωποι τῆς «πυρκαγιᾶς» εἶναι αὐτοὶ ποὺ σ᾿ ὅλη τη ζωή τους κάνουν τὰ πάντα γιὰ νὰ λατρέψουν τὸ σῶμα τους, νὰ τὸ κάνουν τὸ κέντρο τοῦ σύμπαντος καὶ τῆς προσοχῆς καί, τελικά, <strong>μ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο καταντοῦν τὸ σῶμα τους σκέτες σάρκες χωρὶς κανένα διακριτικὸ προσώπου καὶ ζωῆς</strong> <strong>ὥστε νὰ βρῇ ὁ Θεὸς μέσα τοὺς τόπο ἀναπαύσεως καὶ γι᾿ αὐτὸ ἀναχωρεῖ ἀπ᾿ αὐτούς</strong>: «οὗ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰώνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας» (Γεν. 6,3). Καὶ ὅταν ἀναχωρήσῃ ὁ Θεὸς ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο ἀρχίζει τὸ μίσος τοῦ ἀνθρώπου γιὰ τὸν ἑαυτό του καὶ δὲν ἡσυχάζει ἕως ὅτου ἐξολοθρεύση τελείως τὸ σῶμα του καὶ τὸ κάνει στάχτη!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἄνθρωποι «ἐμπνεύσθηκαν» τὴν αὐτοκαταστροφὴ καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά τους καὶ οἱ κατὰ πνεῦμα συγγενεῖς τους εἶναι αὐτοὶ ποὺ βάλθηκαν νὰ προπαγανδίζουν ὑποδεκνύοντας στὸν ταλαίπωρο λαό μας πὼς τὸ πιὸ σπουδαῖο ποὺ ἔχει νὰ κάνῃ γιὰ τὸ σῶμα του πεθαίνοντας εἶναι νὰ τό... κάψῃ!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἐκδίκηση ἀπὸ τὴν ἐκδίκηση τῆς ψυχῆς ποὺ παραμελήθηκε ἀπόλυτα σ᾿ ὅλη τὴν ἐπίγεια ζωὴ γιὰ νὰ δοθῇ ἀπόλυτη προτεραιότητα στὸ σῶμα της. Αὐτὴ ἡ ψυχὴ μισεῖ τελικὰ τόσο θανάσιμα τὸ σῶμα της ὥστε τὸ καίει(!).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TCOdP-FTUFI/AAAAAAAAAnE/-q2miKaEPkU/s1600/%CE%99%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%9C%CE%91+(240).JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ru="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TCOdP-FTUFI/AAAAAAAAAnE/-q2miKaEPkU/s320/%CE%99%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%9C%CE%91+(240).JPG" /></a></div><strong>Τὰ σώματά μας εἶναι ναὸς τοῦ Θεοῦ</strong></div><div style="text-align: justify;">Ἀντίθετα, οἱ πιστοί, γνωρίζουμε πὼς τὰ σώματά μας δὲν μᾶς ἀνήκουν, διότι δὲν εἶναι ἁπλὲς σάρκες, ἀφοῦ «ἐξαγορασθήκαμε» ἀπὸ τὸν Χριστὸ ποὺ ἔγινε Σῶμα μας καὶ Αἷμα μας. Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ἀφυπνίζει: «Οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματος ἐστιν, οὐ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; Ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ» (Α´ Κορ. 6,19).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Οἱ πιστοὶ γνωρίζουμε ὅτι ὁ χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα δὲν ἀχρηστεύει τὸ σῶμα ὥστε νὰ δικαιολογούμεθα νὰ τὸ κάψουμε,</strong> ὅπως καῖμε τὰ σκουπίδια, γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπ᾿ αὐτά! Καὶ τοῦτο, γιατί τὸ «κατ᾿ εἰκόνα» ὑπάρχει καὶ στὸ σῶμα μας καὶ ὄχι μόνο στὴ ψυχή μας. Αὐτὸ διατρανώνεται καὶ στὴ Νεκρώσιμη Ἀκολουθία: «Θρηνῶ καὶ ὀδύρομαι ὅταν ἐννοήσω τὸν θάνατον, καὶ ἴδω ἐν τοῖς τάφοις κειμένην τὴν κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ πλασθεῖσαν ἡμῖν ὡραιότητα...». Στὸν τάφο δὲν βρίσκεται ἡ ψυχὴ ἀλλὰ μόνο τὸ σῶμα μας, τὸ «κατ᾿ εἰκόνα» Χριστοῦ σῶμα μας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οἱ πιστοὶ γνωρίζουμε ὅτι οἱ Εἰκόνες δὲν καίγονται. Οἱ ναοὶ τοῦ Θεοῦ δὲν καίγονται καὶ ὅποιος αὐτὰ τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια καίει εἶναι ἱερόσυλος καὶ βέβηλος. <strong>Ἂν αὐτὰ ἰσχύουν γιὰ τὶς αἰσθητὲς εἰκόνες καὶ τοὺς χειροποίητους ναούς, πολὺ περισσότερο ἰσχύουν γιὰ τὶς ἔμψυχες εἰκόνες</strong>, γιὰ τὰ ἔμψυχα ἀρτοφόρια, γιὰ μᾶς δηλαδὴ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀγαποῦμε τὸν Θεὸ καὶ παρὰ τὴν ἐλεεινότητά μας δὲν θέλουμε Αὐτὸς νὰ ἐγκαταλείψῃ οὔτε τὴν ψυχή, οὔτε τὸ σῶμα μας καὶ ἰδιαιτέρως μετὰ τὸν θάνατό μας ποὺ θὰ προσδοκοῦμε τὴν Ἀνάσταση τῶν σωμάτων μας ἀπὸ τὰ ταμεῖα τοῦ Θεοῦ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TCOdzrUggyI/AAAAAAAAAnM/Nii39cpmzag/s1600/%CE%99%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%9C%CE%91+(276).JPG" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" ru="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TCOdzrUggyI/AAAAAAAAAnM/Nii39cpmzag/s320/%CE%99%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%9C%CE%91+(276).JPG" /></a></div><strong>Ὁ κόκκος τοῦ σίτου καὶ τὸ σῶμα μας</strong></div><div style="text-align: justify;">Ὁ Χριστὸς μᾶς ἔδειξε τὸν κόκκο τοῦ σίτου, ποὺ τὸν παρομοίωσε μὲ τὰ σώματά μας καὶ μᾶς ἐξήγησε ὅλη τη διαδικασία ποὺ θὰ ἀκολουθηθῆ μέχρι τὴν κοινὴ Ἀνάσταση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. <strong>Μᾶς εἶπε ὅτι ὁ σίτος, τὸ σῶμα μας, πρέπει νὰ σπαρῇ ὅταν πεθάνῃ, νὰ σπαρῇ στὴ γῆ, νὰ λυώσῃ, ὅπως ὁ κόκκος τοῦ σίτου ποὺ λυώνει, καὶ ὕστερα, νὰ ἀναστηθῇ ἔνδοξο τὸ σῶμα μας, σὰν τὸ στάχυ ποὺ ἀνατέλλει ἔνδοξο καὶ κατάκαρπο ἀπὸ τὸν λυωμένο καὶ ἀφανισμένο κόκκο τοῦ σιταριοῦ!</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αὐτὰ δὲν τὰ γνωρίζουν ὅσοι εἶναι ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Αὐτοὶ γνωρίζουν μόνο τὸν θάνατο σὰν ὁριστικὸ τέλος καὶ ὄχι σὰν ἀρχή, τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀπαρχή. «Ἀγνωσίαν γὰρ Θεοῦ τινες ἔχουσι», μᾶς ἐξηγεῖ ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ μᾶς κατηχεῖ: «Ἀλλ᾿ ἐρεῖ τις πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί; ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται; Ἄφρον, σὺ ὃ σπείρεις οὐ ζωοποιεῖται, ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ· καὶ ὃ σπείρεις, οὐ τὸ σῶμα τὸ γεννησόμενον σπείρεις, ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον, εἰ τύχοι σίτου ἤ τινος τῶν λοιπῶν. Ὁ δὲ Θεὸς αὐτῷ δίδωσι σῶμα καθὼς ἠθέλησε, καὶ ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων τὸ ἴδιον σῶμα... οὕτω καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν, σπείρεται ἐν φθορᾷ, ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ... σπείρεται σῶμα ψυχικόν, ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν» (Α´ Κορ. 15, 34-44). Σπείρεται τὸ σῶμα, δὲν καίγεται. Ὅπως καὶ ὁ κόκκος τοῦ σιταριοῦ δὲν καίγεται γιὰ νὰ βλαστήσῃ ἀλλὰ θάβεται καὶ λυώνει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ἡ διαδικασία τοῦ σιταριοῦ εἶναι ἡ προτύπωση τῆς δικῆς μας πορείας ἀπὸ τὴν ταφή μας στὴ γῆ πρὸς τὴν Ἀνάσταση. Γι᾿ αὐτὸ βράζουμε τὸ κόλλυβο στὰ μνημόσυνα.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἡ ταφὴ στὴ γῆ θὰ μᾶς φανερώσῃ ὄχι μόνο τὰ λείψανα τῶν προσφιλῶν μας καὶ τὰ σημεῖα τοῦ Θεοῦ πάνω σ᾿ αὐτά, ἀλλὰ καὶ τὰ ἅγια Λείψανα τῶν ἁγίων ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ. <strong>Ἂν εἶχε ἰσχύσει ἡ καύση τῶν νεκρῶν δὲν θὰ εἴχαμε οἱ πιστοὶ τόσα θαυματόβρυτα ἅγια Λείψανα, οὔτε ἡ ἐνορία μας τὸ ἱερὸ Λείψανο τοῦ ἁγίου Νικολάου Ἀρχιεπισκόπου Μύρων τῆς Λυκίας τοῦ τόσο θαυματουργοῦ Πατέρα μας.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><strong>Τὸ συμπέρασμα βγαίνει ἀβίαστα</strong></div><div style="text-align: justify;">Τὸ πρόβλημα ποὺ ἔντονα συζητεῖται ἀπὸ ἀνθρώπους ἐκτὸς Ἐκκλησίας δὲν ἀφορᾶ τὸν λαό μας. Ἀφορᾶ μόνο τοὺς ἴδιους. Δὲν πιστεύουν στὴν Ἀνάσταση τῶν νεκρῶν, ἀλλὰ μόνο στὴν... καθαριότητα τῶν πόλεων! Καὶ θέλουν νὰ κάνουν καὶ τὸν πιστὸ λαὸ νὰ... χαζέψῃ σὰν κι᾿ αὐτοὺς καὶ νὰ κάψῃ τὸ σῶμα του γιὰ χάρη τοῦ πολιτισμοῦ τῶν ἀνθρώπων τῆς «πυρκαγιᾶς». Ὁ λαός μας στὴν πλειοψηφία του δὲν θὰ ἀκολουθήση ἀνθρώπους τῆς «πυρκαγιᾶς» γιατί σέβεται καὶ διστάζει νὰ κάψῃ ἀκόμη καὶ μιὰ φθαρμένη χάρτινη εἰκονίτσα. <strong>Πολὺ περισσότερο δὲν θὰ διανοηθῆ νὰ κάψῃ ποτὲ τὴν σφραγισμένη μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα καὶ ποτισμένη μὲ τὸ Τίμιο Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας ἔμψυχη Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τὸ σῶμα του!</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><strong>π. Βασίλειος Βολουδάκης</strong> <br />&nbsp; <br />Ἐδημοσιεύθη στὸ περιοδικὸ Ἐνοριακὴ Εὐλογία, ἀρ. Τεύχους 43, Φεβρουάριος 2006 <br />Περιοδικὴ Ἔκδοση τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου Πευκακίων (ὁδοῦ Ἀσκληπιοῦ)<br /><br />Πηγή : <a href="http://users.uoa.gr/~nektar/">Νεκτάριος</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-8085954848164304386?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-6942192293456025112010-06-16T15:32:00.002+03:002010-06-16T15:42:41.730+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TBjE_0O-fLI/AAAAAAAAAmc/rJEi95vPzUM/s1600/cebaceb1cebbcebf-cebaceb1cebacebf%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" qu="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TBjE_0O-fLI/AAAAAAAAAmc/rJEi95vPzUM/s320/cebaceb1cebbcebf-cebaceb1cebacebf%5B1%5D.jpg" /></a>Στὴν ζωή μας κάναμε πολλὰ λάθη. Κάναμε λάθη ὅταν ἤμασταν παιδιά, ὅταν γίναμε ἔφηβοι καὶ νέοι, ἀλλὰ πολὺ περισσότερο κάναμε λάθη καὶ ἀργότερα ὅταν γίναμε γονεῖς. Ἡ ζωή μας εἶναι γεμάτη λάθη. Πολλὰ ἀπ᾿ αὐτὰ ἦταν ἀνώδυνα, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἀπ᾿ αὐτὰ εἶχαν μεγάλες συνέπειες στὴ ζωή μας.</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνο αὐτὰ τὰ λάθη ποὺ κάναμε. Κάναμε λάθη ἀπέναντι στὸ Θεό, οἱ περισσότεροι ἀποκοπήκαμε καὶ γυρίσαμε τὶς πλάτες σ᾿ Αὐτόν, νομίσαμε πῶς μακριὰ Τοῦ θὰ ἤμασταν εὐτυχισμένοι. Κυνηγήσαμε τὴ χαρὰ καὶ τὴ εὐτυχία στὶς ἡδονές, στὴ σάρκα, στὸν κόσμο. Χαράξαμε μία ζωὴ ὑλιστική, μὲ γλέντια, διασκεδάσεις, τζόγο καὶ εὔκολη ζωή, ρουφήσαμε τὴν ἁμαρτία μέχρι τελευταίας σταγόνας. Δοκιμάσαμε τὰ πάντα, καὶ ὅμως ἡ πίκρα εἶναι ἁπλωμένη στὴ ζωή μας, τὸ κενὸ ποὺ ὑπάρχει μέσα μας αὐξάνει καθημερινά. Νομίζουμε πὼς αὐτὴ εἶναι ἡ μοῖρα μας καὶ τὸ τέλος μας.</div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἀλλὰ μέσα σ᾿ αὐτὸ τὸ πυκνὸ σκοτάδι ἕνα φῶς λάμπει, δὲν τὸ προσέξαμε, δὲν τὸ εἴδαμε. Εἶναι ὁ ἀστέρας ποὺ ὁδήγησε τοὺς μάγους στὸ σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ. Αὐτὸ τὸ ἀστέρι ἐξακολουθεῖ νὰ ὁδηγῇ τοὺς ὁδοιπόρους τῆς ζωῆς σὲ ἐκεῖνον, στὸν ἕναν στὸ μοναδικό, στὸν Ἰησοῦ Χριστό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἀδελφέ μου, σκέψου γιὰ λίγο, μὴν ἀπογοητεύεσαι, μὴν ἀπελπίζεσαι, ὑπάρχει σωτηρία, ὑπάρχει Σωτήρας. Ὁ Κύριος τῆς ἀγάπης ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἀπέθανε γιὰ σένα, ἔχυσε τὸ αἷμα Τοῦ στὸ Σταυρὸ γιὰ νὰ σοῦ χαρίσῃ σωτηρία, λύτρωσι, ἐλευθερία ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς ἁμαρτίας. Ἴσως δὲν γνώρισες, δὲν ἐνδιαφέρθηκες γι᾿ Αὐτόν· Αὐτὸς σὲ ἀγαπᾷ, σὲ ἀναζητᾷ, θέλει νὰ σὲ σώσῃ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γνωρίζεις ὅτι ὁ Κύριος ἔβαλε ἕνα σβηστήρι μέσα στὴν Ἐκκλησία Του, ποὺ μπορεῖ νὰ σβήσῃ ὅλο τὸ παρελθόν σου, ὥστε νὰ μπορέσης ν᾿ ἀνοίξῃς μία καινούρια σελίδα στὴ ζωή σου. Τὸ σβηστήρι αὐτὸ εἶναι ἡ μετάνοια, εἶναι ἡ ἐξομολόγησι, εἶναι τὸ λουτρὸ τῆς ψυχῆς. Ἐὰν θέλῃς ν᾿ ἀλλάξῃ ἡ ζωή σου, ἐὰν θέλῃς νὰ νοιώσῃς χαρὰ καὶ εἰρήνη, πᾶρε τὴν ἀπόφασι ν᾿ ἀλλάξῃς ζωὴ καὶ πορεία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TBjFO2aL3nI/AAAAAAAAAmk/SxnVQKLhSIw/s1600/Exomologisi-1%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" qu="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TBjFO2aL3nI/AAAAAAAAAmk/SxnVQKLhSIw/s320/Exomologisi-1%5B1%5D.jpg" /></a>Ἡ ζωὴ ποὺ κάνεις θὰ σὲ ὁδηγήσῃ σὲ ἕνα θάνατο αἰώνιο· ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ σὲ καλεῖ, θέλει νὰ σὲ σώσῃ. Αὐτὸ ποὺ διαβάζεις αὐτὴ τὴν ὥρα εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ· μὴ κλείσῃς τὴν καρδιά σου στὴ φωνή Του, ἔλα κοντά Του, πήγαινε νὰ βρῇς ἕνα πνευματικό, ἄνοιξε τὴν καρδιά σου στὸ Θεό, πὲς τὰ λάθη τῆς ζωῆς σου μὲ εἰλικρίνεια, μὲ ταπείνωσι, μὲ ἀληθινὴ μετάνοια, καὶ ὁ Θεὸς θὰ σὲ σώσῃ, θὰ σὲ ἀλλάξῃ, θὰ σὲ καταστήσῃ παιδὶ δικό του, θὰ σοῦ χαρίσῃ τὸ Πνεῦμα Του τὸ Ἅγιον, θὰ γίνῃς νέος ἄνθρωπος, καινὴ κτίσι, πολίτης τοῦ οὐρανοῦ.</div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἕνας Χριστιανός</div><br /><br /><br />Πηγή: <a href="http://users.uoa.gr/~nektar/">Νεκτάριος</a><br />Προέλευση κειμένου: Ἱερὰ Μονὴ Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὄρους<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-694219229345602511?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-68637353406712136612010-06-15T00:18:00.003+03:002010-06-15T00:19:32.662+03:00<div style="text-align: center;">Ὅστις, γνωρίζει νὰ ὑποφέρῃ πειρασμούς, ἐκεῖνος </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ἔχει τὴν μεγαλυτέραν εἰρήνην εἰς τὸ στῆθος του· </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ὅστις δὲ γνωρίζει νὰ κατεξουσιάζῃ τὰ πάθη καὶ τοῦ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">κόσμου τὰς ἡδονάς, ἐκεῖνος, εἶναι φίλος τοῦ Χριστοῦ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">καὶ κληρονόμος τῆς οὐρανίου μακαριότητος.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-6863735340671213661?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-84834764140318837332010-06-14T23:58:00.001+03:002010-06-15T00:21:11.167+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TBaXvIlS5MI/AAAAAAAAAmM/xc0yILWQBCc/s1600/saint-john-of-damascus%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" qu="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TBaXvIlS5MI/AAAAAAAAAmM/xc0yILWQBCc/s320/saint-john-of-damascus%5B1%5D.jpg" /></a></div><br />Ὅσιος Ἰωάννης Δαμασκηνός <br /><br /><div style="text-align: justify;">"Τοῦ νεκροῦ σώματος τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀλλοιοῦται ἡ ὄψις· τῇ ἐνάτῃ πᾶσα διαρρέει ἡ πλάσις, σωζομένης τῆς καρδίας· τῇ δὲ τεσσαρακοστῇ, καὶ αὐτὴ ἡ καρδία ἀπώλλυται· τούτου ἕνεκα γίνονται τὰ γ´ (3), θ´ (9) καὶ μ´ (40) Μνημόσυνα· τὰ δὲ τῶν ἁγίων μένουσιν ἀδιάφθορα καθώς καὶ τῶν καθαρῶν· τῶν δὲ ἀφωρισμένων δυσειδέστατα· εἰς διαστολήν. Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν βρεφῶν· πρῶτον ἡ καρδία διαπλάττεται εἰς τὴν μήτραν, εἶτα καὶ τὰ λοιπὰ μόρια· τὴν τρίτην ἡμέραν εἰς αἷμα μεταβάλλεται· τὴν ἐνάτην χαρακτηρίζεται, τὴν δὲ τεσσαρακοστὴν ἀπαρτίζεται εἰς τέλειον εἶδος τὸ ἔμβρυον· καὶ μετὰ ἡμέρας τεσσαράκοντα διορίζεται ἡ κατάπαυσις τῆς δικαίας ψυχῆς ἄχρι τῆς συντελείας."<br /><br />Πηγή : <a href="http://users.uoa.gr/~nektar/">Νεκτάριος</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-8483476414031883733?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-7294755810626990742010-06-13T13:11:00.004+03:002010-06-13T13:21:30.862+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TBSue0qL-CI/AAAAAAAAAlo/r4Y1Vtis5nw/s1600/cf80ceb9-cf83cf84ceb71%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TBSwK7yEfHI/AAAAAAAAAlw/J0Rsou7yWfY/s1600/panagia_2%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" qu="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TBSwK7yEfHI/AAAAAAAAAlw/J0Rsou7yWfY/s320/panagia_2%5B1%5D.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">Κύριε,</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάνε με ὄργανο τῆς εἰρήνης.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάνε στὴ θέση τοῦ μίσους, νὰ βάζω τὴν ἀγάπη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στὴ θέση τῆς ὕβρης, νὰ βάζω τὴν συγγνώμη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στὴ θέση τῆς πλάνης, νὰ βάζω τὴν πίστη.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στὴ θέση τῆς διχόνοιας, νὰ βάζω τὴν ἕνωση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στὴ θέση τῆς ἀπελπισίας, νὰ βάζω τὴν ἐλπίδα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στὴ θέση τῆς λύπης, νὰ δίνω τὴ χαρά.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κύριε,</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάνε νὰ μὴ ζητῶ τόσο νὰ παρηγορηθῶ, ὅσο νὰ παρηγορῶ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Νὰ μὴ ζητῶ τόσο νὰ ἀγαποῦμαι, ὅσο νὰ ἀγαπῶ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατὶ ὅταν δίνουμε λαβαίνουμε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ὅταν λησμονοῦμε τὸν ἑαυτό μας, τὸν ξαναβρίσκουμε.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ὅταν συγχωροῦμε λαβαίνουμε τὴν ἄφεση.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ὅταν ἀποθνῄσκουμε, βρίσκουμε τὴν αἰώνια ζωή.<br /><br /><br />Πηγή : <a href="http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/index.htm">Νεκτάριος</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-729475581062699074?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-8385639180181414942010-06-08T14:51:00.001+03:002010-06-08T14:53:51.713+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TA4t7u0AFqI/AAAAAAAAAkw/peOWs90QXeU/s1600/baby%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" qu="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TA4t7u0AFqI/AAAAAAAAAkw/peOWs90QXeU/s320/baby%5B1%5D.jpg" /></a></div><div align="justify">Γεια σου! </div><div align="justify"></div><div align="justify">Όπως όλοι, ξέρεις κι εσύ πότε γεννήθηκες, όμως σκέφτηκες ποτέ τον εαυτό σου προτού γεννηθεί; Η μητέρα σου ποτέ δεν ξέχασε τα σκιρτήματά σου εντός της, τις κινήσεις σου ως μωράκι, που έδειχναν πως θες να βγεις στο φως! Τι λες, υπήρχες τότε ή δεν υπήρχες; «Και βέβαια υπήρχα» θα πεις και με το δίκιο σου. Στη ζωή δεν ήρθες όταν γεννήθηκες, αλλά αρκετά νωρίτερα. 'Άρχισες να ζεις, όπως όλοι μας, εννέα μήνες πριν τη γέννησή σου, ακριβώς από τη στιγμή που ενώθηκαν οι γονείς σου. Τότε, που ενώθηκε το σπερματοζωάριο με το ωάριο και έγινες Εσύ, στην αρχή μόνο ένα κύτταρο (ζυγωτό), με τα ολότελα δικά σου κληρονομικά χαρακτηριστικά, αλλά με ραγδαία εξέλιξη!</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Κοίτα τι έκανες πριν γεννηθείς (!): Ένα εξάωρο μετά τη σύλληψή σου, το «άρπαγμά» σου απ' τη ζωή και ενώ πολλαπλασιαζόσουν ασταμάτητα, με τα 6.000.000 γονίδιά σου πέρασες απ' τις σάλπιγγες και φώλιασες στη μήτρα την 1η εβδομάδα της ζωής σου! Ως τη 2η εβδ. σου, από ένα κύτταρο που ήσουν αρχικά, είχες γίνει 8.000 κύτταρα και απέκτησες αίμα και μάλιστα διαφορετικό από αυτό της μητέρας σου, παρότι αυτή σε τροφοδοτούσε. Στην 3η σου κιόλας εβδ. είχαν σχηματισθεί το κεφάλι σου, οι πνεύμονες, το στομάχι, το έντερο, τα νεφρά, η σπονδυλική σου στήλη, ενώ το ήπαρ σου παρήγαγε το αίμα σου.</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Η καρδιά σου άρχισε να χτυπά την 21η ημέρα της ζωής σου και από τότε συνεχίζει «ρολόι»!</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Στον 1ο μήνα της ζωής σου, παρότι το ύψος σου ήταν μικρό και η μητέρα σου μόλις που υποψιαζόταν την ύπαρξή σου, εσύ είχες χεράκια και ποδαράκια και μια καρδούλα που είχε συγχρονιστεί με την καρδιά της μητέρας σου. Στην 5η εβδ., το κεφάλι, ο θώρακας και η κοιλιά σου ήταν ευδιάκριτα. Από τότε έχεις τα μάτια σου, με τον αμφιβληστροειδή, το φακό και τα βλέφαρα, όπως επίσης τα αυτιά και τη μύτη σου. Τότε εμφανίστηκε στον εγκέφαλό σου και η καταβολή του κέντρου του λόγου. Από τότε και μετά οι παλμοί της καρδιάς σου είναι τόσο έντονοι ώστε καταγράφονται σε καρδιογράφο! Στην 6η εβδ. διακρίνονταν ήδη τα δάχτυλά σου, στα χέρια και στα πόδια, ενώ και τα εγκεφαλικά σου κύματα από τότε και μετά μπορούν να καταγραφούν σε ηλεκτροεγκεφαλογράφο. Ο εγκέφαλός σου τελειοποιήθηκε ήδη στην 7η εβδ. της κυήσεώς σου και από τότε χάριν αυτού, μπορούσες να αισθάνεσαι τα πάντα και να αντιδράς σε κάθε ερέθισμα. Μάλιστα, άνοιγες τα χείλη σου και μπορούσες να καταπίνεις. Από τότε απέκτησες τα δακτυλικά σου αποτυπώματα!</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Ως την 8η σου εβδ. είχες αποκτήσει όλα σου τα ζωτικά όργανα, παρότι είχες ύψος 3 εκ. Μεταξύ της 9ης και της 10ης εβδ. όλα σου τα όργανα λειτουργούσαν θαυμάσια, ενώ οι μύες και τα νεύρα σου συγχρονίστηκαν. Είχες αρχίσει και φυσική άσκηση: κινούσες χέρια-πόδια, πιπιλούσες το δάχτυλό σου και αναπηδούσες στο ζεστό αμνιακό υγρό! Ήσουν και πριν από τότε ένα πλήρως αναγνωρίσιμο ανθρώπινο ον. Ήδη από την 9η εβδ. μπορούσες να πιάνεις ένα μικρό αντικείμενο, να ακούς και να θυμάσαι τους παλμούς της καρδιάς της μητέρας σου και να αισθάνεσαι πόνο, αν κάποιος σου τον προκαλεί. Στον 3ο σου μήνα, το ύψος σου ήταν 8 εκ. και το βάρος σου 25 γρ. Εντούτοις, η ομοιότητά σου με τους γονείς σου ήταν από τον 3ο σου εμβρυϊκό μήνα φανερή! Τότε απέκτησες μαλλιά και νύχια. Ξυπνούσες και κοιμόσουν όταν ξυπνούσε και κοιμόταν η μητέρα σου, ενώ η ψυχική σου διάθεση επηρεαζόταν από το εξωτερικό περιβάλλον. Αν η μαμά σου ήταν ήρεμη, ήσουν κι εσύ ένα ήρεμο μωρό, αν ήταν φοβισμένη ήσουν κι εσύ ταραγμένο... Κάπως έτσι «έπλεες» στον αμνιακό σάκκο για εννέα μήνες, ώσπου είχες την ευτυχία να γεννηθείς!</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TA4uGaum-RI/AAAAAAAAAk4/lLLfsZofVR8/s1600/very-sweet-baby-with-blue-eyes%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" qu="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TA4uGaum-RI/AAAAAAAAAk4/lLLfsZofVR8/s320/very-sweet-baby-with-blue-eyes%5B1%5D.jpg" /></a></div><div align="justify">ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙΣ; </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Αν η σύλληψή σου δεν ήταν «προσχεδιασμένη»; Αν κάποιοι σε θεωρούσαν φταίχτη μιας «ανεπιθύμητης» εγκυμοσύνης; Αν κάποιοι σε θεωρούσαν εμπόδιο στη ζωή, που σκοπεύουν να ζήσουν (λες και ξέρουμε τι θα μας συμβεί αύριο!); Αν κάποιοι έλεγαν στη μητέρα σου να «ρίξει» το παιδί, δηλαδή εσένα, γιατί είναι μικρή και ανύπαντρη ή γιατί ενδέχεται να έχεις σύνδρομο Ντάουν; Αν η ίδια σκεφτόταν να φροντίσει για τη σταδιοδρομία της πρώτα και ύστερα να φροντίσει παιδιά; Αν δεν ήθελε δεύτερο ή τρίτο παιδί; Πώς θα σου φαινόταν αν κάποιοι σκέφτονταν την έξωσή σου από τη μήτρα ή απεργάζονταν την εξόντωσή σου, αν κάποιοι αποφάσιζαν για τη ζωή σου; Πώς θα σου φαινόταν αν κάποιοι έλεγαν πως «δεν ήσουν άνθρωπος» προτού γεννηθείς;</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Η εμπλεκόμενη διαδικασία είναι γνωστή, έχει ενίοτε νομική κάλυψη και ονομάζεται «έκτρωση», «άμβλωση», «απόξεση» ή «διακοπή κυήσεως», πιο διπλωματικά. Για την εκτρωτική (ή «εκτρωματική»;) διαδικασία, υπάρχουν πολλές μέθοδοι. Σκοπός κάθε μεθόδου είναι να εξοντωθεί το έμβρυο και να «φύγει» από τη μήτρα, οπότε η γυναίκα θα «πάψει» να είναι έγκυος.</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Σε πρώιμο στάδιο εγκυμοσύνης, υπάρχουν διάφορες μέθοδοι: Κατά την «Απόξεση με αναρρόφηση (D&amp;C ή μέθοδος Karman)», εισάγεται στη μήτρα σωλήνας μεγάλης αναρροφητικής ικανότητας και το αγέννητο παιδί απορροφάται τμηματικά, δηλαδή σχίζεται σε κομμάτια πλημμυρίζοντας με αίμα τον αμνιακό σάκκο. Τα κομμάτια (κυριολεκτικά) του παιδιού συγκεντρώνονται ανακατεμένα σε δοχείο όπως ακριβώς τα σκουπίδια απ' την ηλεκτρική σκούπα. </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Κατά τις «Mifepristone» και «Methotrexate», εγχέεται η αντίστοιχη χημική ουσία, που αχρηστεύει τον πλακούντα κι έτσι το αγέννητο παιδί λιμοκτονεί ή με ένεση στην καρδιά θανατώνεται απ' ευθείας. Η αποβολή του παιδιού επιτυγχάνεται με τη λήψη χαπιών από την έγκυο και με την εισαγωγή του φαρμάκου Prostaglandin μετά από λίγες ημέρες. Ως τότε έχει πεθάνει το παιδί από πείνα και ασφυξία, με αφόρητους πόνους.</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Σε προχωρημένο στάδιο εγκυμοσύνης, οι μέθοδοι «Prostaglandin» και «Ένεση με Digoxin» είναι παρόμοιες με τις προηγούμενες. Κατά την «Έκτρωση με άλας», εγχέεται, μέσω βελόνας, διάλυμα άλατος στο αμνιακό υγρό το οποίο περιβάλλει το έμβρυο, με αποτέλεσμα να καίγονται οι πνεύμονες και το δέρμα του. Σε 24 ώρες το παιδί «γεννιέται» καμένο... Κατά την «Υστεροτομή», γίνεται μία καισαρική τομή, μόνο που εδώ το μωρό εξάγεται πρόωρα και, απλώς, αφήνεται να πεθάνει. Κατά την «D&amp;X (partial-birth abortion)», το έμβρυο τραβιέται από τα πόδια απότομα προς τα έξω κι επειδή το κεφάλι του δεν χωρά να βγει, μένει μέσα στην έγκυο, καθώς σπάζει ο λαιμός του. Κατόπιν, με ειδικό σωλήνα, το κεφάλι αδειάζει από τον εγκέφαλο για να μικρύνει σε όγκο και να μπορεί να βγει κι αυτό. Το παιδί «γεννιέται» αποκεφαλισμένο.</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Πλέον συνήθης είναι η «ΑΠΟΞΕΣΗ ή ΕΜΒΡΥΟΤΟΜΗ (D&amp;E)» και κρατά μόλις 20 λεπτά.</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Ο «γιατρός» ανοίγει τον κόλπο με ένα ειδικό όργανο, τον κολποδιαστολέα και στερεώνει λεπτά εργαλεία, σαν ραβδιά, τα κηρία διαστολής, με τα οποία διαστέλλει το στόμιο της μήτρας για να τοποθετήσει εκεί τον ακραίο σωλήνα της «απορροφητικής συσκευής». Μπαίνει, δηλαδή, μια «ηλεκτρική σκούπα» στη μήτρα, για να την «καθαρίσει» από το «σκουπίδι», δηλαδή το «ανεπιθύμητο» παιδί! Με το σωλήνα τρυπάει τον αμνιακό σάκκο και απορροφά το αμνιακό υγρό μέσα στο οποίο το έμβρυο αιωρείται («αμνιακό» λέγεται το ζωτικό υγρό που το περιβάλλει, γιατί το έμβρυο είναι τόσο αθώο, όσο ένας αμνός, ένα αρνάκι!). Αφού ο απορροφητικός σωλήνας έχει εισβάλει και καταστρέψει την, μέχρι πρότινος ασφαλή, κατοικία του εμβρύου, στρέφεται άμεσα και εναντίον του ιδίου.</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Απ' τη στιγμή που η μητέρα έχει μπει στο χειρουργείο, το έμβρυο έχει καταλάβει τα πάντα και είναι ανήσυχο. Μόλις ο απορροφητικός σωλήνας φτάσει στη μήτρα, προτού καν αγγίξει το έμβρυο, αυτό οπισθοχωρεί, προσπαθεί να κρυφτεί και κινείται με ταραχώδη τρόπο ενώ οι σφυγμοί του φτάνουν τους 190 ανά λεπτό (μόνο δρομέας σε εκατοστάρι έχει τόσους σφυγμούς). Δεν γνωρίζει τον εισβολέα, ούτε τι ακριβώς θα συμβεί, αναγνωρίζει, όμως, την απειλή εναντίον της ζωής του και, κινημένο από το ένστικτο της επιβίωσης, μάχεται να αποφύγει το φονικό όργανο. Μετά, ο δήθεν «γιατρός» αναζητά με τον απορροφητικό σωλήνα το ίδιο το παιδί, το οποίο βλέπει στην οθόνη υπερήχων και ο απορροφητικός σωλήνας ξεσχίζει και αναρροφά το ίδιο το σώμα του παιδιού, κομμάτι-κομμάτι. Πρώτα τα κάτω άκρα. Το παιδί πάει εμπρός-πίσω για να ξεφύγει. Μετά τα άνω άκρα. Κατόπιν, όλο το σώμα του παιδιού έχει αποκοπεί από το κεφάλι, έχει ρουφηχτεί από το σωλήνα και πεταχτεί διά μέσου του σωλήνα σ' ένα δοχείο. Το παιδί καθώς ακρωτηριάζεται ή όσο απομένει απ' αυτό, ανοίγει το στόμα διάπλατα βγάζοντας μια σιωπηλή κραυγή, το ύστατο μέσον αντίστασής του... Όμως κανείς δεν το ακούει, ούτε ο, κατ' ευφημισμόν, «γιατρός» ούτε η, κατ' ευφημισμόν, «μάνα». Σαν να μην ήταν όλ' αυτά αρκετά και επειδή το κεφάλι δεν χωρά να περάσει απ' το σωλήνα, ο «γιατρός» με μια λαβίδα σαν καρυοθραύστη, τον κρανιοθραύστη (ναι, έτσι λέγεται «επιστημονικά»), πιάνει και συνθλίβει σε κομμάτια το κεφάλι ώστε αυτό να μπορεί να χωρέσει και να αναρροφηθεί από το σωλήνα. Ο αναισθησιολόγος ρωτά συνθηματικά (για να μην γίνει αντιληπτός) το γυναικολόγο «αν το Νο1 έχει βγει», εννοώντας αν κομματιάστηκε το κεφάλι, για να ξέρει κι αυτός ότι η «επέμβαση» έλαβε τέλος... Έτσι, στη μήτρα, την πηγή της ζωής, λίγα υπολείμματα ιστών απομένουν να μαρτυρούν πως εκεί υπήρχε ένας ζωντανός, μικρός και ανυπεράσπιστος άνθρωπος... </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TA4uPn3joKI/AAAAAAAAAlA/5CWgfXjqt0g/s1600/Baby%5B1%5D+(2).jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" qu="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TA4uPn3joKI/AAAAAAAAAlA/5CWgfXjqt0g/s320/Baby%5B1%5D+(2).jpg" /></a></div><div align="justify">Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΚΑΘΕ ΓΥΝΑΙΚΑΣ, ΕΝΩ Η ΕΚΤΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΚΙ Ο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ. </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Η ίδια, η γυναίκα, που δέχθηκε την έκτρωση, συχνότατα κινδυνεύει από μόλυνση, ρήξη τραχήλου, πυελική φλεγμονή, εγκαύματα, διάτρηση της μήτρας, ακόμη και από θάνατο ενώ διατρέχει τον κίνδυνο να καταστεί στείρα, να έχει εξωμήτριες κυήσεις ή προβληματικούς τοκετούς. Στον ψυχικό τομέα, συχνότατα υποφέρει από μετατραυματική αγχώδη διαταραχή (ΜΤΑΔ), μελαγχολία, εμφανίζει προβλήματα συμπεριφοράς, νιώθει βασανιστικές τύψεις, έχει ποικίλα προβλήματα στη σεξουαλική ζωή και διαταραχές στη διατροφή (βουλιμία ή νευρική ανορεξία). Αξιοσημείωτο είναι πως το 58% των γυναικών που υπέστησαν άμβλωση αναφέρει πως ένιωσε έντονο πόνο κατά την «επέμβαση» και πως ο πόνος αυτός είχε την ψυχική και σωματική ισχύ ενός βιασμού. Μία άμβλωση είναι συχνότατα συναισθηματικά καταστρεπτική. Η βασικότερη αιτία της υπογονιμότητας στην Ελλάδα είναι η ευρεία διάδοση των εκτρώσεων στις Ελληνίδες.</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Το πραγματικό ποιόν της έκτρωσης και οι επιδημικές της διαστάσεις, ιδίως σε νεαρές ηλικίες, ίσως είναι καιρός να μας προβληματίσουν για τη σχέση μας με το άλλο φύλο, τις ευθύνες που η στάση μας συχνά περικλείει και όχι μόνο. Πόσο αξίζει η ανθρώπινη ζωή για καθένα μας; Μήπως λιγότερο απ' όσο νομίζουμε; Μήπως αξίζει να «θυσιαστεί» μια, ούτως ή άλλως, υπαρκτή ανθρώπινη ζωή για να μην έχουμε «δυσκολίες» ή για να μην ξεφύγει από τα συνηθισμένα όρια ο «τρόπος ζωής» μας; Τι θα λέγαμε στο παιδάκι (ή στα παιδάκια, αν ήταν πολλαπλή η κύηση) του οποίου αφαιρούμε τη ζωή; Τα παιδιά είναι ο εκλεκτότερος καρπός καθενός μας. Γιατί να επιτρέπουμε να κόψει τη ζωή τους το νυστέρι μιας έκτρωσης; Όχι μόνο πεθαίνουν με θάνατο μαρτυρικό, ενώ δεν έφταιξαν σε τίποτε, αλλά και πληρώνουν με τη ζωή τους τα δικά μας λάθη. Καμιά γυναίκα δεν είδε ποτέ «πώς» παραμορφώθηκε το παιδί της μετά την έκτρωση. Πολλές όμως είδαν το χαμογελαστό πρόσωπο του γυναικολόγου που τους είπε «όλα πήγαν καλά».</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Η προσωπικότητα και οι επιλογές μας επηρεάζονται από το σύγχρονο τρόπο ζωής, έναν τρόπο ζωής που αναντίρρητα επιφέρει την αποξένωση του ανθρώπου απ' το συνάνθρωπο, που τραυματίζει τις αισθήσεις μας και δημιουργεί κοινωνική και προσωπική αναλγησία, που παρασάγγας απέχει από την παιδική αθωότητα, που εμφυτεύει στον άνθρωπο τον ατομικισμό και προκαλεί πνευματική αλλοτρίωση. Συχνά, είμαστε «φτερά στον άνεμο» της κοινωνίας, αυτής της κοινωνίας που αποδέχεται τις αμβλώσεις, που διαφημίζει το σεξ μαζί με όλα της τα «προϊόντα» και το συγχέει με τον έρωτα, που δύσκολα συμπονεί, που προτιμά το αφύσικο από το φυσικό και δρα «παρά φύσιν» ή εναντίον της φύσης. Η ίδια αυτή κοινωνία αποστρέφεται τον άνθρωπο που σκέφτεται πρωτότυπα και προτιμά τον άνθρωπο που σκέφτεται μαζικά, προβάλλει υλικές αξίες και μας δελεάζει με ανεκπλήρωτα όνειρα υλικής καλοπέρασης, διογκώνει τον εγωισμό μας και, φυσικά, πολεμά τις μειονότητες που αντιστέκονται στο ρεύμα της. Σε πολλές δυσκολίες της ζωής, το μήνυμα είναι: «Παράτησέ τα, δεν μπορείς, πάρε τον εύκολο δρόμο (όπως την έκτρωση)». Έχουμε ανθρωπιά ή πάσχουμε από εγωισμό, αναλγησία, ψυχική ερήμωση; Έχουμε αγάπη; Το πρώτο πράγμα που βρίσκεις αλλοιωμένο στην κοινωνία είναι, ακριβώς, η αγάπη. Ως τέτοια, η κοινωνία, είναι ουσιαστικά εναντίον της αγάπης, όπως είναι συχνά εναντίον της ζωής και υπέρ των αμβλώσεων.</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Τι αξία έχει η ζωή ενός ανθρώπου (του δικού μας παιδιού) αν έρχεται αντίθετα στις προσκολλήσεις, στις προτεραιότητες, στις φοβίες, στη θέληση ή στον τρόπο ζωής που διαλέγουμε; </div><div align="justify"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TA4uWoPfqXI/AAAAAAAAAlI/y7SkpewD0VQ/s1600/61925%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" qu="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TA4uWoPfqXI/AAAAAAAAAlI/y7SkpewD0VQ/s320/61925%5B1%5D.jpg" /></a></div><div align="justify">ΠΟΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΞΙΖΕΙ ΜΙΑ ΕΚΤΡΩΣΗ; ΠΟΙΑ ΝΕΑΡΗ ΗΛΙΚΙΑ, ΠΟΙΑ ΑΝΥΠΑΝΤΡΗ ΜΗΤΕΡΑ, ΠΟΙΑ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ, ΠΟΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ Η ΣΥΜΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΞΙΖΕΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΤΑΦΥΓΗ ΣΤΗ ΒΙΑ;</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Πόσο δύσκολες πρέπει να είναι οι συνθήκες του παρόντος για να δικαιολογείται μια τόσο αποτρόπαιη και προσχεδιασμένη φονική πράξη, όπως η άμβλωση; Το νεαρό της ηλικίας των γονέων; Η εγκατάλειψη της εγκυμονούσας από τον πατέρα του παιδιού; Το «τι θα πει ο κόσμος»; Ενδεχομένως, νοητική υστέρηση του αγέννητου παιδιού; Μια ανθηρή περίοδος της εργασίας μας, που θεωρούμε πως ένα παιδάκι (!) θα ανακόψει; Η σκέψη, πως το νέο παιδί θα δυσχεράνει τα οικονομικά μας ή οι υποτιθέμενες αρνητικές επιπτώσεις στη μορφωτική εξασφάλιση των άλλων (συνήθως δύο) παιδιών μας; Δικαιολογεί κάτι απ' αυτά έναν εν ψυχρώ φόνο; Μπορεί ποτέ μια ανθρώπινη ζωή να γίνει υποδεέστερη απ' όλα αυτά;</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Μήπως είμαστε στενόκαρδοι; Μήπως υστερούμε νοητικά εμείς οι ίδιοι που με τη «λογική» και με την «ωριμότητά» μας επιλέγουμε να πάμε στο γυναικολόγο για να κάνουν τα χέρια του στο έμβρυο τη «βρώμικη δουλειά»; Φυσικά, όπως όλα τα χέρια που κάνουν «βρώμικες δουλειές», έτσι κι αυτά, πληρώνονται με κάποια «αργύρια». Στην πραγματικότητα, με την έκτρωση χρησιμοποιούμε την εξουσία της επιβολής με τη βία της θέλησής μας σε έναν άλλο άνθρωπο, ανίσχυρο μπροστά μας. Εδώ, θέληση είναι το «δεν θέλω τη ζωή σου» και η βία (έκτρωση) κάνει τη θέληση πράξη...</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Ποια μητέρα που «κράτησε» το παιδί της αντί να το εκτρώσει μετάνιωσε γι' αυτό; Ποια μητέρα δεν ευτυχεί στη θέα του παιδιού της και ποια δεν αποστρέφεται την ιδέα πως αυτό θα μπορούσε να μη ζει; Γιατί να πληρώσει να της το κομματιάσουν, να το κάψουν ή να το πολτοποιήσουν; Δεν είναι παράνοια; Δεν είναι ειρωνεία άλλες οικογένειες να αδυνατούν να κάνουν παιδιά και άλλες να επιλέγουν να τα εκτρώσουν; Γιατί θρηνούμε για τις ανθρώπινες ζωές που χάνονται στην άσφαλτο ή λόγω φυσικών καταστροφών, όταν από μόνοι μας καταδικάζουμε σε θάνατο, και μάλιστα μαρτυρικό, χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο; Γιατί αγωνιζόμαστε να σώσουμε τους ανθρώπους από τις ασθένειες, όταν τους σκοτώνουμε προτού δουν το φως της μέρας; Γιατί καταδικάζουμε μεγαλόστομα τις ναζιστικές και ρατσιστικές μεθόδους, όταν είμαστε οι ίδιοι έτοιμοι να τις εφαρμόσουμε, ειδικά για όσους λέμε πως θα γεννηθούν «χωρίς τη θέληση-έγκρισή μας», άρρωστοι ή με νοητική υστέρηση; Έτσι, δικαιούμαστε να αφαιρέσουμε με χειρουργική επέμβαση τη ζωή από τα άρρωστα ή με σύνδρομο Ντάουν παιδάκια που βλέπουμε γύρω μας, επειδή δεν τους την αφαιρέσαμε πριν προλάβουν να γεννηθούν; Η αποδοχή της συλλογιστικής των εκτρώσεων σηματοδοτεί υποκρισία, παραίτηση από τον Πολιτισμό και από κάθε ευγενές ανθρώπινο έργο!</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Η κοινωνία δεν έχει πλήρη γνώση του εγκλήματος αυτού που συντελείται καθημερινά. Ίσως γιατί έτσι κάποιους βολεύει προσωπικά, ίσως γιατί με νομοθεσίες που αφήνουν ελεύθερο το πεδίο στις εκτρωτικές κλινικές (το αντίθετο των μαιευτικών) κάποιοι βρήκαν μια σίγουρη πηγή εσόδων. Το ξεσκέπασμα του τι είναι «έκτρωση» ή «διακοπή κυήσεως» δεν είναι αρεστό συνήθως. Πολλοί νομίζουν πως το αγέννητο παιδί είναι ένα όργανο της γυναίκας ή ένα πλάσμα χωρίς συνείδηση ή ένα οποιοδήποτε μέλος της που αυτή έχει το δικαίωμα να διαχειρίζεται κατά το δοκούν. Δεν ξέρουν, αλλά ούτε οι φορείς της εξουσίας τους βοηθούν να μάθουν, πως πρόκειται για έναν ΑΝΘΡΩΠΟ απαράλλακτο από εσένα, με τις ίδιες δυνατότητες και τα ίδια χαρίσματα που είχες κι εσύ πριν γεννηθείς. Είναι μόνο ένα ακόμη έγκλημα που γίνεται με συμφωνημένη σιωπή ή και μια απόδειξη της πνευματικής και ουσιαστικής μας έκπτωσης;</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Πολλοί μιλούν για το «δικαίωμα της γυναίκας στην άμβλωση» ή, κομψότερα, «στην αυτοδιάθεση του σώματός της». Όμως, ποιος άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για το δικαίωμα του άλλου στη ζωή; Ενώ το δημογραφικό είναι μείζον πρόβλημα στην Ελλάδα, γίνονται ετησίως πάνω από 300.000 εκτρώσεις (χωρίς τις παράνομες-αδήλωτες), δηλαδή η ίδια τραγωδία επαναλαμβάνεται καθημερινά πάνω από 850 φορές. Αν το κοιλιακό τοίχωμα της γυναίκας ήταν διάφανο, ώστε να βλέπουμε το έμβρυο μέσα στην έγκυο, θα εκτελούνταν εκτρώσεις; Ο άνθρωπος νομίζει πως αυτοθεοποιήθηκε και ρυθμίζει τα πάντα με βάση το ατομικό του βόλεμα, έχοντας πετάξει και τον ίδιο τον Παντοδύναμο Θεό στον κάλαθο των αχρήστων, όπως και τόσους αδύναμους ανθρώπους, τόσα μωρά, που υπέστησαν έκτρωση. Πάντως, το εκτρωτικό δοχείο δεν περιέχει πάντα «άχρηστα υπολείμματα», γιατί σε ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Γερμανία και Σκανδιναβικές χώρες τα εμπορεύονται: </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΛΛΑΓΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΥΣ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΜΕΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΙ, ΑΠΟ ΓΝΩΣΤΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ, ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΡΕΜΕΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ!</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">«Έκτρωση, απόξεση, άμβλωση ή διακοπή κυήσεως» την ονόμασαν άτομα με αμβλυμένες συνειδήσεις, άτομα με συμφέρον, άτομα που απαξίωσαν από ανθρώπους όλους τους ανθρώπους που δεν έχουν ακόμη γεννηθεί ή, απλώς, άτομα που δεν έχουν γνώση ή έχουν γνώση δίχως ηθική. Θα δεχόσουν εσύ να εκτρωθείς με απόφαση άλλων, προτού γεννηθείς; Αν σου το ζητούσαν, θα το δεχόσουν; Θεωρείς σοβαρό κάποιον λόγο για να σου έχει αφαιρεθεί η δική σου ζωή; Αυτό που δεν θα ήθελες να σου κάνουν γιατί να κάνεις στους άλλους; Σε λεξικό, θα βρεις πως η λέξη «έκτρωση» βγαίνει από το ρήμα «τιτρώσκω» που σημαίνει «τραυματίζω, πληγώνω, προξενώ φθορά / βλάβη, καταστρέφω, αχρηστεύω» ενώ «εκτρωματικός» σημαίνει «αποτροπιαστικός». Ως θεωρία και πράξη, η έκτρωση είναι ένα έκτρωμα. Τι είδους ιατρική δεοντολογία είναι αυτή που αποδέχεται τις εκτρώσεις; Πριν από χιλιάδες χρόνια ο Ιπποκράτης στον Όρκο του έλεγε «...δεν θα δώσω σε κανέναν θανατηφόρο φάρμακο, ακόμη κι αν μου το ζητήσει... ούτε σε έγκυο γυναίκα εκτρωτικό δηλητήριο...».</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Η έκτρωση δεν είναι λύση. Μπορούμε να φανούμε ώριμοι και να μην θέσουμε στους εαυτούς μας δολοφονικά διλήμματα. Ας φροντίσουμε από τώρα, ας προσέξουμε κάθε παράμετρο της ζωής μας, που μπορεί να μας φέρει αντιμέτωπους των λαθών μας. Αν κάναμε αρκετά λάθη, ας μην κάνουμε τουλάχιστον την έκτρωση. Λύσεις υπάρχουν. Λύση είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία, που μπορεί να μας συμπαρασταθεί και να βοηθήσει. Προτείνεται και ο «Σύλλογος Προστασίας Αγέννητου Παιδιού» (Ηπείρου 28, 104 33, Αθήνα, 210-8828788), που προσφέρει αμέριστη βοήθεια στην ανύπαντρη ή έγγαμη μητέρα, πρακτική, νομική, οικονομική, ψυχολογική, ιατρική και κοινωνική.</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">Η ζωή μπορεί να είναι συναρπαστική, σαν το ξεκίνημά της!</div><div align="justify"><br /></div><div align="justify">© ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, Πολ. Μηχανικός Α.Π.Θ.</div><div align="justify"><a href="mailto:comicocomico@yahoo.gr">comicocomico@yahoo.gr</a></div><div align="justify"><br /></div>Πηγή : <a href="http://ektrosi.blogspot.com/">http://ektrosi.blogspot.com/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-838563918018141494?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-6354857412066856782010-06-06T14:40:00.005+03:002010-06-08T13:56:29.856+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TA4hxlsZWPI/AAAAAAAAAko/4tf23oCrrkU/s1600/bible%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" qu="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TA4hxlsZWPI/AAAAAAAAAko/4tf23oCrrkU/s320/bible%5B1%5D.jpg" /></a></div>+ αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλης </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σ' αυτόν τον κόσμο υπάρχουν αρκετά πράγματα που διαθέτουν βάθος, όπως η θάλασσα, όπως ο ουρανός, όπως η ψυχή του άνθρωπου «βαθεία η καρδία παρά πάντα» (Ιερμ. 17,9). <strong>Βαθύτερη όμως άπ' όλα είναι η Αγία Γραφή.</strong> Οι σοφοί του Θεού που επιδόθηκαν στην μελέτη της ομιλούν για φρέαρ με ανεξάντλητο νερό, για ατελείωτο μεταλλείο χρυσού, για ωκεανό πνευματικού πλούτου. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στους βυθούς των θαλασσών κρύβονται παραμυθένιοι κόσμοι από κοράλλια, από χρυσόψαρα, από μαργαριτάρια, από ανθόζωα. Αλλά και σε πολλά σημεία που ναυάγησαν πλοία με πολύτιμο φορτίο κρύβε­ται ανεκτίμητος πλούτος. Στα θαλάσσια βάθη υπάρχουν θησαυροί. Αλλά αυτοί οι θησαυροί ωχριούν μπροστά σ' εκείνους που κρύβει το άγιο βιβλίο του Θεού. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στην Βίβλο κρύβονται κατ' αρχήν θησαυροί πνευματικής δυνάμεως. Διαβάζοντας κανείς με ευλάβεια την Αγία Γραφή νοιώθει να ξεπετάγεται από μέσα της <strong>μία ενέργεια που χορηγεί ισχύ απροσμέτρητη και πρωτοφανές θάρρος. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πόσες φορές ένας ψυχικά κουρασμένος Χριστιανός, διαβάζοντας δύο-τρεις στίχους του Ψαλτηρίου δεν αναζωογονήθηκε. <strong>Η δύναμις του θεϊκού λόγου ανορθώνει τους πεσμένους και καταβεβλημένους. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έτυχε κάποιοι άνθρωποι να βρεθούν μπροστά σε οδυνηρές δοκι­μασίες το έδαφος εσείετο κάτω από τα πόδια τους. Κατώρθωσαν ό­μως να βγουν νικητές, επειδή στηρίχθηκαν σ' ένα λόγο της Αγίας Γραφής. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωσις του ιερού Χρυσοστόμου, όταν συγκρούσθηκε με τα ανάκτορα και προετοιμαζόταν ο διωγμός του· δεν λύγισε καθόλου, γιατί άντλησε ακαταμάχητη δύναμι από το χωρίο Ματθ. 28,20, από την φράσι <strong>«ιδού εγώ μεθ' υμών είμι». </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πολυάριθμες είναι οι περιπτώσεις που άνθρωποι βουτηγμένοι στην αμαρτία <strong>μεταμορφώθηκαν</strong> και έγιναν αγνώριστοι μελετώντας κά­ποιες σελίδες της Αγίας Γραφής. Έτυχε κάποιοι μορφωμένοι να στραφούν στην μελέτη της Γραφής με σκοπό να βρουν σ' αυτήν σφάλματα για να την πολεμήσουν, αλλά <strong>η δύναμί της τους μετέβαλε σε υπέρμαχους του Χριστιανισμού</strong>. Πρόχειρα παραδείγματα, ο <strong>φιλόσοφος Αθηναγόρας</strong> (2ος αι.), ο κατόπιν απολογητής του Χριστιανισμού· και ο <strong>Μάξ Μύλλερ</strong> (19ος αι), επιφανής Άγγλος γλωσσολόγος, μυθολόγος και θρησκειολόγος. Στην αρχή φαντάσθηκε ο Μύλλερ την Αγία Γραφή σαν κάτι παρόμοιο με τα Ιερά κεί­μενα των Ανατολικών θρησκειών που μελέτησε όσα κανείς άλλος στην εποχή του την φαντάσθηκε γεμάτη μυθολογίες, αλλά <strong>δεν άργησε να νοιώση ότι μέσα από τις σελίδες της ξεπεταγόταν ένα Ιερό φως που τον μετέστρεψε σε υπερασπιστή του Χριστιανισμού.</strong> Ο ίδιος παρο­μοίωσε αυτό το φως με εκείνο που χτύπησε τον Σαύλο στον δρόμο προς την Δαμασκό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν ένας άνθρωπος απασχολείται με την μελέτη της Αγίας Γραφής, τότε <strong>ο νους του, ερχόμενος σε επαφή με τον άγιο λόγο του Θεού, καθαρίζει και αγιάζει. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μου διηγείτο ο σεβαστός μου γέροντας <strong>π. Πορφύριος</strong> πως, μικρός που είχε πάει στο Άγιον Όρος, στην Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, φρόντιζε και <strong>αποστήθιζε ολόκληρα κεφάλαια από το ιερό Ευαγγέλιο. Και αυτό το έκανε δια καθαρότητα νοός, δηλαδή για να καθαρίζη ο νους από άπρεπες και άτακτες σκέψεις</strong>. Όταν το άκουσα εντυπωσιά­σθηκα, και ένοιωσα τα λόγια του Ευαγγελίου ως έχοντα θεϊκή δύναμι που καταδιώκει κάθε τι ακάθαρτο. <strong>Από το ένα μέρος εκδιώκουν κάθε τι αρνητικό, και από το άλλο έχουν σαν θετική προσφορά να απασχο­λούν το νου με ό,τι καθαρό και Ιερό και άγιο. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τα Άγια λόγια του θεού όταν κυκλοφορούν μέσα στο μυαλό μας, μοιάζουν με ηλεκτρικό ρεύμα που προκαλεί θανατηφόρο εκκένωσι στις αμαρτωλές σκέψεις</strong>. Οι αισχροί λογισμοί παθαίνουν, να το πούμε έτσι, ηλεκτροπληξία. Έτσι έχουν τα πράγματα, διότι «λόγος Θεού» θα πη «δύναμις». «Τω λόγω Κυρίου οι ουρανοί εστερεώθησαν» (Ψαλμ. 55, 55). Δηλαδή το σύμπαν προέκυψε από τον λόγο του Θεού. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αλλά παράλληλα προς το στοιχείο της δυνάμεως συναντούμε στα Ιερά λόγια της Βίβλου και το στοιχείο της χαράς. <strong>Αναπηγάζουν χα­ρά και ευφροσύνη</strong>. Στο χώρο της Αγίας Γραφής περικλείονται θησαυ­ροί τέρψεων. <strong>Η μελέτη της Βίβλου αποδιώκει το βαρειά σύννεφα των θλίψεων</strong>. Πολλές φορές χορηγείται τόση ποσότητα και ποιότητα χαράς που ομιλούμε για ηδονή. Η Γραφή κρύβει βάθη πνευματικής ηδονής. Όπως υπάρχουν υλικές και σαρκικές ηδονές που ξετρελαίνουν τους ανθρώπους του κόσμου τούτου, έτσι έχουμε και τις πνευματικές ηδονές που μεθούν με Αγία μέθη τους ανθρώπους του Θεού. <strong>Η Βίβλος περιέχει δυνατές πνευματικές γλυκύτητες και αγαλλιάσεις.</strong> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αναφέρονται στο αγιολόγιο της εκκλησίας μας περιπτώσεις ασκητών που απαγγέλλοντας το <strong>Ψαλτήριο του Δαβίδ</strong> μεθούσαν κυριο­λεκτικά. Και αν κάποιος τους έδινε όλα τα αγαθά της γης για να τους πάρη το Ψαλτήριο, θα ήταν σαν να τους προσέφερε άχυρα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα ιερά λόγια της Γραφής αποστάζουν πνευματική αγαλλίασι. «Αγαλλιάσομαι εγώ επί τα λόγια σου», «ως γλυκέα τω λάρυγγί μου τα λόγια σου» (Ψαλμός 118ος). Σχετικά σημειώνει και ο ποιητικός <strong>Άγιος Γρηγόριος: «Και ηδύνθη μοι τα του Θεού λόγια, ως κηρία μέλιτος». Έ­γιναν σ' εμένα, λέει, τα λόγια του Θεού γλυκά σαν κηρύθρες μέλι.</strong> Εγ­κατέλειψε, μας λέει ο Θεολόγος, για την αγάπη του Χριστού και «κτήσιν» και «περηφάνειαν» και «ευεξίαν», δηλαδή και περιουσία και αξιώ­ματα και καλοπέρασι και άνεσι αφοσιώθηκε στην μελέτη της Γραφής και του έγιναν τα λόγια της γλυκύτατα σαν μέλι (Γρηγ. Θεολόγου, Λό­γος Απολογητικός, 77). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAuKL0UDwCI/AAAAAAAAAjU/0lVWLT02zAk/s1600/CustomNamecopy_resize%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAuKL0UDwCI/AAAAAAAAAjU/0lVWLT02zAk/s200/CustomNamecopy_resize%5B1%5D.jpg" width="151" /></a></div>Και <strong>ο ιερός Χρυσόστομος παρατηρεί ότι τα λόγια του Θεού όταν τα μελετούμε διώχνουν τις στενοχώριες και φέρουν μεγάλες χαρές</strong> - «εκβάλλει σου την αθυμίαν, φυτεύει σοι την ηδονήν». Και σημειώνει ο ίδιος Πατήρ ότι μπορεί να είναι τερπνό ένα παραδεισένιο περιβόλι, αλλά πιο γλυκεία είναι η ανάγνωσις της Αγίας Γραφής - «ηδύς μεν λειμών και παράδεισος, πολύ δε ηδύτερον των θείων Γραφών η ανάγνωσις». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μέσα στην Βίβλο, όπως και στην προσευχή και στην Ευχαριστία, υπάρχουν άφθαρτες χαρές και ηδονές, που δεν είναι εκ του κόσμου τούτου. Οι κοσμικοί και σαρκικοί άνθρωποι δεν τις γνωρίζουν. Γι' αυ­τούς θεωρούνται εκλεκτές τροφές τα κεράτια των χοίρων που έτρωγε ο άσωτος υιός. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Με αξίωσε ο Κύριος, μελετώντας τις σελίδες της Γραφής να νοιώ­σω ανέκφραστα αισθήματα αγαλλιάσεως.</strong> Αισθανόμουν να αναβλύ­ζουν από μέσα της κύματα πνευματικής ηδονής. Μάλιστα έτυχε πολλές φορές να την διαβάζω κάτω από ειδυλλιακές εξωτερικές συνθήκες, ό­πως σε μια ήσυχη γραφική ακρογιαλιά, σ' ένα μάκρυνα βουνό ελατοσκέπαστο, στην κορυφή ενός υψηλού λόφου... Πόσο όμορφα ήταν ό­ταν μελετούσα τον προφήτη Σοφονία σε κάποια ακρογιαλιά της Βό­νιτσας· την προς Γαλάτας επιστολή σε αλπική ζώνη της Γκιώνας σε ύψος δύο χιλιάδων μέτρων το Δευτερονόμιο σε πυκνό δάσος από κα­στανιές στο Άγιον Όρος. Αλλά δεν ήταν μικρότερη η χαρά και η συγκίνησις, όταν διάβαζα τις δύο επιστολές του Αποστόλου Πέτρου στα σκαλοπάτια του Ναού του Αγίου Πέτρου στην Ρώμη, ή την Β' προς Τιμόθεον επιστολή στην κατανυκτική περιοχή «Τρες φοντάνε» (=τρεις πηγές), έξω από τα τείχη της Ρώμης, εκεί που αποκεφαλίσθηκε ο Απόστολος Παύλος, ή τις χριστολογικές περικοπές του προφήτου Ιεζεκιήλ σε εκκλησάκι μοναστηρίου μέσα στην βαθειά ησυχία του μεσονυκτίου. Εδώ βρίσκονται τα ανείπωτα σκιρτήματα αγαλλιάσεως. <strong>Μπροστά σ' αυτή την ευφροσύνη, οι χαρές του κόσμου μοιάζουν με ψεύτικα γλυφιτζούρια. </strong><br /><br /><a name='more'></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πολλές φορές αρεσκόμουν να αποστηθίζω εκλεκτά τεμάχια της Βίβλου, που τα τραγουδούσα σε κάποιο ήχο -όμοιο με τον β' ήχο της βυζαντινής μουσικής- και ένοιωθα χαρά θείου έρωτος. «Μέλος ερωτικόν». Υπάρχει και ο θεϊκός έρωτας, που δεν μπορούν να τον νοιώσουν όσοι δουλεύουν στα σαρκικά πάθη. Συγκινήθηκα ιδιαιτέρως όταν βρή­κα σε κάποιο πατέρα της Εκκλησίας αυτό που ο ίδιος είχα νοιώσει. Ση­μειώνει κάπου <strong>ο άγιος Νείλος ο Σιναΐτης:</strong> «(ο άνθρωπος που δόθηκε στην αγάπη του Θεού) μέλος ερωτικόν αναλαβόμενος τη εαυτού προσεπάδει ψυχή». Δηλαδή πιάνει στα χείλη του λόγια με ερωτική μελωδία και τα τραγουδάει στην ψυχή του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Να, κάποια κατάλληλα λόγια γι' αυτήν την περίπτωσι. Από το 24ο κεφάλαιο της Σοφίας Σειράχ «Ως κέρδος ανυψώθην εν τω Λιβάνω και ως κυπάρισσος εν όρεσιν Αερμών ως φοίνιξ ανυψώθην εν αιγιαλοίς και ως φυτά ρόδου εν Ιεριχώ, ως έλαια ευπρεπής εν πεδίω και ανυψώθην ως πλάτανος». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Υπέροχα λόγια, και όσα ακολουθούν πιο υπέροχα. Εδώ ομιλεί η Σοφία του Θεού και με παραβολικές εικόνες εμφανίζει το πρόσωπό της. Και Σοφία του Θεού είναι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Τα όμορφα και μεγαλοπρεπή δένδρα εικονίζουν το θεϊκό κάλλος και μεγα­λείο του Χριστού. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Όποιος αφήνει τη διάνοιά του και τα συναισθήματά του να ζουν τα ιερά αυτά λόγια στο βάθος τους, πολλές φορές κατακλύζεται από τέ­τοια έντονη χαρά που δεν την αντέχει και αναλύεται σε δάκρυα. Δά­κρυα πνευματικής αγαλλιάσεως. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν με τον παραδελφό μου <strong>π. Ιωαννίκιο</strong> συλλέγαμε στοιχεία από Αγιορείτες για την συγγραφή κάποιων βιογραφιών Αθωνιτών γε­ρόντων μάθαμε και τούτο το συγκινητικό. Κάποιος Ιερομόναχος, ασκη­τής στην περιοχή της Μεγίστης Λαύρας, <strong>ο παπα Δανιήλ</strong>, αν θυμάμαι καλά, <strong>όταν διάβαζε το τετραβάγγελο, από την άρρητη ηδονή έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια του κι έπεφταν επάνω στις σελίδες των Ευαγγε­λίων, με αποτέλεσμα να χαλάνε τα γράμματα και να τα φθείρουν. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας έχουν κληρονομήσει αυτή την αλήθεια, που και οι ίδιοι την γεύθηκαν, ότι μέσα στον γεωγραφικό χώ­ρο της Αγίας Γραφής υπάρχουν πηγές που προσφέρουν τα ύδατα της αληθινής αγαλλιάσεως. Τόποι χλόης και ύδατα αναπαύσεως. Αυτά τα νερά δροσίζουν και αναψύχουν τους χτυπημένους από το λιοπύρι του αμαρτωλού κόσμου. Όσο πιο πολύ δίνεται κάποιος στην ανάγνωσι της Βίβλου και όσο περισσότερο μοχθεί στην μελέτη της, τόσο και βαθύτερες ηδονές ανα­καλύπτει. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAuK77lm3hI/AAAAAAAAAjk/sOuxjTO2efc/s1600/219447-19696-spring%2520flowers%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAuK77lm3hI/AAAAAAAAAjk/sOuxjTO2efc/s320/219447-19696-spring%2520flowers%5B1%5D.jpg" /></a></div>Στον ωκεανό των Αγίων Γραφών κρύβονται θησαυροί πνευματικής ωραιότητος. Η ωραιότητα πάντοτε ελκύει, διότι αποτελεί ένα αντιφέγισμα του παραδείσου. Παράλληλα προς τις γήινες ομορφιές που τόσο δελεάζουν τους ανθρώπους, έχουμε και τις πνευ­ματικές που προσελκύουν τους αγαπώντες τα ουράνια. <strong>Τα πνευματικά κάλλη δεν υποκύπτουν στην δράσι της φθοράς</strong>. Δεν μοιάζουν με λου­λούδια που ανθίζουν το πρωί και μαραίνονται το βράδυ. Δεν είναι «άν­θη εαρινά», που «παρελθόντος του έαρος άπαντα κατεμαράνθη». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Η Βίβλος κρύβει υπερβολήν ωραιότητος</strong>. <strong>Γι' αυτή την γεύσι απαι­τείται καθαρότητα πνευματικής οράσεως. Ο άνθρωπος του κοσμικού φρονήματος και της αμαρτωλής ζωής δεν μπορεί να την νοιώσει.</strong> Οι παραβολές της Βίβλου, οι παροιμίες, τα οράματα, οι προσευ­χές, οι αφηγήσεις, τα ποιητικά τεμάχια, η συμπεριφορά των αγίων προ­σώπων, όλα αυτά διαποτίζονται από μία θαυμαστή χάρι και μία συναρ­παστική ωραιότητα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μόνο να καθήση κάποιος και να προσέξη το όραμα του χειρουβικού άρματος στον Ιεζεκιήλ, θα νοιώση αυτό που λέμε. Ένα όραμα απαράμιλλου κάλλους. Ο υπέρλαμπρος Κύριος μέσα στην ομορφιά του ουρανίου τόξου κάθεται πάνω από το άρμα των Χερουβίμ, με την πύρι­νη όψι και τις υπέροχες υμνωδίες. Και το άρμα διασχίζει ταχύτατα τα μήκη και τα πλάτη του ουρανού. Και ο ήχος των πτερύγων γεμάτος φο­βερό μεγαλείο. Και τι να πούμε για κείνο το πανέμορφο όραμα της άνω Ιερουσα­λήμ, στο βιβλίο της Αποκαλύψεως. Αλλά και ο τρόπος κατά τον οποίο πλέκονται διάφορες διηγήσεις και περιστατικά της Γραφής είναι πετυχημένος. Ωραιότατες πλοκές. Αρκεί π.χ. να παρακολουθήσουμε πως εξελίσσονται οι σκηνές στην ιστορία του Ιωσήφ, του γιου του Πατριάρχου Ιακώβ. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αλλά και τα ποιητικά τμήματα της Γραφής γοητεύουν. «Κάλλιστον ποιητικόν προϊόν» χαρακτηρίσθηκε η περικοπή του Ιεζεκιήλ που αναφέρεται στον θρήνο της φοινικικής πρωτεύουσας Τύρου (κεφ. 27ον). Η ωραιότης του λόγου συμβαδίζει με την ομορφιά του ρυθμού αλλά και με την αρμονική μετακίνησι των εννοιών - στην άρχή τα έν­δοξα μεγαλεία της Τύρου, («και ενεπλήσθης και εβαρύνθης σφόδρα εν καρδία θαλάσσης») και κατόπιν η μεγάλη πτώσις και στο τέλος ο αντί­κτυπος και ο θρήνος για την απώλεια της θαλασσοκράτειρας «Τώρα συντρίφθηκε στις θάλασσες, στα βάθη των υδάτων... Όλοι οι κάτοικοι των νησιών θα μείνουν κατάπληκτοι, και οι βασιλείς των θα χάσουν το μυαλό τους και θα ωχριάσουν τα πρόσωπα τους. Οι έμποροι από τα έθνη θα σφυρίζουν για σένα...» </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αλλά και ο προφητικός λόγος κατά του βασιλέως της Τύρου σφύζει από ποιητική ομορφιά: «Συ αποσφράγισμα ομοιώσεως και στέφα­νος κάλλους, εν τη τρυφή του παραδείσου του Θεού εγενήθης». Πόσο χτυπητά περιγράφεται η αμαρτία του! Παραλληλίζεται με την πτώσι του Εωσφόρου: «Και ήμαρτες και ετραυματίσθης από όρους του Θεού, και ήγαγέ σε το χερούβ εκ μέσου λίθων πύρινων. Υψώθη η καρδία σου επί τω κάλλει σου» (28, 16-17). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αλλά τι να πούμε για την εκπληκτική ποιητική ομορφιά, λυρική ή δραματική, που συναντούμε στο βιβλίο του Ψαλτηρίου. Λογοτεχνικό κάλλος εκτός συναγωνισμού: «Οι δε υιοί των ανθρώπων εν σκέπη των πτερύγων σου ελπιούσι. Μεθυσθήσονται από πιότητος οίνου σου και τον χειμάρρουν της τρυφής σου ποτιείς αυτούς· ότι παρά σοί πηγή ζωής, εν τω φωτί σου οψόμεθα φως» (35, 8-10). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στον 79ο ψαλμό τι ωραία περιγράφεται η άνθησις και ακμή του Εβραϊκού λαού μετά την ταλαιπωρία της Αιγύπτου: «Άμπελον εξ Αιγύπτου μετήρας, εξέβαλες έθνη και κατεφύτευσας αυτήν ωδοποίησας έμπροσθεν αυτής και κατεφύτευσας τας ρίζας αυτής, και επλήρωσε την γην. Εκάλυψεν όρη η σκιά αυτής και αι αναδενδράδες αυτής τας κέδρους του Θεού» (9-11). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αλλά μήπως στο βιβλίο του Ιώβ ή στο Άσμα Ασμάτων υπάρ­χουν ολιγώτερο ωραίες περικοπές; Εκείνο το 38ο κεφάλαιο του Ιώβ τι μεγαλείο, τι σπαρταριστό λυρισμό έχει! Στο Άσμα η ωραιότης της νύμ­φης του Χριστού Εκκλησίας εικονίζεται με την ομορφιά της Σουλαμίτιδος: «Εγώ άνθος του πεδίου, κρίνον των κοιλάδων. Ως κρίνον εν μέ­σω ακανθών, ούτως η πλησίον μου ανά μέσον των θυγατέρων» (2, 12). </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι άγιοι Πατέρες που είχαν τα κατάλληλα αισθητήρια να νοιώ­σουν την έκτακτη ωραιότητα των ιερών λογίων έχουν καταθέσει τις ομολογίες τους. Θα αρκεσθούμε μόνο στον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκη­νό, ο οποίος βλέπει μέσα στην Βίβλο παραδεισένιες ομορφιές: «Κρούσωμεν τοίνυν εις τον κάλλιστον παράδεισον των Γραφών, τον ευώδη, τον γλυκύτατον, τον ωραιότατον, τον εν παντοίοις των νοερών θεοφόρων ορνέων κελαδήμασι περιηχούντα ημών τα ώτα, τον απτόμενον ημών της καρδίας». Κήπος ωραιότατος η Αγία Γραφή όπου μοσχο­βολούν τα άνθη και κελαηδούν τα θεοφόρα πτηνά. Οπτική, οσφρητική και ακουστική αίσθησις της ομορφιάς του ιερού κήπου. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAuLT3RJPhI/AAAAAAAAAjs/xJJUAV4dVco/s1600/pg-12-bible-pa_238239s%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAuLT3RJPhI/AAAAAAAAAjs/xJJUAV4dVco/s320/pg-12-bible-pa_238239s%5B1%5D.jpg" /></a></div><strong>Αλλά η Γραφή κρύβει και βάθη σοφίας. Κάτω από το λόγια της και μέσα στις σελίδες της υπάρχουν σοφές έννοιες και ιδέες και διδα­σκαλίες</strong>. Συναντάται εκεί «βάθος σοφίας θεϊκής». Μελετώντας κανείς τα λεγόμενα σοφιολογικά βιβλία της Π. Διαθήκης, δηλ. τις Παροιμίες, τον Εκκλησιαστή, την Σοφία Σολομώντος και την Σοφία Σειράχ, μένει κατάπληκτος για τις θαυμάσιες συμβουλές και για τις σοφές παρατηρή­σεις. <strong>Κάποτε που έτυχε να κάνω απογευματινές ομιλίες επάνω στην Σοφία Σειράχ ένοιωσα έντονα μαζί με τους ακροατές την αλήθεια του πράγματος</strong>. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η σοφία της Βίβλου διαφαίνεται και σ' ένα άλλο σημείο που πρέ­πει ιδιαίτερα να προσεχθή: <strong>Κάτω από απλές διηγήσεις περιστατικών και γεγονότων υποκρύπτονται μυστικά βάθη συμβολισμών, αλληγο­ριών και προφητικών προεικονίσεων. Εκεί που βλέπεις μια απλή ιστο­ρική περιγραφή, ένα ασήμαντο περιστατικό, ένα κατάλογο ονομάτων, μία γενεαλογία, μπορεί κάτω άπ' αυτά να κρύβεται θησαυρός εννοιών.</strong> Αυτό θα το διαπίστωση ο αναγνώστης σαν μελετήση το κεφάλαιο αυ­τού του βιβλίου, «Ο Θεός να σε ευλόγηση σαν τον Εφραίμ και σαν τον Μανασσή». Πίσω από τον Εφραίμ κρύβεται η τύχη του Χριστιανικού λαού, ενώ ο Μανασσής εικονίζει τον παλαιοδιαθηκικό λαό. Και όσο πιο πολύ σκαλίζεις το ιστορικό της ευλογίας των δύο αυτών εγγόνων του Ιακώβ, τόσο και περισσότερα κρυμμένα μυστήρια ανακαλύπτεις. Επί­σης το ίδιο διαφαίνεται στο άλλο κεφάλαιο μας, «Η εορτή του εξιλα­σμού», όπου βλέπουμε κατάπληκτοι ότι πίσω από τις τελετουργίες του Ιουδαίου Αρχιερέως, κρύβονται γεγονότα που αφορούν τον Χριστό, τον Μ. Αρχιερέα της Κ. Διαθήκης. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι Πατέρες της Εκκλησίας, με την καθοδήγησι του Αγίου Πνεύ­ματος ανεκάλυψαν στην Γραφή και θησαυρούς σοφίας. <strong>Ο Ιερός Χρυ­σόστομος</strong>, μεγάλος μεταλλωρύχος της Βίβλου έχει πει: «Ουδέ γαρ συλ­λαβή ουδέ κεραία μία έστιν εγκειμένη παρά τη Γραφή, η μη πολύς ενα­πόκειται θησαυρός εν τω βάθει» (21η ομιλία εις Γένεσιν). <strong>Και σε μία συλλαβή και σ' ένα μικρό γράμμα της Γραφής, αν σκαλίσεις θα βρείς κρυμμένους στο βάθος θησαυρούς.</strong> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ο λόγος του Θεού μας συνιστά να μη χρησιμοποιούμε μάταια και άσκοπα λόγια. Μας παραγγέλλει με έντονο ύφος να αποφεύγουμε τους «αργούς λόγους». Αφού ο Θεός δίνει σ' εμάς τέτοια εντολή, θα πρέπει κατ' αρχήν να την εφαρμόζη και ο Ίδιος. «Όχι μάταιοι λόγοι στην Γραφή». Αυτό είναι ανάγκη να αληθεύη. Ωστόσο συναντούμε κά­ποιες περικοπές στη Βίβλο που νομίζουμε ότι δεν λένε τίποτε, και θα ή­ταν καλό να μη γράφονταν. Και όμως εκεί που συναντούμε λόγια εκ πρώτης όψεως χαμένα και άσκοπα, εκεί υπάρχει ουσιώδης και χυμώ­δης λόγος, αλλά δεν μπορούμε εμείς να τον αντιληφθούμε. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Διαβάζουμε π.χ. το 33ο κεφάλαιο των Αριθμών και βλέπουμε τον Θεό να δίνη εντολή στου Μωϋσή να γράψη όλες τις στάσεις του λαού από την Αίγυπτο προς την γη Χαναάν. Έτσι κατασκευάζεται ένα κομπολόγι από 42 χάντρες. Απαριθμούνται 42 τοποθεσίες. Και φυσικό είναι να νομίσουμε ότι αυτή η περικοπή είναι βαρετή και ανούσια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«Απήραν εκ Ραμεσσή... παρενέβαλον εις Σοκχώθ». «Ξεκίνησε το ισραηλιτικό στρατόπεδο από την Ραμεσσή και στρατοπέδευσε στην Σοκχώθ». «Και απήραν εκ Βουθάν και παρενέβαλον απέναντι Ειρώθ... Και απήραν από των ορέων Αβαρίμ και παρενέβαλον παρά τον Ιορδάνην». Συνέχεια «και ξεκίνησαν και στάθμευσαν» «και ξεκίνησαν και στρατοπέδευσαν». Και πάλι το ίδιο. Μέχρι να καταγράψουν 42 στάσεις και τοποθεσίες. Ας μη βιασθούμε όμως να χαρακτηρίσουμε σαν άχρηστο αυτόν τον κατάλογο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτοί που είναι εξοικειωμένοι με την αγροτική ζωή, γνωρίζουν ό­τι κάποια χόρτα τρώγονται από τα ζώα, κάποια άλλο τρώγονται από τους ανθρώπους ή χρησιμοποιούνται σε κάτι, και τέλος ωρισμένα απ' αυτά δεν προσφέρουν τίποτε. Και όμως κάποιο χορταράκι που φαίνεται άχρηστο, για ένα βοτανολόγο ή φαρμακοποιό ή αρωματοποιό μπορεί να έχη ανεκτίμητη αξία. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Έτσι συμβαίνει και με κάποιες περικοπές της Αγίας Γραφής. Δεν είναι αυτές ασήμαντες, αλλά το μυαλό μας είναι ασθενικό και αδυνατεί να συλλαβή το νόημά τους.</strong> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ας δούμε λίγο τις 42 στάσεις. Άχαρος και άγονος κατάλογος! Ασηρώθ, Ραθαμά, Ρεμμών, Φαρές, Λεβηνά, Ρεσσάν κλπ. Τόσο μάταιος, όσο και κουραστικός. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και όμως εδώ υπάρχει γονιμώτατη περιοχή. Κρύβεται τόσο βά­θος νοημάτων ώστε να δημιουργείται ίλιγγος. Ένας σοφός της αρχαίας Εκκλησίας, ο <strong>Ωριγένης</strong> και αργότερα ο σοφός και <strong>άγιος Ιερώνυμος</strong> έ­χουν γράψει μακροσκελείς ομιλίες όπου εξιχνιάζουν τα υπέροχα νοήμα­τα αυτής της περικοπής. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ας δούμε δειγματοληπτικά την 5η και την 6η στάσι. «Και παρενέ­βαλον εν Πικρίαις. Και απήραν εκ Πικριών και ήλθον εις Αϊλίμ· και εν Αϊλίμ δώδεκα πηγαί υδάτων και εβδομήκοντα στελέχη φοινίκων». </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η περιοχή της Αίλίμ προσφέρει δροσιά, αναψυχή και απόλαυσι. Όασις μέσα στην έρημο. Πριν όμως από την Αϊλίμ έχουμε τις Πικρίες. Τι σημαίνουν αυτά; Εκείνος που οδοιπορεί από την Αίγυπτο προς την γη της Επαγγελίας, δηλαδή όποιος φεύγει από την αμαρτωλή ζωή και προχωρεί στην ευσέβεια, αυτός πριν φθάση στην Αϊλίμ με τους ωραίους φοίνικες και τα δροσερά νερά, θα περάση από την περιοχή των πικριών, θα γευθή δυσκολίες και θλίψεις. Να το πούμε αλλιώς πρώτα η Μ. Παρασκευή και έπειτα η χαρά του Πάσχα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Λοιπόν, 42 στάσεις. Ας δούμε λίγο και τον αριθμό 42. Οι Ισραη­λίτες κατέκτησαν την γη της Επαγγελίας μέσω 42 στάσεων. Ας πάμε στην αρχή του Ευαγγελίου του Ματθαίου. Εκεί γίνεται λόγος για την κατά άνθρωπον γενεαλογία του Χριστού και αναφέρονται τρεις φορές, 14 γενεές. Αλλά τρεις φορές το 14 μας δίνει 42. Ο Χριστός κατέβηκε στον κόσμο μας μέσω 42 γενεαλογικών στάσεων. Ο Χριστός για να κατέβη από τον ουράνιο κόσμο στην Αίγυπτο του παρόντος κόσμου διέτρεξε τις 42 στάσεις των κατά σάρκα προγόνων του. 42 στάσεις έκαναν οι Εβραίοι για να φθάσουν άπό την σκοτεινή Αίγυπτο στην φω­τεινή γη της Επαγγελίας. Αντίστοιχα ο Χριστός διήνυσε 42 στάσεις για να φθάση από τον κόσμο του φωτός στην σκοτεινή γη. Ίση απόστασις. Αν δεν διήνυε ο Χριστός την απόστασι αυτή με την κάθοδό του, δεν θα μπορούσαν οι κατά πνεύμα Ισραηλίτες να επιτύχουν την άνοδο στην ουράνια ζωή της ευσέβειας και αρετής. Ο Κύριος κατέβηκε από τον ουρανό στην γη, ώστε να δωση την δυνατότητα στον άνθρωπο να ανέλθη από την γη στον ουρανό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βλέπετε, τι κρυμμένες έννοιες, τι βαθυστόχαστη θεολογία κρύβε­ται σ' ένα τμήμα της Γραφής που μόλις το πρωτοπλησιάσουμε δείχνει τόσο ανούσιο! Η άγονη περιοχή αποδείχθηκε κάτι περισσότερο από εύφορη. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτά τα μεγαλεία γίνονται γνωστά μέσω των θεοσόφων Πατέ­ρων της Εκκλησίας. <strong>Οι Πατέρες είναι τα τηλεσκόπια και ραδιοτηλεσκό­πια, και η Αγία Γραφή αποτελεί τον ουρανό</strong>. Οι ομορφιές και τα ανεξι­χνίαστα πλούτη του ούρανοϋ δεν γίνονται προσιτά σ' εμάς, αν δεν με­ταχειρισθούμε τηλεσκόπια. <strong>Γι' αυτό συνιστούμε στους αναγνώστες μας να προμηθεύωνται τα πατερικά συγγράμματα, για να τα μελετούν και να ανακαλύπτουν τα χρυσάφια που κρύβουν οι σελίδες της Βίβλου. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ευτυχώς στις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνος κυκλο­φόρησαν πολυάριθμα πατερικά βιβλία, προσιτά στον καθένα. Μελε­τώντας έτσι λ.χ. τα συγγράμματα του ιερού Χρυσοστόμου ή του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, κατανοούμε άριστα την απροσμέτρητη αξία της Βίβλου. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ο γραπτός λόγος του Θεού έχει ανεκτίμητη αξία. Πρόκειται για πολυτιμότατο δώρο του Ουρανού προς την γη. Διαβάζουμε στον 147ο ψαλμό:</strong> «Ο απαγγέλλων τον λόγον αυτού τω Ιακώβ, δικαιώματα και κρίματα αυτού τω Ισραήλ. Ουκ εποίησεν ούτως παντί έθνει και τα κρίματα αυτού ουκ εδήλωσεν αυτοίς»· που σημαίνει ότι ο Θεός γνωστο­ποίησε τον λόγο του στους απογόνους του Ιακώβ, έδωσε νόμο δικαιο­σύνης στο έθνος του Ισραήλ· τέτοιο πράγμα δεν το έκανε σε άλλο έθνος ούτε φανέρωσε στους άλλους λαούς το νόμο του. Εδώ ο προ­φήτης χαρακτηρίζει σαν ειδική εύνοια προς το έθνος του Ισραήλ την φανέρωσι του θείου λόγου. «Πρώτον μεν -λέει ο Απόστολος Παύ­λος- ότι επιστεύθησαν τα λόγια του Θεού» (Ρωμ. 3, 2). Δηλαδή το πρώτο στο οποίο πλεονεκτούσαν οι Ιουδαίοι απέναντι στους εθνικούς ήταν το ότι ο Θεός εμπιστεύθηκε σ' αυτούς τα λόγια του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στον χριστιανικό λαό προσφέρθηκαν μαζί με την Π. Διαθήκη και τα ιερά λόγια της Κ. Διαθήκης. 49 βιβλία της Παλαιάς και 27 της Καινής αποτελούν 76 βιβλία, 76 θεοκατασκεύαστα περιβόλια για να κάνουμε περιπάτους και να απολαμβάνουμε την χάρι τους, την δροσιά τους, τις φυλλωσιές των δένδρων, τα άνθη και τα φρούτα τους, ακούοντας συγ­χρόνως και τα γλυκό κελαηδήματα των πτηνών που βρίσκονται εκεί. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μεγάλη η αξία της Γραφής. Είναι «πηγή κήπου και φρέαρ ύδατος ζώντος», κατά την διατύπωσι του Άσματος. Πρόκειται για «όρη αρω­μάτων», που όποιος τα ανεβαίνει ευωδιάζει η ύπαρξί του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ας εκτιμήσουμε λοιπόν την αξία της και ας επιδοθούμε με ζήλο και ενθουσιασμό στην μελέτη της. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κατακλείοντας τον εισαγωγικό αυτό λόγο θα αναφερθώ σε μία ανάμνησί μου. <strong>Κάποια καλοκαιριάτικη μέρα μαζί με δύο εν Χριστώ αδελφούς πήραμε ένα πλοίο από την Ραφήνα για την Τήνο.</strong> Θεομητορι­κό προσκύνημα. Σ' αυτό το ταξίδι είχαμε μαζί μας και τον 88ο τόμο της Πατρολογίας του Migne, που περιέχει τις επιστολές του αγίου Ισιδώ­ρου του Πηλουσιώτου. Ασκήτεψε σαν ιερεύς στο μοναστήρι του Πηλουσίου στην Αίγυπτο, στις πρώτες δεκαετίες του 5ου μ.Χ. αιώνος. Με αποστολικό λόγο αγωνιζόταν να ισιώση διάφορα στραβά της τότε μο­ναχικής και εκκλησιαστικής ζωής. Υπερασπίσθηκε αποτελεσματικά την μνήμη του Ιερού Χρυσοστόμου. Αναμείχθηκε και σε θέματα που προέ­κυψαν από τον Νεστοριανισμό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μας άφησε αναρίθμητες επιστολές, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως υπέροχα κείμενα, και απευθύνονται σε μοναχούς, κληρικούς, αξιωμα­τούχους της πολιτείας μέχρι και τον αυτοκράτορα. Η συντομία, η κομ­ψότητα, η παρρησία, η εμμονή στο Ορθόδοξο ήθος και δόγμα αποτε­λούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτές τις θαυμάσιες επιστολές μελετούσαμε στην διάρκεια του προσκυνήματος στην Μεγαλόχαρη. Ιδιαίτερα προσέξαμε μία επιστολή που απευθυνόταν στον πρεσβύτερο Ιέρακα και εξυμνούσε τις Αγίες Γραφές. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAuLwCo5A2I/AAAAAAAAAj0/phbNIcchA5U/s1600/agio_pneyma%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAuLwCo5A2I/AAAAAAAAAj0/phbNIcchA5U/s320/agio_pneyma%5B1%5D.jpg" /></a></div><strong>Σημειώνεται εκεί ότι μέσα στα κείμενα των Γραφών υπάρχει τέτοια χάρις που αν ο νους διείσδυση και την αντικρύση, καμμία ομορ­φιά και κανένα μεγαλείο του κόσμου δεν μπορεί πια να τον συγκινήσει.</strong> Με ωραίους χαρακτηρισμούς αναφέρεται στους θεϊκούς και ουράνιους χρησμούς, δηλαδή στα λόγια της Βίβλου. Και τονίζει ότι αποτελούν αν­θισμένα λειβάδια που προβάλλουν αμάραντα άνθη, από τα οποία στά­ζει ουράνιο νέκταρ. «Λειμώνες είσιν ευανθείς, ώσπερ εξ ουρα­νίου νέκταρος βρύοντες ακηράτοις άνθεσιν». Και σ' αυτά τα ευανθή λειβάδια, δεν ξέρει κανείς ποια περιοχή να πρωτοθαυμάση. Πριν χαρεί την ωραιότητα του ενός τμήματος ελκύεται από την χάρι του επομένου, και ενώ απολαμβάνει αυτό δεν μπορεί να ξεχάση την ομορφιά του προηγουμένου, και καθώς προχωρεί σε μία τρίτη περιοχή, τα χάνει μη ξέροντας τι να πρωτοθαυμάση! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Οι μελετώντες την Αγία Γραφή, κατά τον άγιο Ισίδωρο, γεμίζουν την διάνοιά τους με πρωτοφανή θαυμασμό και χάρι, αρκεί ο νους να εισχωρήση στο βάθος των γραφομένων - «είσω του γράμματος παραπέμποντες τον νουν...». </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κάτω από το γράμμα της Βίβλου, μέσα σ' αυτό, κρύβονται θησαυροί ανεκτίμητοι. <strong>Μακάριος όποιος αξιωθή να τους ανιχνεύση.</strong> Τότε όλα τα περιμάχητα μεγαλεία που εντυπωσιάζουν τους κο­σμικούς ανθρώπους, μοιάζουν με μικρές ομορφιές που νικήθηκαν και ξεχάσθηκαν όταν ξεπρόβαλε η μεγάλη ωραιότητα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ας ευχηθούμε να μάθουν οι Χριστιανοί να γεύωνται τα θαυμάσια της Γραφής, και αυτό να αποτελή πρόγευσι των δωρεών του μέλλοντος αιώνος. <strong>Ο δωρεοδότης Θεός ας το δώση. </strong></div><div style="text-align: justify;"><strong><br /></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div>από το εκπληκτικό βιβλίο ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ <br />Πηγή: <a href="http://www.egolpion.com/">Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-635485741206685678?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-66852986026694602132010-06-05T17:02:00.003+03:002010-06-05T18:45:44.574+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TApYK9V6KjI/AAAAAAAAAi8/YZllim7kg0g/s1600/DSCN5785%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TApYK9V6KjI/AAAAAAAAAi8/YZllim7kg0g/s320/DSCN5785%5B1%5D.jpg" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">Εκείνος που δεν φθονεί, ούτε οργίζεται και ούτε τρέφει μνησικακία εναντίον εκείνου που τον λύπησε, δεν σημαίνει και οτι αγαπά αυτόν. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Διότι μπορεί, και χωρίς ν'αγαπά, να μη ανταποδίδει κακό αντί κακού, εξαιτίας της εντολής. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Oπωσδήποτε όμως δεν είναι δυνατό&nbsp;να ανταποδώσει αβίαστα καλό αντί κακού, καθόσον <strong>το να ευεργετεί κανείς με όλη τη διάθεση της καρδιάς του εκείνους που τον μισούν,</strong> <strong>αυτό είναι μόνο γνώρισμα της τέλειας πνευματικής αγάπης.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Εάν κάποιους τους μισείς, αλλούς ούτε τους αγαπάς ούτε τους μισείς, αλλούς πάλι τους αγαπάς αλλά περιορισμένα</strong>&nbsp;<strong>και αλλους τους αγαπάς υπερβολικά, εξαιτίας αυτής της ανισότητας γνώριζε οτι βρίσκεσαι μακριά απο την τέλεια αγάπη, η οποία προυποθέτει ν'αγαπά κανείς εξ ίσου τον κάθε άνθρωπο.</strong></div><div align="justify" style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εκείνοι που στη ζωή αυτή ασκούνται απο τη θεία πρόνοια στην ευσέβεια, δοκιμάζονται με τα τρία αυτά είδη των πειρασμών :</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Πρώτο</strong> με τη χορήγηση ευχάριστων πραγμάτων, όπως είναι η υγεία, το κάλλος, τα πολλά και καλά τέκνα, τα χρήματα, η δόξα και τα παρόμοια. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Δεύτερο</strong> με την αποστολή δυσάρεστων πραγμάτων, όπως είναι η στέρηση τέκνων, χρημάτων, και δόξας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τρίτο</strong> με τα μέσα εκείνα που προκαλούν υπερβολικούς πόνους στο σώμα, όπως είναι οι ασθένειες, τα βασανιστήρια και τα παρόμοια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TApY6ua5jII/AAAAAAAAAjE/frZqxLdRgEc/s1600/getImage%5B1%5D+(2).jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TApY6ua5jII/AAAAAAAAAjE/frZqxLdRgEc/s320/getImage%5B1%5D+(2).jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Προς τους πρώτους λέγει ο Κύριος :&nbsp;<strong>"Εαν κάποιος δεν απαρνείται όλα τα υπάρχοντα του, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου"</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ενώ προς τους δεύτερους και τρίτους λέγει <strong>" με την υπομονή σας θα κερδίσετε τη ζωή σας".</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πηγή: <a href="http://www.egolpion.com/"><span style="color: #0b5394;">Αντιαιρετικό Εγκόλπιο</span></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-6685298602669460213?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-51892462228301788502010-06-03T14:02:00.000+03:002010-06-03T14:02:35.431+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAeBApnF7RI/AAAAAAAAAis/3ukYmX-TxVo/s1600/2928966842_45d9b1b875_b%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAeBApnF7RI/AAAAAAAAAis/3ukYmX-TxVo/s320/2928966842_45d9b1b875_b%5B1%5D.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ήταν μια φορά σ΄ ένα δάσος τρία δέντρα. <strong>Το καθένα από αυτά είχε για τον εαυτό του έναν οραματισμό. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το πρώτο επιθυμούσε να αξιωθεί να γίνει κάποια στιγμή <strong>ένα πολύτιμο μπαούλο ξυλόγλυπτο</strong>, όμορφα σκαλισμένο, που μέσα του θα φυλάσσεται ένας πολύτιμος θησαυρός. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το δεύτερο δέντρο ήθελε να αξιωνόταν να γίνει στα χέρια ενός καλού ναυπηγού <strong>ένα μεγάλο καράβι και όμορφο που θα μετέφερε βασιλιάδες και επίσημα πρόσωπα,</strong> που θα έκανε ταξίδια υψηλών προσώπων. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το τρίτο δέντρο έλεγε ότι το μόνο που θα ήθελε ήταν να γίνει <strong>το πιο ψηλό και πιο δυνατό δέντρο του δάσους</strong>, έτσι ώστε οι άνθρωποι, που θα βλέπουν το ύψος του στην κορυφή του λόφου, να σκέπτονται τον ουρανό και τον Θεό. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όμως πέρασαν τα χρόνια και τα πράγματα εξελίχθηκαν κάπως αλλιώς. Πήγαν υλοτόμοι και έκοψαν το πρώτο δέντρο, και ενώ σχεδίαζε και ποθούσε να γίνει όμορφο ξυλόγλυπτο μπαούλο για θησαυρούς, ο ξυλουργός το έκανε δοχείο για την τροφή των ζώων, παχνί για τα άχυρα των ζώων.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;Το δεύτερο δέντρο που ήθελε να γίνει ωραίο καράβι, για να μεταφέρει βασιλιάδες, έγινε ένα μικρό ψαροκάικο, που το είχαν φτωχοί ψαράδες να ψαρεύουν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το τρίτο δέντρο που ήθελε να μείνει το ψηλότερο του δάσους, το έκοψε κάποιος ξυλοκόπος και το έβαλε στην αποθήκη του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Περνούσαν τα χρόνια και τα δέντρα απογοητευμένα από την εξέλιξη των πραγμάτων, ξέχασαν ακόμη και τα όνειρα τους</strong>. Όμως κάποια ημέρα ένας άντρας και μια γυναίκα ήλθαν στο στάβλο, που ήταν εκείνο το ξύλινο παχνί με τα άχυρα, και η γυναίκα γέννησε ένα αγοράκι και το τοποθέτησαν στο παχνί που είχε φτιαχτεί από το πρώτο δέντρο. Ήταν ο Ιωσήφ και η Παναγία Θεοτόκος, οι οποίοι απόθεσαν σε εκείνο το ξύλινο παχνί όχι απλώς διαμάντια και χρυσάφια αλλά τον ίδιο το Θεό, που είχε γίνει άνθρωπος για εμάς. <strong>Έτσι αξιώθηκε αυτό το παχνί, η φάτνη, να δεχτεί μέσα της το θησαυρό των θησαυρών, τον ίδιο τον Θεό. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στο μικρό ψαροκάικο, που είχε γίνει από το δεύτερο δέντρο, μετά από πολλά χρόνια μπήκαν κάτι ψαράδες μαζί με το δάσκαλο τους , ο οποίος ήταν κουρασμένος και είχε κοιμηθεί. Είχαν ανοιχθεί στην θάλασσα, όταν ξέσπασε μια μεγάλη τρικυμία. Πάνω στο φόβο τους οι μικροί ψαράδες, ξύπνησαν τον αρχηγό τους, και εκείνος μόλις είδε την φουρτουνιασμένη θάλασσα, τη διέταξε να ηρεμήσει. Και η θάλασσα ειρήνεψε αμέσως. Ήταν ο Χριστός μαζί με τους μαθητές του, στη λίμνη Γεννησαρέτ. Έτσι και το δεύτερο δέντρο, που είχε φιλοδοξήσει να γίνει μεγάλο πλοίο που θα μετέφερε υψηλά πρόσωπα και βασιλιάδες, <strong>αξιώθηκε να μεταφέρει τον Βασιλέα των Βασιλέων</strong>, <strong>τον ίδιο τον Χριστό με τους μαθητές Του.</strong> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και το τρίτο δέντρο, που ήταν στην αποθήκη του ξυλουργού, μια ημέρα το πήραν και έκαναν έναν σταυρό, στο οποίο σταύρωσαν τον Χριστό. Έτσι το δέντρο αυτό έγινε πιο ψηλό από ότι είχε επιθυμήσει. <strong>Έφθασε στον ουρανό και στον Θεό</strong>. <strong>Έγινε όπως λέμε σε ένα τροπάριο, « ουρανού ισοστάσιο » </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τελικά τα δέντρα της ιστορίας <strong>απέκτησαν όχι μόνο αυτό που ήθελαν και ποθούσαν αλλά ασυγκρίτως περισσότερα από αυτά που σχεδίαζαν</strong>.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτή λοιπόν η απλοϊκή ιστορία έχει για εμάς ένα βαθύ και μεγάλο δίδαγμα: ότι όταν κάνουμε όνειρα πρέπει να μην ξεχνούμε ότι <strong>αυτό που μας ετοιμάζει ο Θεός είναι προτιμότερο και ωφελιμότερο για τη ζωή μας. </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ας έχουμε λοιπόν πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-5189246222830178850?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-75324473564211286122010-06-02T01:41:00.002+03:002010-06-02T01:49:06.246+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAWORNmGySI/AAAAAAAAAik/ycxj0yEmgYs/s1600/top-airport%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAWORNmGySI/AAAAAAAAAik/ycxj0yEmgYs/s320/top-airport%5B1%5D.jpg" /></a></div>Μια νεαρή κυρία περίμενε την πτήση της στην αίθουσα αναμονής ενός μεγάλου αερολιμένα. Επειδή έπρεπε να περιμένει πολλές ώρες, αποφάσισε να αγοράσει ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα. Αγόρασε επίσης κι ένα πακέτο μπισκότα. Κάθισε σε μια πολυθρόνα στην αίθουσα vip του αερολιμένα για να διαβάσει με ησυχία. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δίπλα από την πολυθρόνα βάζει τα μπισκότα της, ενώ ένας άνδρας που κάθισε στο διπλανό κάθισμα άνοιξε το περιοδικό του και άρχισε να διαβάζει. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAWKltw4UNI/AAAAAAAAAh8/iSiSlhVVkTA/s1600/Image.ashx_1%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAWKltw4UNI/AAAAAAAAAh8/iSiSlhVVkTA/s200/Image.ashx_1%5B1%5D.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">Όταν πήρε το πρώτο μπισκότο, ο άνδρας πήρε κι αυτός άλλο ένα. <strong>Αισθάνθηκε ενοχλημένη αλλά δεν είπε τίποτα</strong>. Σκέφτηκε: « Τι νεύρα έχω! Εάν ήμουν σε κατάλληλη διάθεση θα τον χτυπούσα που τόλμησε! » Για κάθε μπισκότο που έπαιρνε, ο άνδρας έπαιρνε κι αυτός άλλο ένα. Αυτό την εξαγρίωνε, αλλά δεν θέλησε να κάνει σκηνή. Όταν έμεινε μόνο ένα μπισκότο σκέφτηκε: « Α, τι θα κάνει αυτός ο καταχραστής τώρα? » </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τότε ο άνδρας παίρνει το τελευταίο μπισκότο, το κόβει στη μέση, δίνοντας της το ένα μισό.</strong> « Α, αυτό ήταν πάρα πολύ! Ήταν πολύ, πάρα πολύ θυμωμένη τώρα! » Σε μια στιγμή, πήρε το βιβλίο της, τα πράγματα της και όρμησε στην αίθουσα επιβίβασης. Όταν κάθισε στο κάθισμα της μέσα στο αεροπλάνο, έψαξε την τσάντα της για να πάρει τα γυαλιά της, και προς μεγάλη της έκπληξη, το πακέτο με <strong>τα μπισκότα της ήταν εκεί</strong>, άθικτο, κλειστό! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Αισθάνθηκε τόσο ντροπιασμένη! <strong>Συνειδητοποίησε ότι έκανε λάθος...</strong> Είχε ξεχάσει ότι τα μπισκότα της δεν τα είχε βγάλει από την τσάντα της. <strong>Ο άνδρας είχε μοιραστεί</strong> τα μπισκότα του με αυτήν, <strong>χωρίς κανένα αίσθημα θυμού ή πίκρας</strong>.. ενώ αυτή ήταν πολύ θυμωμένη, σκεπτόμενη ότι μοιραζόταν τα μπισκότα της μ΄αυτόν. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Και τώρα δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να εξηγήσει…ούτε να ζητήσει συγνώμη.</strong> </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAWN0G0yhiI/AAAAAAAAAiU/Z8OhTcaphqk/s1600/299459_heathrow-sunset%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAWN0G0yhiI/AAAAAAAAAiU/Z8OhTcaphqk/s320/299459_heathrow-sunset%5B1%5D.jpg" /></a></div><strong>Υπάρχουν 4 πράγματα που δεν μπορείτε να ανακτήσετε:</strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><strong>Η πέτρα</strong> αφού έχει ριχθεί!</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><strong>Η λέξη</strong> αφού έχει ειπωθεί!</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><strong>Η ευκαιρία</strong> αφού έχει χαθεί!</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><strong>Ο χρόνος</strong> αφού έχει περάσει!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-7532447356421128612?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-25278767563812327982010-05-31T01:24:00.000+03:002010-05-31T01:24:32.700+03:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TALi4UKuaBI/AAAAAAAAAgs/zDTIJjK7tJU/s1600/231165-IhsousXristos%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TALi4UKuaBI/AAAAAAAAAgs/zDTIJjK7tJU/s320/231165-IhsousXristos%5B1%5D.jpg" /></a>Το παρακάτω κείμενο αποτελεί ενα γράμμα που στάλθηκε απο τον Άγιο Σεραφείμ της Βίριτσα σε ενα πνευματικό του παιδί, επίσκοπο, ο οποίος βρισκόταν στην φυλακή. Είναι ένας λόγος παρηγοριάς και νουθεσίας, που ο Δημιουργός Θεός απευθύνει στην ψυχή του ανθρώπου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" <strong>Έχεις ποτέ σκεφτεί ότι όλα όσα αφορούν εσένα, αφορούν και Εμένα?</strong> Διότι αυτά που αφορούν εσένα, αφορούν την κόρη του οφθαλμού&nbsp;Μου. Όταν οι πειρασμοί έρχονται επάνω σου και&nbsp;ο πολέμιος σαν το ποτάμι, θέλω να ξέρεις οτι απο Μένα&nbsp;ηταν αυτό.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θέλω να ξέρεις οτι η αδυναμία σου έχει ανάγκη απο τη δύναμη Μου και η ασφάλεια σου&nbsp;βρίσκεται στο να Με αφήσεις να σε προστατεύσω.&nbsp;</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Θέλω να ξέρεις οτι οταν βρίσκεσαι σε δύσκολες συνθήκες μεταξύ των ανθρώπων που δεν σε καταλαβαίνουν, δεν λογαριάζουν αυτά που σου είναι ευάρεστα και σε απομακρύνουν, από Μένα ήταν αυτό.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Είμαι ο&nbsp;Θεός σου, οι περιστάσεις της ζωής είναι στα χέρια Μου.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Δεν βρέθηκες τυχαία στη θέση σου, είναι ακριβώς η θέση που σου έχω ορίσει.</strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Δεν με παρακαλούσες να σου μάθω την&nbsp;ταπείνωση? Και να! Σε έβαλα σ΄αυτό ακριβώς το περιβάλλον, στο ¨σχολείο¨ που διδάσκουν αυτό το μάθημα. Το περιβάλλον σου και αυτοί που ζούν γύρω σου μόνο εκτελούν το&nbsp;θέλημα&nbsp;Μου.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Έχεις οικονομικές δυσκολίες και μόλις τα βγάζεις πέρα? Να ξέρεις οτι απο Μένα ήταν αυτό.Θέλω να ξέρεις οτι Εγώ διαθέτω τα χρήματα σου και να καταφεύγεις σε Μένα και να γνωρίζεις οτι εξαρτάσαι απο Μένα. Θέλω να ξέρεις οτι τα αποθέματα Μου είναι ανεξάντλητα και <strong>να βεβαιωθείς οτι είμαι πιστός στις υποσχέσεις Μου.&nbsp;</strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Να μην συμβεί ποτέ να σου πούν στην ανάγκη σου: " Μην πιστεύεις στον Κύριο και Θεό σου "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TALjybiX1TI/AAAAAAAAAg0/sReKMybm0is/s1600/0%5B1%5D+(2).jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TALjybiX1TI/AAAAAAAAAg0/sReKMybm0is/s320/0%5B1%5D+(2).jpg" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Έχεις περάσει ποτέ νύχτα μέσα στη θλίψη απο τους συγγενείς σου, τους ανθρώπους που αγαπάς? <strong>Σου το επέτρεψα, για να στραφείς σε Μένα</strong> και σε Μένα να βρείς την αιώνια παρηγοριά και ανακούφιση.&nbsp;</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Σε ξεγέλασε ο φίλος σου ή κάποιος που του είχες ανοίξει την καρδιά σου? Από μένα ήταν αυτό. Εγώ επέτρεψα να σε αγγίξει αυτή η απογοήτευση, για να μάθεις ότι <strong>ο καλύτερος φίλος σου είναι ο Κύριος.&nbsp;</strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θέλω να τα φέρνεις όλα σε Μένα και <strong>όλα να Μου τα λές.</strong>&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Σε συκοφάντησε κάποιος? Να το αφήσεις σε Μένα, σε Μένα να προσκολληθείς. Εγώ είμαι η καταφυγή σου, για να κρυφτείς απο την αντιλογία των εθνών. <strong>Θα κάνω την&nbsp;δικαιοσύνη σου να λάμψει σαν το&nbsp;φώς, και την ζωή σου σαν μέρα μεσημέρι.&nbsp;</strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Καταστράφηκαν τα σχέδια σου και η ψυχή σου είναι εξαντλημένη? Απο Μένα ηταν αυτό. Έκανες σχέδια και είχες δικούς σου σκοπούς. Τα σχέδια σου τα έφερες να τα ευλογήσω. Αλλά Εγώ θέλω <strong>να αφήσεις σε Μένα να κατευθύνω και να χειραγωγώ τις περιστάσεις της ζωής σου</strong>, διότι είσαι το όργανο και όχι πρωταγωνιστής.&nbsp;</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TALljIKLAxI/AAAAAAAAAhU/JGDPkui06aM/s1600/y1p-pL5fbnGUGiGoWS9bjwIla131zrXKWsEs9W0tJKircb9mSuULZbeMmNvVzW11e4a76I3FnjZ92c%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TALljIKLAxI/AAAAAAAAAhU/JGDPkui06aM/s320/y1p-pL5fbnGUGiGoWS9bjwIla131zrXKWsEs9W0tJKircb9mSuULZbeMmNvVzW11e4a76I3FnjZ92c%5B1%5D.jpg" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Σε βρήκαν απροσδόκητες αποτυχίες και η απελπισία κατέλαβε την καρδιά σου? Να ξέρεις, απο Μένα ηταν αυτό. Διότι μ΄αυτή την κούραση και το άγχος <strong>δοκιμάζω πόσο ισχυρή είναι η πίστη σου στις υποσχέσεις Μου</strong> και την παρρησία σου στην προσευχή&nbsp;για τους συγγενείς σου. Δεν ήσουν εσύ που εμπιστεύτηκες τις φροντίδες για αυτούς στην προνοητική αγάπη Μου? Δεν είσαι εσύ που και τώρα τους αφήνεις στην προστασία της Πανάγνου Μητέρας Μου?</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><strong>Σε βρήκε σοβαρή ασθένεια</strong> που μπορεί να γιατρευτεί&nbsp; ή είναι αθεράπευτη και σε κάρφωσε στο κρεβάτι σου? <strong>Απο Μένα ήταν αυτό. Επειδή θέλω να Με γνωρίσεις πιο βαθιά,</strong> μέσω της σωματικής ασθένειας, να μην γογγύζεις γι΄ αυτήν τη δοκιμασία που σου στέλνεται και να μην προσπαθείς να καταλάβεις τα σχέδια&nbsp;Μου της σωτηρίας της ψυχής των ανθρώπων με διάφορους τρόπους, αλλά αγόγγυστα και ταπεινά να σκύψεις το κεφάλι σου μπροστά στην αγαθότητα Μου.&nbsp;</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Ονειρευόσουν να κάνεις κάτι ξεχωριστό και ιδιαίτερο για Μένα και αντί να το κάνεις έπεσες στο κρεβάτι του πόνου? Από&nbsp;Μένα ήταν αυτό. Διότι τότε θα ήσουν βυθισμένος στα δικά σου έργα και&nbsp;Εγώ επέτρεψα να σου συμβεί αυτό για να προσελκύσω τις σκέψεις σου σε Μένα. Θέλω να σου&nbsp;διδάσκω τις βαθύτατες σκέψεις και τα μαθήματα Μου, για να&nbsp;Με υπηρετείς, θέλω να σε μάθω να συναισθάνεσαι πως είσαι τίποτα χωρίς Εμένα.&nbsp;</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Μερικοί απο τους καλύτερους υιούς Μου είναι αυτοί οι οποίοι είναι αποκομμένοι απο τη δραστική ζωή, για να μάθουν να χειρίζονται <strong>το όπλο της αδιάλλειπτης προσευχής</strong>.&nbsp;</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Κλήθηκες απροσδόκητα να αναλάβεις μια δύσκολη και υπεύθυνη θέση, στηριγμένη σε Μένα? Σου εμπιστεύομαι τις δυσκολίες αυτές, και γι΄αυτό θα σε ευλογήσει ο Κύριος και Θεός σου, σ΄ όλα τα έργα σου,&nbsp;&nbsp;σ΄ όλους τους δρόμους σου, σ΄ όλα. <strong>Καθοδηγητής και Δάσκαλος σου θα είναι ο Κύριος σου.&nbsp;&nbsp;</strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">Την ημέρα αυτή στα χέρια σου, τέκνο Μου, έδωσα αυτό το δοχείο με το θείο μύρο, να το χρησιμοποιήσεις ελεύθερα.&nbsp;</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><strong>Να θυμάσαι πάντοτε οτι κάθε&nbsp;δυσκολία που θα συναντήσεις, κάθε προκλητική λέξη, κάθε διαβολή και κατάκριση,&nbsp;κάθε εμπόδιο στα έργα σου, που θα μπορούσε να προκαλέσει αγανάκτηση και απογοήτευση, κάθε φανέρωση της αδυναμίας και της ανικανότητας σου, θα χρίεται&nbsp;με αυτό το έλαιο.&nbsp;</strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Απο Μένα ήταν αυτό.</strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TALkdomxqWI/AAAAAAAAAg8/kUQ_c_cLpEg/s1600/cf80ceb9-cf83cf84ceb71%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TALkdomxqWI/AAAAAAAAAg8/kUQ_c_cLpEg/s320/cf80ceb9-cf83cf84ceb71%5B1%5D.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><strong>Να θυμάσαι πως κάθε εμπόδιο είναι νουθεσία απο τον Θεό. Και να βάλεις στην καρδιά σου αυτόν τον&nbsp;λόγο, που σου έχω αποκαλύψει την ημέρα αυτή.</strong>&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><strong>Από Μένα ήταν αυτό.</strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Να ξέρεις και να θυμάσαι πάντα, όπου και να είσαι, οτι οποιοδήποτε κεντρί, θα αμβλυνθεί... μόλις θα μάθεις σε όλα να βλέπεις Εμένα...</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Όλα σου στάλθηκαν απο Μένα για την τελείωση της ψυχής σου.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Όλα αυτά ήταν απο Μένα".</strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-2527876756381232798?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-77212904831239756962010-05-30T00:48:00.002+03:002010-05-31T18:42:40.845+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAGLjqoI0WI/AAAAAAAAAgM/434WQr9OFZM/s1600/sofronios%2520%25201%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAGLjqoI0WI/AAAAAAAAAgM/434WQr9OFZM/s320/sofronios%2520%25201%5B1%5D.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ό Γέρων Σωφρόνιος γεννήθηκε στη Μόσχα από Ρώσους γονείς το 1896. Σπούδασε στην Κρατική Σχολή Καλών Τεχνών της Μόσχας και επιδόθηκε στη ζωγραφική.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έκτος από τα πλούσια φυσικά χαρίσματα πού είχε, ο Θεός τον προίκισε και με εξαιρετικά πνευματικά χαρίσματα από την αρχή της ζωής του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από μικρή ηλικία αφομοίωσε το Πνεύμα του Ζώντος Θεού των Πατέρων του. Στη νεότητα του διακατείχετο από τη δίψα του Απολύτου και ασχολήθηκε σοβαρά με τα πολλά υπαρξιακά προβλήματα της εποχής και του περιβάλλοντος του. Οι έντονες μεταφυσικές αναζητήσεις του τον οδήγησαν στην οδυ­νηρή συναίσθηση του τραγικού χαρακτήρα του ανθρώπινου είναι. <strong>Στη συνείδηση του υποτίμησε την ιδέα ότι το Απόλυτο μπορεί να περικλυσθεί στον ψυχισμό της ευαγγελικής εντολής της αγάπης</strong> και απομακρύνθηκε από τη χριστιανική οδό. Ή θεωρία των ανατολικών θρησκειών, ως λογική λύση στο θλιβερό θέαμα των παθημάτων και του πόνου, είλκυσε τον Γέροντα, και για οκτώ περίπου χρόνια ασκήθηκε στον υπερβατικό διαλογισμό της φιλοσοφικής αυτής πλάνης του υπερπροσωπικού Απολύτου. <strong>Την επιστροφή του στην Εκκλησία προκάλεσε το βιβλικό κείμενο της Σιναϊτικής αποκαλύψεως«Εγώ ειμί ο "Ων».</strong> Βοηθούμενος από τη χάρη του Θεού κατενόησε ότι το Απόλυτο και Άναρχο Είναι, δεν είναι άλλο από τον προσωπικό Θεό, πού αποκαλύφθηκε πρώτα στον Μωϋσή και «έπ' εσχάτων των ημερών τούτων έλάλησεν... εν (τω Μονογενή) υίω» του Θεού, δια Ιησού Χρίστου. Από τη στιγμή εκείνη της προσωπικής συναντήσεως του με τον όντως Όντα, δεν έπαυσε με άκρα έφεση να μυείται στο μυστήριο του αποκαλυφθέντος Θεού και να εμβαθύνει στις άπειρες διαστάσεις της Υποστάσεως του Χριστού,κατ' εικόνα του Οποίου κτίσθηκε&nbsp;ο άνθρωπος. <strong>Την πλάνη του στο απρόσωπο και φανταζόμενο Απόλυτο του ινδικού τύπου θρήνησε με πένθος ακραίας εντάσεως επί δεκάδες χρόνια, θεωρώντας την ως πτώση όμοια με εκείνη του Αδάμ, και ως αυτοκτονία σε μεταφυσικό επίπεδο</strong>.Στο έργο του «Οψόμεθα τον Θεόν καθώς εστί», πού είναι ή πνευματική αυτοβιογραφία του, περιγράφει πώς ο ίδιος έζησε τη μετάνοια του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Στο Άγιον Όρος</strong></div><div style="text-align: justify;">Το 1925 - μετά απο μικρή περίοδο σπουδών στο Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι - μετέβη στο Άγιον Όρος, οπου μόνασε συνολικά 22 χρόνια. Πρώτα εγκαταβίωσε στη Μονή του Άγιου Παντελεήμονος, οπου δέχθηκε τη μεγαλύτερη δωρεά της ζωής του. Γνωρίσθηκε καί συνδέθηκε πνευματικά με τον Άγιο Σιλουανό (1866-1938), στο πρόσωπο του οποίου κατόπτευσε τις αυθεντικές διαστάσεις της χριστιανικής ζωής.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έμεινε κοντά στον Άγιο ως το τέλος της ζωής του, κι έπειτα, αφού έλαβε την ευλογία του Ηγουμένου και των Γερόντων της Μονής, αποσύρθηκε στην έρημο του Αγίου Όρους. Από εκεί διακονούσε ως πνευματικός των Ιερών Μονών Αγίου Παύλου, Όσίου Γρηγορίου, Όσιου Σίμωνος Πέτρας, Όσίου Ξενοφώντος και πολλών άλλων κελιών και σκητών.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Στη Γαλλία</strong></div><div style="text-align: justify;">Το 1947 επέστρεψε από τον Άθωνα στη Γαλλία για να εκδώσει τα χειρόγραφα, πού του εμπιστεύθηκε ο Άγιος Σιλουανός πριν τον θάνατο του, προσθέτοντας μερικά βιογραφικά στοιχεία του και εκτενή ανάλυση της διδασκαλίας του. Είχε όμως ήδη κλονισθεί σοβαρά ή υγεία του. Κατά τη διάρκεια των πέντε χρόνων της γερμανικής Κατοχής πού προηγήθηκε, τρεφόταν βασικά με παξιμάδια και αγριοκάστανα που μάζευε από το δάσος. Ένα χρόνο πριν από την αναχώρηση του,&nbsp;η σπηλιά στην οποία κατοικούσε υπέστη ρωγμή και γέμιζε από το νερό της βροχής. Αλλά και όταν έφθασε στη Γαλλία, οι οροί κάτω από τους οποίους ζούσε ήταν δυσμενείς. Εργάσθηκε σκληρά μόνος για τη συγγραφή και πολυγράφηση της πρώτης ρωσικής εκδόσεως του βιβλίου του για τον Άγιο Σιλουανό, πού κυκλοφόρησε το 1948. Σχεδόν αμέσως μετά το γεγονός αυτό, έπαθε γαστρορραγία και υποβλήθηκε σε πολύ σοβαρή εγχείρηση, κατά την οποία του αφαίρεσαν το μεγαλύτερο μέρος του στομάχου. Για ογδόντα μέρες τρεφόταν με ορό. Μόλις επέζησε. Μετά απο μία σχετική ανάρρωση εγκαταστάθηκε στο ρωσικό γηροκομείο της Αγίας Γενεβιέβης του Δρυμού (Saint Genevieve Bois), προαστίου των Παρισίων. Στο ίδρυμα αυτό υπήρχε παρεκκλήσι, οπού σιγά-σιγά άρχισε να τελεί ακολουθίες και να λειτουργεί. Μερικοί μάλιστα από τους γέροντες και τις γερόντισσες πού συμμετείχαν στις λειτουργίες και την κοινή προσευχή έγιναν μοναχοί και μοναχές, και δημιουργήθηκε έτσι μικτή μοναστική αδελφότητα στο γηροκομείο. Ό Γέροντας έγινε γρήγορα γνωστός και μερικοί νέοι ήλθαν και κατοίκησαν σε έναν στάβλο κοντά στο γηροκομείο, για να συμμετέχουν και αυτοί στη λατρεία και να απολαμβάνουν την πλούσια διδασκαλία του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAGNhIiR7II/AAAAAAAAAgU/LN4Fp6iZK00/s1600/moni-essex%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAGNhIiR7II/AAAAAAAAAgU/LN4Fp6iZK00/s320/moni-essex%5B1%5D.jpg" /></a></div><strong>Ίδρυση της μονής στο ΕΣΣΕΞ</strong></div><div style="text-align: justify;">Δεν πέρασαν όμως πολλά χρόνια και οι νέοι άρχισαν να παροτρύνουν τον Γέροντα να ιδρύσει Μονή, όπου θα μπορούσαν να οργανώσουν ανάλογα τη μοναχική τους ζωή. Στην αρχή ο Γέροντας ήταν διστακτικός λόγω της εξαντλημένης υγείας του και του δύσκολου από κάθε άποψη εγχειρήματος. Συγχρόνως μερικοί φίλοι του από διάφορες χώρες της Ευρώπης προσπαθούσαν να τον ελκύσουν, ο καθένας στη δική του πατρίδα. Τελικά προτιμήθηκε&nbsp;η Αγγλία, οπου και αγοράσθηκε το μέρος για την ίδρυση της Μονής σε μία απόμερη τοποθεσία της κομητείας του Έσσεξ το 1958. Το 1959 ίδρυσε την Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή του Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ της Αγγλίας, οπου κοιμήθηκε εν Κυρίω την 11η Ιουλίου 1993. </div><div style="text-align: justify;"><br /><strong>Η&nbsp;πνευματική του πορεία</strong></div><div style="text-align: justify;">Ως πνευματική παρουσία, ο Γέροντας αποτελεί σημείο του θεού για τη γενεά του. Έζησε την τραγωδία, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τις αναζητήσεις του πολυτάραχου εικοστού αιώνα, και με τη ζωή, την προσευχή και τον λόγο του έδωσε απαντήσεις στα φλέγοντα ερωτήματα των συγχρόνων του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ολίσθημα του Γέροντα στην απρόσωπη θεωρία των ανατολικών θρησκειών, κατά τη νεότητα του, ή θαυμαστή Πρόνοια του Θεού το μετέβαλε σε δώρο από τον ουρανό. Μολονότι ποτέ δεν αρνήθηκε ενσυνείδητα τον Χριστό, ωστόσο ο ίδιος θεώρησε την παραπλάνηση του ως αποστασία και έγκλημα εναντίον της αγάπης του Θεού των Πατέρων του. <strong>Αυτό έγινε αφετηρία για ακατάπαυστη, βαθιά και απαράκλητη μετάνοια. Με τη χαρισματική απόγνωση στη μετάνοια, όπως ο ίδιος την αποκαλεί, πέτυχε να ελευθερωθεί τελείως από τα δεσμά του παλαιού ανθρώπου, και απαθής να εύμοιρήσει στη θεωρία του άκτίστου Φωτός του Προσώπου του Χριστού.</strong> Τότε ο Γέροντας κατανόησε τον πνευματικό «τόπο» του ανθρωπίνου προσώπου με θεανθρώπινο πλήρωμα. Είδε τις δυο μεγάλες εντολές της αγάπης να αποβαίνουν νόμος ολοκλήρου του είναι του, και ή μεν πρώτη να εκδηλώνεται με τον ακράτητο πόθο για τον Θεό μέχρι αυτομίσους,&nbsp;η δε δεύτερη με την προσευχή υπέρ του κόσμου μέχρι αύτολήθης και πολλών δακρύων. Στην προσευχή αυτή καταπονήθηκε δεκάδες χρόνια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έχοντας ο Γέροντας την εμπειρία αυτή του προσώπου ή, όπως προτιμά να λέει, της υποστατικής αρχής, αποκλειστικού χαρίσματος του Χριστιανισμού, και γνωρίζοντας από μέσα το περιεχόμενο των ινδικών θρησκευμάτων, αποδείχθηκε ανεκτίμητος απολογητής του ορθόδοξου ησυχαστικού βιώματος μέσα στο συγκρητιστικό πνεύμα και τις προκλήσεις της εποχής του. <strong>Κατόρθωσε με επιβλητική και αναντίρρητη αυθεντία να διακρίνει τη διαφορά των θεωριών των δύο ασκητισμών, του ινδικού και του χριστιανικού, πού τόσο απέχουν μεταξύ τους, όσο το κτιστό από το άκτιστο</strong>. Αντέταξε στην επί μεταφυσικού επιπέδου αυτοκτονία, στην οποία οδηγεί ο υπερβατικός διαλογισμός, τη ζωηφόρο και ασύγκριτη πείρα της συναντήσεως και ενώσεως με τον προσωπικό θεό της Αγίας Γραφής.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Η σχέση του με τον Άγιο Σιλουανό</strong> </div><div style="text-align: justify;">Ο Γέροντας Σωφρόνιος έζησε περίπου πέντε χρόνια στη Μονή του Άγιου Παντελεήμονος, πριν ακόμη γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Σιλουανό. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1930. Κάθε φορά πού έβγαινε να θυμιάσει τους μοναχούς αισθανόταν δέος και ντροπή, όταν περνούσε μπροστά από τον Άγιο. Μέχρι τότε όμως δεν έτυχε να συνομιλήσει μαζί του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAGOKU1YBWI/AAAAAAAAAgk/7aV0-GYXQZ0/s1600/2%5B4%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAGOKU1YBWI/AAAAAAAAAgk/7aV0-GYXQZ0/s320/2%5B4%5D.jpg" /></a></div>Λίγο χρόνο μετά τη χειροτονία του Γέροντος ήλθε να τον επισκεφθεί ο ερημίτης μοναχός π. Βλαδίμηρος, με τον όποιο συζήτησαν διάφορα πνευματικά θέματα. Κατανυγμένος από τη συζήτηση και την όλη πνευματική ατμόσφαιρα της συνομιλίας, ο π. Βλαδίμηρος απευθύνει ξαφνικά στον Γέροντα το ερώτημα: <strong>«Πάτερ Σωφρόνιε, πες μου έναν λόγο για τη σωτηρία της ψυχής μου»</strong>. Εκείνη τη στιγμή ο Γέροντας, πού ετοίμαζε τσάι για τον π. Βλαδίμηρο, λέει: «Να στέκεσαι στο χείλος της αβύσσου της απογνώσεως, και όταν δεις ότι αρχίζεις να αποκάμνεις, τραβήξου λίγο πίσω και πιες ένα φλυτζάνι τσάι». Τότε του έδωσε το τσάι. Ό λόγος αυτός, και προπαντός η ενεργεία πού μετέδωσε, χτύπησε τον ερημίτη, που αποχώρησε συντετριμμένος, για να συμβουλευθεί τον Άγιο Σιλουανό και να ελέγξει την αλήθεια και την ασφάλεια της προτροπής.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Την επομένη της συναντήσεως ο Γέροντας κατέβαινε από τη σκάλα του πολυόροφου κτιρίου της Μονής προς την κεντρική αυλή και ο Άγιος Σιλουανός ανέβαινε από τον αρσανά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Κανονικά θα έπρεπε να συναντηθούν έξω από την είσοδο του Καθολικού.&nbsp;Ο Γέροντας όμως, από ευλάβεια όπως πάντοτε, λοξοδρόμησε για να μην συναντήσει τον Άγιο. Άλλα και ο Σιλουανός άλλαξε πορεία, και&nbsp;η συνάντηση μπροστά στην Τράπεζα ήταν αναπόφευκτη. Τη στιγμή εκείνη ο Άγιος Σιλουανός ρώτησε τον Γέροντα: «Πάτερ Σωφρόνιε, ήλθε σε σένα χθες ο π. Βλαδίμηρος;» Και ο Γέροντας, αποφεύγοντας όλα τα ενδιάμεσα στάδια του κοινού διαλόγου, απάντησε: «Έσφαλα;». Και ο Άγιος Σιλουανός, με τον ίδιο τρόπο, λέει σε αυτόν: «Όχι, αλλά ο λόγος υπερέβαινε τα μέτρα και τη δύναμη του αδελφού. Έλα αύριο να συζητήσουμε από κοντά».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Έτσι, ο π. Σωφρόνιος επισκέφθηκε τον Άγιο Σιλουανό, πού του διηγήθηκε τη ζωή του</strong>. Ανιστόρησε σε αυτόν τα δεκαπέντε χρόνια της πάλης του με τα πνεύματα της πονηρίας. Εμπιστεύθηκε σε αυτόν τον αποκαλυπτικό λόγο του Χριστού «κρατεί τον νουν σου εις τον άδην και μη απελπίζου», πού αποτέλεσε σταθμό στον πνευματικό του αγώνα, και με τη δύναμη του οποίου διασώθηκε από κάθε δαιμονική προσβολή και καθαρίσθηκε από τους λογισμούς της υπερηφάνειας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Γέροντας Σωφρόνιος απέκτησε τέτοια πίστη και ευλάβεια προς τον Σιλουανό, ώστε με το πνεύμα του να προσκυνεί και τα αχνάρια των ποδιών του. Όπως ο ίδιος διηγιόταν και έγραφε, θεωρούσε τη γνωριμία και τον σύνδεσμο με τον Άγιο Σιλουανό ως τη μεγαλύτερη προς αυτόν δωρεά του Θεού. Το ιστορικό αυτό γεγονός είχε καθοριστική σημασία για τη μετέπειτα πνευματική εξέλιξη και θεολογία του. Ή επικοινωνία του με τον Άγιο έδωσε στον Γέροντα τη διαβεβαίωση για το πνεύμα της μετανοίας με το οποίο εμφορείτο ως τότε. Πληροφορήθηκε στη διδαχή του και με ακλόνητη πίστη στον λόγο του απέκτησε σταθερότητα στην ασκητική ζωή του και οδηγήθηκε στην απάθεια. Έζησε το υπόλοιπο των ήμερων του, στην έρημο και αργότερα στη διακονία του μέσα στον κόσμο, μαρτυρώντας ότι μόνο με την εκούσια κατάβαση στον Άδη, χάριν της εντολής, ο πιστός τοποθετείται στην οδό του Θεού, μαθαίνει την απερίγραπτη τα­πείνωση του Χρίστου και ενώνεται μαζί Του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο γέροντας κατακοσμήθηκε με πολλά και μεγάλα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Μεγαλύτερη εντύπωση απ' όλα δημιουργούσε ο λόγος του θεού, πού άρπαζε με την προσευχή του και κυοφορούσε ενεργά στην καρδιά του. Ήταν ο άνθρωπος του Λόγου. <strong>Κάθε επαφή μαζί του ήταν άνοιγμα ζωής και θεωρίας, και ο πιο συνήθης λόγος του πληροφορούσε με χάρη αυτούς πού τον προσέγγιζαν. Προσευχόταν εκτενώς και με ένταση για τους πάσχοντες και χαιρόταν ακόμη περισσότερο και από το θαύμα, όταν ο λόγος και ή προσευχή του μετα­ποιούσαν την καρδιά τους.</strong> Αγωνιζόταν να μειώσει τον πόνο τους, αλλά εκδαπανόταν μέχρι τέλους να διακονήσει το μεγαλύτερο και σημαντικότερο θαύμα της πρόσκαιρης υπάρξεως: την ένωση του ανθρωπί­νου είναι, με το Πνεύμα του ζώντος και αιωνίου Θεού.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κανένα φαινόμενο της πνευματικής ζωής δεν εξέπληττε τον Γέροντα. Είχε διανύσει όλη την οδό. Εκτεινόταν συγχρόνως προς απύθ­μενα βάθη και αθεώρητα ύψη. <strong>Είχε το χάρισμα της μετανοίας</strong> και γνώριζε επίσης τις αλλοιώσεις και τα ενεργήματα της νοεράς προσευχής. Ήταν μαθητευμένος στον ανακαινιστικό λόγο του Χριστού και αφομοιωμένος στη μαρτυρική ιεροσύνη Του. Αγαπούσε με πάθος τη θεία Λειτουργία και βεβαίωνε ότι&nbsp;η ορθή τέλεση της αφήνει τους ίδιους καρπούς χάριτος στο επίπεδο της προσευχής, όπως&nbsp;η ησυχαστική προσευχή της ερήμου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ο Γέροντας δεν ήταν ποτέ απόλυτος από στείρα αυτάρκεια στη λογική από αυτοπεποίθηση στην πολυπειρία της ζωής του, αλλά πάντοτε διαμέσου της αδιάλειπτης και ταπεινής προ­σευχής του γνώριζε το μυστήριο των οδών της σωτηρίας.</strong> Σε κάθε άνθρωπο πού τον προσέγγιζε μετέδιδε κατάλληλο λόγο, ανάλογα με την ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα του και τις δυνατότητες της φύσεως του. Όμοια με τον Διδάσκαλο του, τον Άγιο Σιλουανό, προσευχόταν στον ελεήμονα Κύριο να γνωρίσουν τον Σωτήρα Θεό όλοι οι λαοί της γης εν Πνεύματι Αγίω, και δοκίμαζε μεγάλη χαρά και ευγνωμοσύνη για την αναγέννηση έστω και ενός ακόμη πιστού.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έλεγε: «Για να είσαι χριστιανός, πρέπει να είσαι καλλιτέχνης». Όπως οι καλλιτέχνες κατέχονται από το αντικείμενο της τέχνης τους και τον πόθο να το εκφράσουν με όσο το δυνατόν πιο τέλειο τρόπο, έτσι και ο χριστιανός κατέχεται από τον Χριστό και τον πόθο να φθάσει την ατελεύτητη τελειότητα Του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAGN0gAKhaI/AAAAAAAAAgc/B8GFxiFeDKk/s1600/DSC01660%5B1%5D.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/TAGN0gAKhaI/AAAAAAAAAgc/B8GFxiFeDKk/s320/DSC01660%5B1%5D.JPG" /></a></div>Όταν αισθάνθηκε το τέλος του να εγγίζει, είπε: «Όλα τα έχω πει στον Θεό. Τελείωσα ό,τι είχα να κάνω. Τώρα πρέπει να φύγω». Τότε με ταπεινή τόλμη έγραψε θερμό γράμμα στον Παναγιώτατο και Σεπτό Πατριάρχη Βαρθολομαίο ευχαριστώντας Αυτόν από καρδιάς για όλη την εύνοια πού έδειξε στη Μονή του. Εξέφρασε βαθιά ευγνωμοσύνη και παρακάλεσε τον Πατριάρχη να υπερασπίσει το εύθραυστο έργο των χειρών του: «Εύλογων ευλόγησαν τα της εμής μάνδρας ταπεινά πρόβατα, και μήποτε έγκαταλίπης τη Ση φιλόστοργα) φροντίδι και ευδοκία τόπον σμικρόν, πτωχόν και ασήμαντον μεν, άλλ' εν δάκρυσι πολλοίς, και εκ βάθους στεναγμοίς, και αίματι και ιδρώτι ιδρυθέντα». Στο τέλος του γράμματος ζήτα την ευλογία του Επισκόπου του, για να απέλθει «προς το πόθουμενον Φως της του Χριστού Αναστάσεως».</div><div style="text-align: justify;">Ο Γέροντας αναπαύθηκε εν Κυρίω, αλλά συνεχίζει να υπηρετεί με τον λόγο του και τις πρεσβείες του το θαύμα πού αγάπησε ή ψυχή του: την αναγέννηση των πιστών και την πλούσια είσοδο τους στην αιώνια Βασιλεία του Κυρίου ημών και Σωτήρος Ιησού Χριστού.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Θαυματουργός χάρη </strong></div><div style="text-align: justify;">Θαύματα κατά τη διάρκεια της ζωής του Γέροντα ως την ημέρα της κηδείας του, αλλά και μετά από τον θάνατο του, είδαμε πάμπολλα. Τα διηγούνται άνθρωποι από διάφορες χώρες του κόσμου. Μερικοί μάλιστα από τους ευεργετηθέντες, για να εκφράσουν την ευχαριστία τους, ανήγειραν ναούς και κατασκεύασαν εικόνες προς τιμή του Αγίου του Γέ­ροντα, του οσίου Σιλουανού. Αντισταθήκαμε όμως στον πειρασμό να τα καταγράψουμε, για να μείνει η έμφαση στον χαρισματικό λόγο πού του έδωσε ο Θεός, ικανό να εμπνεύσει και να οδηγήσει σε μετάνοια και σωτηρία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στο τέλος του Ευαγγελίου του ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος λέγει ότι, αν το καθένα από τα θαύματα του Ιησού αναγραφόταν ξεχωριστά, ούτε ο κόσμος όλος θα χωρούσε τα γραφόμενα βιβλία. Έτσι αρκείται στην παράθεση επτά μόνο σημείων πού «εποίησεν» ο Ιησούς και της εκτεταμένης διδαχής των λόγων Του. 'Αλλά και οι Άγιοι του Θεού είναι μέτοχοι της ίδιας θείας ενεργείας πού δεν μπορεί να χωρέσει ο κόσμος. Γι' αυτό και στους βίους των Άγιων, πού ο Θεός δόξασε με τη δωρεά του αποκαλυπτικού Λόγου Του, παρατίθενται ένα ή δύο ή τρία θαύματα μόνο, ώστε να παραμείνει ο τονισμός και ή προσοχή των πιστών στον προφητικό χαρακτήρα της διδασκαλίας τους προς καταρτισμό και οικοδομή του Σώματος της Εκκλησίας. Έχοντας τα παραπάνω ως κανόνα, τον όποιο άλλωστε και ο ίδιος ο Γέροντας ακολούθησε στην περιγραφή του βίου του Άγιου Σιλουανού, και υποκύπτοντας κάπως στην επίμονη παράκληση πολλών αδελφών και φίλων, προβαίνουμε στη διήγηση ενός μόνο θαυμαστού γεγονότος, πού ο Θεός οικονόμησε σε μία κρίσιμη στιγμή της ζωής του Γέροντα, μαρτυρώντας έτσι την ευδοκία του θελήματος Του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν ο Γέροντας υπέβαλε αίτηση να εγκατασταθεί στην Αγγλία με όλη τη συνοδεία του, έγινε το εξής: Σε συνέντευξη του με τον Άγγλο πρόξενο στο Παρίσι ερωτήθηκε για ποιο λόγο ήθελε να μεταβεί στην Αγγλία και τι θα είχε να προσφέρει στη χώρα αυτή. Ό Γέροντας απάντησε ότι τίποτα δεν είχε να προσφέρει ούτε να συμβάλλει παραγωγικά στην οικονομία της, αλλά ότι γύρευε ένα ήσυχο μέρος για την προσευχή και τη λειτουργία. Και ο πρόξενος απορημένος μονολόγησε: «Παράξενοι άνθρωποι»!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εκείνες τις ημέρες διεξαγόταν έντονη συζήτηση στη Βουλή της Με­γάλης Βρετανίας για το θέμα του μεταναστευτικού ρεύματος και για τους όρους, σύμφωνα με τους οποίους θα επιτρεπόταν ή είσοδος των αλλοδαπών στη χώρα αυτή. Το θέμα ανέλαβε να ρυθμίσει ο τότε υπουργός Εσωτερικών, R. Α. Βutler, ο όποιος και πρότεινε να εισαγάγει «σημαντικές αλλαγές» στη μεταναστευτική πολιτική της Κυβερνήσεως. Απέρριψε την πρόταση των σοσιαλιστών να αλλάξουν το άρθρο του νόμου πού περιόριζε την είσοδο των αλλοδαπών, αναγγέλλοντας ωστόσο ότι μερικοί περιορισμοί θα μετριασθούν: «Οι παραχωρήσεις κυρίως θα αφορούν εύπορους ανθρώπους, πού επιθυμούν να εγκαταβιώσουν στη χώρα μας, γιατί αρέσει σ' αυτούς ο τρόπος της ζωής μας». Στην εισήγηση αυτή ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Εργατικού Κόμματος Hale διαφώνησε λέγοντας: «"Αν οι Δώδεκα Απόστολοι κατέφθαναν στο λιμάνι του Dover... τότε σύμφωνα με τους εξωτερικούς μας κανονισμούς θα μπορούσε να εισέλθει στη χώρα μας μόνο ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, στον όποιο τα τριάκοντα αργύρια θα επαρκούσαν να ζήσει κατά την περίοδο αναζητήσεως εργασίας, την οποία βρίσκοντας θα αποκτούσε το δικαίωμα να παρατείνει την προθεσμία της παραμονής του (βλέπε σχετικά τα πρακτικά των συζητήσεων της Βουλής στις εφημερίδες Τhe Times και Daily Mail, Λονδίνο, 21 Νο­εμβρίου 1958, σ. 9 και 12 και σ. 11 αντιστοίχως). Το κατά Πρόνοια Θεού περιστατικό αυτό προετοίμασε το έδαφος. Η αίτηση του Γέροντα για να μεταβεί με τη συνοδεία του στην Αγγλία ήταν η πρώτη πού εξετάσθηκε και ικανοποιήθηκε αμέσως από τον ίδιο τον υπουργό Εσωτερικών R. Α. Βutler, ο όποιος έγραψε πάνω στην αίτηση την απόφαση: «Δώστε στον αρχιμανδρίτη Σωφρόνιο όλα όσα ζητεί». </div><br /><br />Πηγή: <a href="http://www.zoiforos.gr/">http://www.zoiforos.gr/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-7721290483123975696?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-47954253180813808982010-05-27T15:07:00.002+03:002010-05-27T15:15:45.270+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_5iDsBB-vI/AAAAAAAAAfs/hjUh__4hsYc/s1600/post-3-12485649352980-1024x705%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: left; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" height="273" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_5iDsBB-vI/AAAAAAAAAfs/hjUh__4hsYc/s400/post-3-12485649352980-1024x705%5B1%5D.jpg" width="400" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">Πρόκειται για την συγγραφέα και στρατευμένη άθεο Ευγενία Γκίνζμπουργκ. Η Ευγενία, πιστό και μαχητικό μέλος του Κόμματος, συνελήφθει ωστόσο το 1937, κατα τις σταλινικές εκκαθαρίσεις. Ήταν τότε 37 ετών. Έμεινε 2 χρόνια έγκλειστη στις φυλακές του Ιεροσλάβ και κατόπιν πέρασε άλλα δεκαπέντε χρόνια εξόριστη στη Σιβηρία. Μεγαλωμένη στο μαρξιστικό κλίμα, ποτισμένη απο μικρή με τον μαρξισμό - λενινισμό, πίστευε οτι η φιλοσοφία αυτή είναι η μόνη ικανή να λύσει τα προβλήματα της ζωής. Αλλά τα θλιβερά γεγονότα και η τραγικότητα της ζωής την έφεραν αντιμέτωπη με πλήθος υπαρξιακών προβλημάτων και ιδιαίτερα με το πρόβλημα του θανάτου. Ο μαρξισμός δεν έδινε καμία απάντηση σ΄αυτό το γεγονός, το μόνο βέβαιο μέσα στην αβεβαιότητα της ζωής. </div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η αξία του βιβλίου της Ευγενίας ( με τον τίτλο " Ίλιγγος " ) δεν έγκειται τόσο σε όσα περιγράφει, όσο στη διαφαινομένη μέσα στις γραμμές του βιβλίου, μεταστροφή της στην Πίστη. Πράγματι όταν η συνειδητή αυτή κομμουνίστρια ήρθε αντιμέτωπη με το θάνατο, λόγω μιας βαριάς ασθένειας, τότε στα χείλη της ανέβηκαν αυθόρμητα λέξεις θερμής προσευχής. Η κραυγή της ικεσίας, η οποία ανέβαινε&nbsp; " εκ βαθέων " έλεγε: " Κύριε, δεν θέλω να πεθάνω εδώ στη θάλασσα ( την μετέφεραν με άλλους κρατουμένους δια θαλάσσης σε άλλη φυλακή ). Θα με πετάξουν στους καρχαρίες, χωρίς καν να με βάλουν σε έναν σάκο. Θεέ μου άφησε με να ζήσω μέχρις οτου φθάσουμε στο Μαγκατάν. Εάν θέλεις Θεέ μου... Σε θερμοπαρακαλώ γι αυτό..Επιθυμώ η τελευταία κατοικία μου να είναι η γή και όχι το νερό. Είμαι ενα ανθρώπινο πλάσμα. Σύ είπες : " γή εί και εις γήν απελεύση&nbsp;"&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σώθηκε η εξαντλημένη Ευγενία, αλλά για να συνεχίσει μια μαρτυρική ζωή στη Σιβηρία. Όταν μετά 18 χρόνια γύρισε πάλι στην οικογένεια της, ομολόγησε &nbsp;στις σελίδες του βιβλίου της : " Πολλές φορές κατα το διάστημα των 18 χρόνων, που κράτησε ο δρόμος του δικού μου σταυρού, βρέθηκα μπροστά στο θάνατο. Δεν συμβιβάστηκα όμως ποτέ μαζί του.. Πρέπει να τονίσω, οτι κάθε φορά ερχόταν σε βοήθεια μου ένα απο αυτά τα γεγονότα, τα οποία εκ πρώτης όψεως φαίνονται τυχαία, αλλά που στην πραγματικότητα αποτελούν μια φυσική εκδήλωση αυτού του μεγάλου Αγαθού ( του Θεού ), το οποίο, σε πείσμα κάθε αρνητικού, Βασιλεύει στον κόσμο."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">( Στο Βασιλειάδη Ν. -Το λυκόφως του μαρξισμού σ. 541-542)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πηγή: Βιβλίο " Η πνευματική αντίσταση του ρώσικου λαού "</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-4795425318081380898?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-36403291466442070942010-05-27T14:07:00.001+03:002010-05-27T14:08:09.186+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_5SPhwdV9I/AAAAAAAAAfU/MHB6q8MpQbc/s1600/STAVROS%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_5SPhwdV9I/AAAAAAAAAfU/MHB6q8MpQbc/s320/STAVROS%5B1%5D.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Μια ξένη δημοσιογράφος , η Τζάνις Μπράουν, που επισκέφτηκε την Σοβιετική Ένωση το 1973, μιλάει για την ορθόδοξη Θεία Λατρεία και την αφοσίωση σ΄αυτή των Ρώσων χριστιανών.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" Η τρίωρη Θεία Λειτουργία ( δεν γίνεται δε καμία προσπάθεια να συντομευθεί ) δεν φαίνεται αρκετά μακρά για το εκκλησίασμα, το οποίο στέκεται αφοσιωμένο στην προσευχή, συχνά σε ναούς στους οποίους δεν παρέχεται θέρμανση, μάλιστα σε θερμοκρασίες κάτω απο το μηδέν. Πολλοί δε παραμένουν στο ναό και για άλλα θρησκευτικά καθήκοντα, για να προσευχηθούν κατα μόνας, για να κάνουν λιτανείες εικόνων, ασπαζόμενοι ο ένας τον άλλο και ανάπτοντες κεριά. Περικυκλωμένοι απο τις εικόνες, οι οποίες τους υπενθυμίζουν την παρουσία των αγίων, των μαρτύρων και της Παναγίας, βρίσκουν οτι η Θεία Λειτουργία είναι ο ουρανός που κατέβηκε στη γή. Στη Θεία Λατρεία ενώνονται με τον Κύριο μας δια του σώματος και του αίματος του, αν και η Θεία Μετάληψη θεωρείται ως ένα ΄πόντβικ ΄ , ένα κατόρθωμα, το οποίο απαιτεί αυστηρή νηστεία, εξομολόγηση και προετοιμασία, και δεν είναι συχνή. Η εκκλησία είναι το ιερό τους καταφύγιο, ο πνευματικός οίκος τους."&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πηγή : Βιβλίο " Η πνευματική αντίσταση του ρωσικού λαού "</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-3640329146644207094?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-49557026360571111762010-05-26T14:43:00.000+03:002010-05-26T14:43:52.825+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_0Ja8tl2SI/AAAAAAAAAfE/mBooI9wPmOk/s1600/panagia_2%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_0Ja8tl2SI/AAAAAAAAAfE/mBooI9wPmOk/s320/panagia_2%5B1%5D.jpg" /></a></div>Ο Χρήστος Βέργος, επιστρατευμένος στον πόλεμο της Κορέας, διηγείται: <br /><br />«Ήμουν ανθυπασπιστής στο τάγμα της Κορέας. Δεν πίστευα πουθενά, παρά μόνο στη δύναμη των Βαρέων όπλων πού κατεύθυνα. <br /><br />Επί πλέον ήμουν αδιόρθωτα βλάσφημος. Όλες οί βλασφημίες μου συγκεντρώνονταν στην Παναγία. Όσοι με άκουγαν ανατρίχιαζαν. Οι φαντάροι μου έκαναν τον σταυρό τους, για να μην τους βρει κακό. Οι ανώτεροι μου διαρκώς με παρατηρούσαν καί με τιμωρούσαν. "Ωσπου μια νύχτα έζησα ένα ολοφάνερο Θαύμα. <br />Ξημέρωνε ή 7η "Απριλίου 1951. Με τη διμοιρία μου είχα καταλάβει μια πλαγιά σε ύψωμα κοντά στον 38ο παράλληλο. Μέχρι τα ξημερώματα έμεινα άγρυπνος στο όρυγμα μου μαζί με τον στρατιώτη Σταύρο Άδαμάκο. Όταν ρόδιζε ή αυγή, οπότε δεν υπήρχε φόβος αιφνιδιασμού, αποκοιμήθηκα. Είδα τότε ένα όνειρο πού με συνετάραξε: <br /><br />Μία γυναίκα στα μαύρα ντυμένη, με αγνή ομορφιά καί γλυκύτατη φωνή, με πλησιάζει καί με ρωτά ακουμπώντας το χέρι στον ώμο μου: - θέλεις να βρίσκομαι κοντά σου Χρήστο; Ένοιωσα τότε μια βαθειά αγαλλίαση. - Καί ποια είσαι συ; τη ρώτησα. Τότε εκείνη άλλαξε έκφραση καί με παρατήρησε αυστηρά: - Γιατί, Χρήστο, διαρκώς με βρίζεις;&nbsp;- Πρώτη φορά σε βλέπω! διαμαρτυρήθηκα. Πώς είναι δυνατό να βρίζω μια άγνωστη μου; - Ναί, Χρήστο, επέμεινε εκείνη πιο αυστηρά. Με βρίζεις. Εγώ όμως είμαι πάντα κοντά σε σένα καί σ' όλους τους στρατιώτες του τάγματος. Γιατί δεν πηγαίνετε στο Πουσάν, ν' ανάψετε κεριά στ' αδέλφια σας πού έχουν ταφεί εκεί; <br /><br />Μ' αυτή τη φράση ξύπνησα τρομαγμένος. Ό Σταύρος δίπλα μου με κοίταζε σαστισμένος. <br /><br />- Κύριε άνθυπασπιστά, κάτι έχεις, μου είπε. Βογκούσες καί παραμιλούσες στον ύπνο σου. <br /><br />Του διηγήθηκα το όνειρο μου καί καταλήξαμε πώς ήταν αποτέλεσμα κοπώσεως καί συζητήσεων γύρω από τους νεκρούς του Πουσάν. <br /><br />Ενώ όμως λέγαμε αυτά, ξαναβλέπω τη γυναίκα του ονείρου μου μπροστά μου. — Άδαμάκο! βάζω μια φωνή. Ή γυναίκα... Αυτή... Να... τη βλέπεις; <br /><br />Εκείνος προσπαθούσε να με καθησυχάσει, αλλά που εγώ! Ή μαυροφορεμένη γυναίκα με την αγνή ομορφιά καί τη γλυκύτατη φωνή στάθηκε κοντά μου καί μου είπε: <br /><br />-&nbsp;Μη φοβάσαι... Μη φοβάσαι, παιδί μου. Είμαι ή Παναγία. Σάς προστατεύω όλους παντού καί πάντοτε. 'Αλλά θέλω από σένα να μη με βρίσεις ούτε στίς δυσκολότερες στιγμές της ζωής σου. <br /><br />Πέφτω αμέσως ταραγμένος να φιλήσω τα πόδια της. Εκείνη όμως είχε γίνει άφαντη. Έκλαψα τότε άπ' τα βάθη της καρδίας μου ένα κλάμα ανακουφίσεως καί χαράς, εγώ πού δεν είχα κλάψει ποτέ στη ζωή μου». <br /><br />Πηγή: <a href="http://www.gerontas.com/"><span style="color: #e69138;">http://www.gerontas.com/</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-4955702636057111176?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-12084750376646899462010-05-23T23:01:00.001+03:002010-05-23T23:10:54.177+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_mJcPuZKhI/AAAAAAAAAe8/ur7IOL3whBQ/s1600/212106-732%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_mJcPuZKhI/AAAAAAAAAe8/ur7IOL3whBQ/s320/212106-732%5B1%5D.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός στην παραβολή των ταλάντων παρουσιάζει παραστατικά κι ανάγλυφα τις συνέπειες της μη συγχωρήσεως όλων εκείνων των σφαλμάτων που&nbsp;οι άλλοι άνθρωποι μας έκαναν, δηλαδή τί συμβαίνει, όταν δεν συγχωρούμε με όλη μας την καρδιά εκείνους που μας έκαναν οποιοδήποτε κακό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η παραβολή του ευαγγελίου λέει, οτι&nbsp;ένας βασιλιάς θέλησε να λογαριαστεί με τους δούλους&nbsp;του, εμάς τους ανθρώπους. Μεταξύ των άλλων παρουσιάστηκε κι ένας δούλος που χρωστούσε στον Κύριο του, τον βασιλέα, μύρια τάλαντα - ένα αμύθητο ποσό. Ο δούλος φυσικά δεν είχε να εξοφλήσει αυτό το τεράστιο ποσό. Τότε ο Κύριος του, το αφεντικό του, διέταξε να πουληθεί ό,τι είχε και δεν είχε ακόμα και η γυναίκα του και τα παιδιά του, για να εξοφληθεί το χρέος. Ο δούλος βλέποντας οτι καταστρέφεται πλέον διά παντός, χωρίς καμιά ελπίδα εξοφλήσεως του χρέους, έπεσε στα πόδια του Κυρίου του. Τον παρακαλούσε να μακροθυμήσει, να τον συγχωρήσει, και υποσχόταν οτι θα προσπαθήσει να αποδώσει το οφείλόμενο ποσό. Έτσι κάνουμε όλοι, όταν χρωστούμε και δεν έχουμε να τα δώσουμε. Ο Κύριος του δούλου εκείνου, όταν είδε την συντριβή του, όταν άκουσε τα παρακάλια του και τις μεγαλόστομες υποσχέσεις του, τον ευσπλαχνίσθηκε, τον λυπήθηκε και του χάρισε το χρέος. Όλο το τεράστιο χρέος το έσβησε! Ήταν στην εξουσία του, ήταν πλούσιος και μπορούσε να το κάνει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν ο δούλος εκείνος&nbsp;έφυγε απο τα ανάκτορα του βασιλέως, κατα σύμπτωση συνάντησε ενα συνδούλο του, έναν συνάδελφο του, ο οποίος του χρωστούσε μόνον εκατό δηνάρια, δηλαδή ένα τιποτένιο, μηδαμινό ποσό. Τον&nbsp;κράτησε και τον έπνιγε, λέγοντας του να αποδώσει χωρίς αναβολή αυτά που του χρωστούσε. Ο σύνδουλος έπεσε στα πόδια του κι άρχισε να τον παρακαλεί - ακριβώς με τις ίδιες λέξεις που παρακαλούσε αυτός τον βασιλέα προηγουμένως - να μακροθυμήσει για λίγο μέχρι να του δώσει το οφειλόμενο μικρό ποσό.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εκείνος όμως, όχι μόνο δεν μακροθύμησε στον συνδούλο του, όχι μόνο δεν τον συγχώρησε, όχι μόνο δεν του έδωσε προθεσμία, όχι μόνο δεν τον ευσπλαχνίσθηκε για ένα τόσο μικρό ποσό - κι ενώ ηταν ένας απλός φτωχός άνθρωπος αυτός ο συνδούλος του - αλλά από ασπλαχνία τον έβαλε στην φυλακή, εως ότου δώσει τις εκατό δραχμές.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν οι άλλοι σύνδουλοι είδαν αυτά που ο δούλος εκείνος έκανε στον σύνδουλό τους και όταν μάλιστα έμαθαν ότι ο Κύριος τους μόλις προ&nbsp;ολίγου του είχε χαρίσει το τεράστιο ποσό που του χρωστούσε, λυπήθηκαν πολύ. Ένα τόσο σοβαρό γεγονός δεν μπορούσαν να το παραβλέψουν, να το αφήσουν να περάσει έτσι. Παρουσιάστηκαν μπροστά στον Βασιλέα και του διηγήθηκαν με ακρίβεια, αλλά και με πόνο ψυχής, όλα τα συμβάντα, τα τόσο θλιβερά, αυτών των δύο συνδούλων τους.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τότε ο Κύριος εκάλεσε τον δούλο εκείνο, τον αχάριστο, που του είχε χαρίσει το χρέος, και του είπε : " Δούλε πονηρέ, δούλε αχάριστε και σκληρέ, εγώ σου χάρισα όλο το τεράστιο εκείνο χρέος σου, μόνο και μόνο γιατί με παρακάλεσες. Δεν έπρεπε κι εσύ να ευσπλαχνισθείς, να λυπηθείς, να ελεήσεις, να συγχωρήσεις τον σύνδουλο σου, τον φίλο σου, τον φτωχό αυτόν άνθρωπο, όπως κι εγώ ο Κύριος σου ελέησα και συγχώρησα εσένα? Ανακαλώ το χαριστήριο γράμμα. Παίρνω πίσω την εξόφληση, μια και φάνηκες τόσο αχάριστος. Η θέση σου είναι τώρα στην φυλακή, εφ΄όσον δεν έχεις να το πληρώσεις. Οι βασανιστές θα σε βασανίζουν, εως ότου αποδώσεις το οφειλόμενο ποσό, κι εξοφλήσεις το χρέος σου, δηλαδή αιώνια".</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Συμπέρασμα της παραβολής:</strong>&nbsp;Έτσι λέει ο Κύριος, και ο Πατέρας μου ο Ουράνιος θα μεταχειρισθεί εσάς. Τα ίδια θα πάθετε και όλοι εσείς, που δεν θελήσατε με την καρδιά σας, να συγχωρήσετε τον αδελφό σας, για όλα τα φταιξίματα του, για όλα όσα κακά σας έκανε.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η προειδοποίηση αυτή του Κυρίου, για το φοβερό, τελικό κι ανεπανόρθωτο κατάντημα κάθε χριστιανού που δεν θέλησε να συγχωρήσει, δηλαδή η αιώνια καταδίκη του, θα πρέπει να μας βάλει όχι απλώς σε έννοια, σε σκέψη, σε φόβο αλλά σε αγώνα. Αγώνα εναντίον της μνησικακίας, αγώνα εναντίον της εχθρότητας, εναντίον της εκδικητικότητας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τί θα πούμε? Τί θα απολογηθούμε κατά τη μεγάλη εκείνη μέρα της Κρίσεως, όταν βίβλοι ανοιγήσονται και θα κριθούμε εκ των γεγραμμένων έργων ημών εν τοις βιβλίοις? Όταν όλα αυτά τα μικροπράγματα του κόσμου τούτου, για τα οποία εκδικούμεθα και μαλώνουμε, θα έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί και δεν θα μπορέσουμε να τα διορθώσουμε? Όταν τα χρήματα, τα κτήματα, οι αξιοπρέπειες, οι προσβολές, οι υποτιμήσεις εντός εισαγωγικών και τα παρόμοια θα έχουν περάσει? Όταν τα δικά μας πταίσματα θα είναι ολόκληροι τόμοι, ολόκληρα πολυσέλιδα βιβλία, ολόκληρη βιβλιοθήκη, ενώ των άλλων προς εμάς μία μόνο μικρή σελίδα ή έστω λίγες σελίδες? Πώς ο Θεός θα διαγράψει όλους αυτούς τους τόμους με τα δικά μας αμαρτήματα, όταν εμείς δεν θα έχουμε θελήσει μόνο μία σελίδα να διαγράψουμε με των αδελφών μας τα πταίσματα?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το οποιοδήποτε κακό που μας έκανε ο άλλος, ο γείτονας, ο αδελφός, ο συνεργάτης, ο συγγενής, δεν είναι τόσο μεγάλο όσο μας φαίνεται. Είναι παροδικό, δηλαδή και σ΄ όλη τη ζωή να διαρκέσει, θα περάσει κάποια μέρα. Δεν έχει αιώνια ισχύ και δύναμη και ύπαρξη. Το κακό όμως που κάνουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας, όταν δεν συγχωρούμε, είναι χωρίς τέλος. Έχει αιώνια ισχύ και θα τιμωρηθούμε αιωνίως.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έχουμε λοιπόν να διαλέξουμε μεταξύ δύο κακών. Εκείνου που ο άλλος μας κάνει και που είναι παροδικό, και εκείνου που κάνουμε εμείς στον εαυτό μας, όταν δεν συγχωρούμε, που είναι αιώνιο. Τώρα ποιός λογικός άνθρωπος θέλει το κακό του και μάλιστα το αιώνιο? Ξέρουμε οτι οι παρανοϊκοί είναι αυτοί που κάνουν κακό στον εαυτό τους. Οι αξιολύπητοι αυτοί άνθρωποι, κόβουν με γυαλιά τα χέρια τους, αυτοτραυματίζονται, αυτοκτονούν και τόσα άλλα. Ωστόσο κανείς λογικός δεν&nbsp;κάνει&nbsp;τέτοια πράγματα. Εάν λοιπόν τα μικρότερα αυτά δεν τα κάνουμε, γιατί δεν τα βρίσκουμε λογικά, θα κάνουμε τα απείρως μεγαλύτερα κακά στον εαυτό μας? Θα τον καταδικάσουμε οι ίδιοι στο αιώνιο σκοτάδι και θα τον στείλουμε να κάνει συντροφιά με τους δαίμονες, μόνο και μόνο γιατι δεν θελήσαμε απο εγωισμό να διαγράψουμε τα μικροπράγματα που μας έκανα οι άλλοι? Θα κάνουμε ένα τόσο μεγάλο λάθος?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πού είναι όλες οι προηγούμενες γενεές, στις οποίες ήσαν και άνθρωποι που έφυγαν απο δώ για πάντα, χωρίς να συγχωρήσουν? Τί κέρδισαν οι άνθρωποι αυτοί με την ασυγχωρησία προς τους άλλους? Δεν θα έχουν τώρα πια μετανοιώσει πικρά, χωρίς ωφέλεια και χωρίς διόρθωση? Βεβαίως. Εάν κάποιος δεν τα πιστεύει αυτά, είναι φυσικά ελεύθερος να κάνει ό,τι νομίζει. Ένας όμως που λέει οτι είναι Χριστιανός Ορθόδοξος και πιστεύει στον Θεό και στο Ευαγγέλιο, δεν πρέπει να του λείπει το κόκκινο μολύβι. Τί σημαίνει αυτό?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στα επίσημα βιβλία των υπηρεσιών οι διαγραφές γίνονται με κόκκινο μολύβι. Με αυτό το μολύβι ο καθένας, που θέλει να λέγεται Χριστιανός Ορθόδοξος, θα διαγράψει απο σήμερα κάθε φταίξιμο του αδελφού του. Αδελφός του είναι κάθε άνθρωπος, γνωστός και άγνωστος, ορθόδοξος και μή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το μολύβι αυτό θα του χρησιμεύσει, όταν πλέον φύγει απο τον κόσμο αυτόν, σαν κλειδί, που θα ανοίξει την πόρτα του Παραδείσου. Δηλαδή, εάν δεν τα διαγράψει με αυτό το μολύβι το κόκκινο, δεν μπορεί να ανοίξει τον Παράδεισο. Θα βάλει το μολύβι το κόκκινο επάνω στην κλειδαριά της πόρτας του Παραδείσου και θα ανοίξει με το που θα πεί : " Θεός συγχωρήσοι σε " και κάνοντας προσευχή για τον αδελφό, ο Παράδεισος θα ανοίξει!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πηγή: Βιβλίο " Η τέχνη της σωτηρίας "&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-1208475037664689946?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-10324596984829596392010-05-21T14:27:00.002+03:002010-05-23T21:09:51.691+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_Zt8UPxHiI/AAAAAAAAAeE/vo0ysGbKn_0/s1600/untitled%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" gu="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_Zt8UPxHiI/AAAAAAAAAeE/vo0ysGbKn_0/s320/untitled%5B1%5D.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Όλοι επιθυμούν την ειρήνη μα δεν ξέρουν πως να την αποκτήσουν. Ο Μέγας Παϊσιος κυριεύθηκε απο θυμό και παρακάλεσε τον Κύριο να τον ελευθερώσει απο αυτό το πάθος. Ο Κύριος εμφανίστηκε σ΄αυτόν και του είπε: " Παϊσιε, αν θέλεις να μην οργίζεσαι, μην επιθυμείς τίποτε, μη κρίνεις και μη μισήσεις κανένα και θα έχεις την ειρήνη." Έτσι κάθε άνθρωπος που κάνει το θέλημα του να υποχωρεί έναντι του Θεού και των ανθρώπων, θα είναι πάντα ειρηνικός στην ψυχή. Όποιος όμως αγαπά να κάνει το θέλημα του, αυτός δεν θα έχει ειρήνη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού υποφέρει εύκολα κάθε θλίψη και κάθε ασθένεια, γιατί τον καιρό της ασθένειας παραμένει στη θέα του Θεού και προσεύχεται: " Κύριε, Σύ βλέπεις την ασθένεια μου, Εσύ ξέρεις πόσο αμαρτωλός και αδύνατος είμαι, βοήθησε με να υπομένω και να ευχαριστώ την αγαθότητα Σου". Και ο Κύριος ανακουφίζει τον πόνο και η ψυχή αισθάνεται την εγγύτητα του Θεού και μένει κοντά στον Θεό γεμάτη χαρά και ευγνωμοσύνη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αν υποστείς καμιά αποτυχία, σκέψου, " Ο Κύριος βλέπει την καρδιά μου και αν είναι θέλημα Του όλα θα είναι για το καλό το δικό μου και των άλλων". Έτσι η ψυχή σου θα έχει πάντα ειρήνη. Αλλά αν αρχίζει κανείς να παραπονείται " αυτό δεν είναι καλό, εκείνο δεν είναι όπως πρέπει.." τότε ποτέ στην ψυχή του δεν θα υπάρχει ειρήνη, έστω κι αν νηστεύει και προσεύχεται πολύ.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι απόστολοι είχαν παραδοθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού. Μονάχα έτσι διαφυλάσσεται η ειρήνη. Το ίδιο κι όλοι οι μεγάλοι Άγιοι υπέμειναν όλες τις θλίψεις παραδομένοι στο θέλημα του Θεού.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Κύριος μας αγαπά κι&nbsp;έτσι μπορούμε να μη φοβόμαστε τίποτε , εκτός απο την αμαρτία, γιατί εξαιτίας της αμαρτίας χάνεται η χάρη και χωρίς τη χάρη του Θεού ο εχθρός παρασύρει την ψυχή, όπως παρασύρει ο άνεμος τα ξερά φύλλα ή τον καπνό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πρέπει να θυμόμαστε σταθερά πως οι εχθροί έπεσαν απο υπερηφάνεια και προσπαθούν με κάθε τρόπο να μας σπρώξουν στην ίδια πλάνη&nbsp;- και εξαπάτησαν πολλούς. Ο Κύριος όμως είπε : " Μάθετε απ΄εμού την πραότητα και την ταπείνωση και ευρήσετε ανάπαυσιν εις τας ψυχάς υμών".&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" 'Ω ελεήμων Κύριε, δώσε μας την ειρήνη σου, όπως έδωσες ειρήνη στους Αγίους σου Αποστόλους : Ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν " .</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δοξασμένος να είναι ο Κύριος, γιατί μας αγαπά και μας δίνει την ειρήνη Του και τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πώς να διατηρήσουμε την ψυχική ειρήνη μέσα στα σκάνδαλα των ημερών μας?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κρίνοντας κατα την Γραφή και τον χαρακτήρα του σύγχρονου λαού ζούμε στους έσχατους καιρούς. Εν τούτοις πρέπει να διαφυλάξουμε την ειρήνη της ψυχής γιατί χωρίς αυτή δεν σώζεται κανένας, όπως είπε ο μέγας ευχέτης της ρωσικής γής, ο όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ. Όσο ζούσε ο όσιος, ο Κύριος εφύλαγε την Ρωσσία με τις προσευχές του. Μετά το θάνατο του αναδείχτηκε άλλος στύλος απο τη γή ως τον ουρανό, ο πατήρ Ιωάννης της Κροστάνδης. Ας μιλήσουμε λίγο για αυτόν, γιατί είναι σύγχρονος μας και τον είδαμε κι εμείς να προσεύχεται, ενώ τους άλλους δεν τους είδαμε.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θυμόμαστε πως μετά την λειτουργία. όταν του έφεραν την άμαξα και πήγαινε να καθήσει τον περικύκλωσε ο λαός ζητώντας την ευλογία του. Και μέσα σε εκείνο τον συνωστισμό η ψυχή του παρέμενε συνεχώς κοντά στον Θεό και δεν σκορπιζόταν , δεν έχανε την ειρήνη της ψυχής. Πώς άραγε το κατόρθωνε?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το κατόρθωνε γιατί αγαπούσε τον λαό και δεν έπαυε να προσεύχεται για αυτόν: " Κύριε, δώσε την ειρήνη Σου στον λαό&nbsp;Σου. Κύριε δώσε στους δούλους Σου το πνεύμα Σου το Άγιο για να θάλπει τις ψυχές τους με την Αγάπη Σου και να τους οδηγεί σ΄όλη την αλήθεια &nbsp;και σε κάθε αγαθό ".</div><div style="text-align: justify;">" Κύριε θέλω να περιβάλει η ειρήνη Σου όλο τον κόσμο, που τον αγάπησες τόσο πολύ και έδωσες τον Μονογενή Σου Υιό για να σωθεί ο κόσμος δι΄Αυτού." " Κύριε δώσε τους τη χάρη&nbsp;Σου, για να γνωρίσουν με την ειρήνη και την αγάπη και να αγαπήσουν Εσένα και να αναφωνήσουν όπως οι Απόστολοι στο Θαβώρ: Κύριε καλόν εστί ημάς ώδε είναι μετά Σου."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έτσι, προσευχόμενος συνεχώς για τον λαό, διεφύλασσε την ειρήνη της ψυχής, ενώ εμείς την στερούμαστε, γιατί δεν υπάρχει μέσα μας αγάπη για τον συνάνθρωπο.&nbsp;Οι άγιοι Απόστολοι και όλοι οι άγιοι ποθούσαν την σωτηρία του λαού, και όταν βρίσκονταν ανάμεσα σε ανθρώπους προσεύχονταν διακαώς γι΄αυτούς. Το Άγιο Πνεύμα τους έδινε την δύναμη να αγαπούν τον λαό.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και εμείς αν δεν αγαπούμε τον αδελφό, δεν θα έχουμε ειρήνη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ας το αναλογισθεί αυτό, κάθε άνθρωπος.<br /><br />Πηγή: Βιβλίο " Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης "&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-1032459698482959639?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-47536855703946235442010-05-20T00:29:00.001+03:002010-05-20T00:34:48.915+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_RXD8nhHhI/AAAAAAAAAd0/ss7QytjBHUg/s1600/Ag.Oros%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_RXD8nhHhI/AAAAAAAAAd0/ss7QytjBHUg/s320/Ag.Oros%5B1%5D.jpg" wt="true" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ένας ερημίτης, ένας σπηλαιώτης ασκητής, είχε έναν υποτακτικό, και κάποια μέρα του έδωσε το εργόχειρο και του είπε: - Παιδί μου, να πάς κάτω στην πόλη να το πουλήσεις, να αγοράσεις τα χρειαζούμενα και να επιστρέψεις. Ο μοναχός, ως καλός υποτακτικός, κατέβηκε και έκανε μερικές ημέρες μέχρι να διαθέσει το εργόχειρο. <br /><br />Κατα τις μέρες εκείνες είδε μια κηδεία πολλή λαμπρή, με τα πλέον εξεζητημένα μέσα πολυτελείας εκείνου του καιρού. Άμαξες και ζώα και λαμπρότητες. Είδε την κηδεία να πορεύεται με κόσμο πολύ με ένα καιρό ηλιόλουστο, μια πάρα πολύ χαρούμενη μέρα κλπ. Απορώντας σκεφτόταν.. " ποιός μεγάλος άνθρωπος να πέθανε και τόσο λαμπρή κηδεία να γίνεται?.." Ρώτησε κάποιον περαστικό, και του είπε οτι η πρώτη πόρνη γυναίκα της πόλεως πέθανε. <br /><br />Αντιπαρήλθε το γεγονός αυτό, τελείωσε τις ημέρες, που χρειάστηκε να πουλήσει το εργόχειρο, και επέστρεφε στο γέροντα του.<br /><br />&nbsp;Όταν έφτασε προ της σπηλιάς, άκουσε μέσα βογγητά και μουγκρητά ζώου, και αυτό ήταν ένα λιοντάρι, που κατασπάραζε τον γέροντα ασκητή, &nbsp;τον εξαϋλομένο άνθρωπο. Αμέσως σαλεύτηκε ο νούς του, θόλωσε η διάκριση και είπε.. : " μα η πόρνη με τόση λαμπρότητα και τιμές να κηδευτεί, και ένας άγιος άνθρωπος να υποστεί εναν τόσο σκληρό θάνατο, να τον τρώει το θηρίο? Ποιά η κρίση του Θεού? <br /><br />"<strong> Έβλεπε με το νού του, αδικία και αδιακρισία Θεού,</strong> και σκέφτηκε να επιστρέψει στον κόσμο, διότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα είχε διδαχθεί. Και όταν γύρισε τα βήματα του προς τον κόσμο, ο Θεός επέβλεψε δι΄ευχών του γέροντα του και του παρουσιάστηκε άγγελος Θεού, ο οποίος του είπε ¨ Γιατί σκέφτηκες τόσο άδικα απέναντι στην κρίση του Θεού? - Μα πώς να μην σκεφτώ, άγγελε μου, έτσι, την στιγμή που είδα τόσο διαφορά στο τρόπο του θανάτου, ανάμεσα στο γέροντα μου, που ήταν ένας άγιος άνθρωπος, και σε κείνη την πόρνη γυναίκα..? </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ναί, έτσι προφανώς φαίνονται τα πράγματα αλλά η κρίση του Θεού είναι διαφορετική. Η πόρνη γυναίκα, σαν άνθρωπος κι αυτή, είχε κάνει ορισμένες πράξεις καλές. Και ο γέροντας πρίν έρθει να ασκητέψει, σαν άνθρωπος λαϊκός, είχε κι αυτός ορισμένες αμαρτίες. Στην πόρνη, για τις καλές πράξεις, ο Θεός της απέδωσε το δίκαιον όφλημα και έτσι δεν της χρωστά τίποτε. Επειδή ήταν βεβαρημένο το παρελθόν της, έπρεπε να της αποδώσει τις ολίγες πράξεις της με μια δίκαιη ανταπόδοση, εξ ού και οι τιμές και η ηλιόλουστη μέρα και τα μέσα μεγαλοπρέπειας, έτσι δεν της χρωστά τίποτα. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο δε γέροντας εξόφλησε το χρέος των αμαρτιών του, που είχε κατα κόσμον, και απήλθε με την δίκαιη κρίση του Θεού, ολόλαμπρος, εντελώς καθαρός, μη έχοντας κηλίδα στο ένδημα της ψυχής του. Μόλις ο ταπεινός υποτακτικός άκουσε απο τον άγγελο την κρίση του θεού, οπωσδήποτε ζήτησε συγνώμη, εμέμφη τον εαυτό του και γύρισε στην ασκητική ζωή, στη σπηλιά του γέροντος του. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γι΄αυτό δεν πρέπει να τρέχουμε ασυλλόγιστα και να κρίνουμε οιονδήποτε θάνατο και πράξη ανθρώπου. Ο Θεός δεν οικονομεί μόνο την σωτηρία του απελθόντος, αλλά φροντίζει να βοηθήσει και εμάς τους ζώντας, για να διορθώσουμε ο καθένας τον εαυτό του. Ο καθένας να τα βάλει κάτω, και να ιδεί οτι όλα τα ανθρώπινα είναι ματαιότης και οτι η ζωή του ανθρώπου είναι πραγματικά ένα όνειρο. <br /><br />Σαν όνειρο που είναι η ζωή, να φροντίσουμε να μην τη δώσουμε μεγάλη σημασία, αλλά ο καθένας ας προσέξει να διορθώσει την συνείδηση του, να την καθησυχάσει απο τους ελέγχους, να της κάνει υπακοή, και έτσι, όταν έρθει ο φυσικός θάνατος, οποιοσδήποτε κι αν είναι αυτός, να βρεθεί έτοιμος.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;">Πηγή: Βιβλίο " Η τέχνη της σωτηρίας&nbsp;" - Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεϊτου&nbsp;</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-4753685570394623544?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-67098215318627259682010-05-17T10:16:00.000+03:002010-05-17T10:16:51.000+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_DskYpRjtI/AAAAAAAAAdc/N8_omu6G0Ac/s1600/IMG_3812c%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S_DskYpRjtI/AAAAAAAAAdc/N8_omu6G0Ac/s320/IMG_3812c%5B1%5D.jpg" wt="true" /></a></div><div style="text-align: justify;">Μόλις ξυπνήσουμε ας στείλουμε στον Θεό την ευχαριστία μας λέγοντας ¨ Δόξα σοι ο Θεός, η ελπίς ημών, Κύριε δόξα σοι ¨</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ε</strong>ἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Δ</strong>όξα σοι, ο Θεός ημών, δόξα σοι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Β</strong>ασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της Αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον, Αγαθέ, τας ψυχάς ημών. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ἅ</strong>γιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (τρίς)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Δ</strong>όξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Π</strong>αναγία Τριάς, ελέησον ημάς. Κύριε ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών, Δέσποτα, συγχώρησον τας ανομίας ημίν, Άγιε επίσκεψαι και ίασαι τας ασθενείας ημών, ένεκεν του ονόματός Σου. Κύριε, ελέησον. Κύριε, ελέησον. Κύριε, ελέησον.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Δ</strong>όξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Π</strong>άτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η Βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ε</strong>ξεγερθέντες του ύπνου προσπίπτομέν Σοι, Αγαθέ, και τον Αγγέλων τον ύμνον βοώμεν Σοι, Δυνατέ. Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός, δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Δ</strong>όξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Τ</strong>ης κλίνης και του ύπνου εξεγείρας με, Κύριε, τον νουν μου φώτισον, και την καρδίαν και τα χείλη μου άνοιξον, εις το υμνείν Σε, Αγία Τριάς. Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός, δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Κ</strong>αι νυν, και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Α</strong>θρόον ο Κριτής επελεύσεται, και εκάστου αι πράξεις γυμνωθήσονται. Αλλά φόβω κράξομεν εν τω μέσω της νυκτός. Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός, δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Κ</strong>ύριε, ελέησον ιβ' (12 φορές).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(Ευχαριστήρια ευχή)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ε</strong>κ του ύπνου εξανιστάμενος, ευχαριστώ Σοι, Αγία Τριάς, ότι δια την πολλήν Σου αγαθότητα και μακροθυμίαν, ουκ ωργίσθης εμοί τω ραθύμω και αμαρτωλώ, ουδέ συναπώλεσάς με ταις ανομίαις μου, αλλ' εφιλανθρωπεύσω συνήθως και προς απόγνωσιν κείμενον ήγειράς με, εις το ορθρίσαι και δοξολογήσαι το κράτος Σου. Και νυν φώτισόν μου τα όμματα της διανοίας, άνοιξόν μου το στόμα, του μελετάν τα λόγιά Σου, και συνιέναι ταις εντολαίς Σου, και ποιείν το θέλημά Σου, και ψάλλειν Σοι εν εξομολογήσει καρδίας, και ανυμνείν το πανάγιον όνομά Σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν, και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μνήσθητι Κύριε</strong> ὑπὲρ ὑγείας &amp; φωτίσεως τῶν δούλων Σου</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(ἀναφέρεις ὅσα ὀνόματα ζωντανῶν έπιθυμεῖς καὶ ἔχεις ὑπ᾿ ὄψιν σου).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Μνήσθητι Κύριε</strong> ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν δούλων Σου</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(ἀναφέρεις ὅσα ὀνόματα κεκοιμημένων ἐπιθυμεῖς καὶ ἔχεις ὑπ᾿ ὄψιν σου).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>- Μνήσθητι Κύριε καὶ ἐμοῦ τοῦ ἁμαρτωλοῦ.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Δ</strong>ι᾿ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ο Θεός ημών, ἐλέησον ἡμᾶς.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1665096342707920585-6709821531862725968?l=posoagapo.blogspot.com' alt='' /></div>Ε.Πhttp://www.blogger.com/profile/02510569486871973762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1665096342707920585.post-470963744103863072010-05-11T14:02:00.001+03:002010-05-11T20:03:25.893+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S-k5AE38o2I/AAAAAAAAAck/olILqgulobI/s1600/296164jene03lga3%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_LaeI38Xa47g/S-k5AE38o2I/AAAAAAAAAck/olILqgulobI/s320/296164jene03lga3%5B1%5D.jpg" tt="true" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ο Χριστός είναι παιδαγωγός του κόσμου και αναμορφωτής της οικουμένης. Ανορθώνει εκείνους που έπεσαν, επαναφέρει στην εκκλησία όσους πλανήθηκαν και ανανεώνει εκείνους τους οποίους εγήρασε η αμαρτία. Το εκπληκτικό είναι ότι ενώ ήταν Θεός, έγινε άνθρωπος, για να ανεβάσει τον άνθρωπο ψηλά και να τον κάμει ανώτερο από τους ουρανούς. Με την ενανθρώπηση του Χριστού ο Θεός έγινε άνθρωπος και ο άνθρωπος θεός , κατά χάριν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν ήρθε στη γη για να θεραπεύσει μόνον τα σώματα αλλά και για να οδηγήσει την ψυχή στην φιλοσοφημένη χριστιανική ζωή. Από την έρημο της άγνοιας και της ειδωλολατρίας μας μετέφερε με το άγιο Βάπτισμα στην Βασιλεία των ουρανών όπου μας ετοίμασε καταλύματα αληθινής αναπαύσεως και αδιατάρακτης διαμονής.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Χριστός παιδαγωγούσε και με τα θαύματα Του. Καθάρισε λεπρούς, ανέστησε νεκρούς, χαλιναγωγούσε τη θάλασσα, συγχωρούσε αμαρτήματα και οδηγούσε τους ανθρώπους στον Θεό – Πατέρα. Δεν ήρθε στον κόσμο δημιουργώντας ταραχές, σείοντας τη γη, ρίχνοντας αστραπές, ανατρέποντας τον ουρανό, φέρνοντας πλήθος Αγγέλων, σχίζοντας το στερέωμα και εποχούμενος πάνω στα σύννεφα, αλλά ήρθε αθόρυβα, κυοφορήθηκε εννέα μήνες, γεννήθηκε στη Φάτνη. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Χριστός πέρασε όλες τις ταπεινές καταστάσεις: γεννήθηκε από μια φτωχή μητέρα και μεγάλωσε στο φτωχικό δωμάτιο ενός μαραγκού. Για μαθητές Του δεν διάλεξε ρήτορες και φιλοσόφους και βασιλείς αλλά ψαράδες και τελώνες. Βρίστηκε, περιφρονήθηκε, καταδιώχτηκε. Και τα έκαμε όλα αυτά για να συντρίψει την ανθρώπινη αλαζονεία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η θαυμαστή μεταβολή που έκαμε ο Κύριος στον Απόστολο Παύλο μαρτυρεί ότι είναι ο μεγαλύτερος παιδαγωγός των αιώνων. Ο λύκος ( ο Παύλος ) γίνεται πρόβατο, ο διώκτης.. ευαγγελιστής, το ζιζάνιο γίνεται σιτάρι, ο πειρατής απόστολος, ο εχθρός της Εκκλησίας γίνεται ιδρυτής νέων Εκκλησιών, το άχρηστο μολύβι γίνεται χρυσάφι. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τις ανάποδες και διεστραμμένες ψυχές, που δε θέλουν να βρουν και να ακολουθήσουν την Αλήθεια, τις απομακρύνει ο Κύριος από κοντά Του, ως ανάξιες της θείας Χάρης. Όσοι ακολουθούν την διδασκαλία του Χριστού οδηγούνται από την δουλεία στην ελευθερία, από τον πνευματικό θάνατο στην αληθινή ζωή, από την καταστροφή στη σωτηρία. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και η απλή παρουσία του Χριστού ήταν γεμάτη από πολλή Χάρη. Γι΄ αυτό πολλοί ήσαν προσηλωμένοι σ΄ Αυτόν, Τον αγαπούσαν και Τον εθαύμαζαν και κανείς δεν ήθελε να απομακρυνθεί από κοντά Του. Τους έφθανε να βλέπουν μόνο το πρόσωπο Του και να ακούνε το στόμα που δίδασκε τέτοιες αλήθειες. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ο Χριστός είναι ο παιδαγωγός της αγάπης</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Αγαπάει και θεραπεύει και τους κακούς</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Αγωνίζεται μέχρι την τελευταία στιγμή να σώσει ακόμη και τον προδότη Ιούδα</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Αφήνει την πόρνη να ασπασθεί και να πλύνει με μύρο και δάκρυα τα πόδια Του</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ο Χριστός είναι ο γεωργός της ανθρώπινης φύσης, ανάβει τη φωτιά του Αγίου Πνεύματος και την καθαρίζει από τα αγκάθια ώστε να δεχθεί το σπόρο της θείας Αποκαλύψεως</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ο Χριστός οδηγεί τον άνθρωπο στη θέωση</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ο συνηθισμένος τρόπος συμπεριφοράς του Κυρίου ήταν η καλωσύνη. Η αυστηρότητα ήταν η εξαίρεση</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ο Χριστός μας δίδαξε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διαλεγόμαστε με τον Θεό, δίνοντας μας ως υπόδειγμα την Κυριακή προσευχή ( Πάτερ ημών…)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Έδειξε άπειρη συγκατάβαση και ήρθε στη γη, για να συνομιλήσει με τον άνθρωπο </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Δεν διαλέγεται μόνο με τους μαθητές Του αλλά με όλο το λαό, με τους τελώνες, με την πόρνη, με την Σαμαρείτιδα, με το Νικόδημο, με τους Φαρισαίους, με τον Ιούδα, με μεγάλη επιείκεια</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Η διδασκαλία του Χριστού ήταν προσαρμοσμένη στην πνευματική κατάσταση των ακροατών Του. Στο λαό μιλούσε με απλά λόγια, για να γίνει κατανοητός</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Εφαρμόζει τη μέθοδο ¨δια των αντιθέτων¨. Κάθε φορά που μιλάει για το πάθος Του, κάνει συγχρόνως μεγάλα θαύματα για να ενθαρρύνει τους μαθητές Του. </div><div style="text-align: justify;">- Η διδασκαλία Του προχωρούσε προοδευτικά από τα ευκολότερα στα δυσκολότερα<br /><br /><br />- Ο Χριστός δεν επλήγωνε με τον έλεγχο, αλλά βοηθούσε στην ανόρθωση εκείνον που είχε πέσει. Κάνει τον έλεγχο ιδιαιτέρως. Δεν ελέγχει με αυστηρότητα τον Ιούδα αλλά μιλάει έμμεσα και συγκαλύπτει την προδοσία του, δίνοντας του έτσι την ευκαιρία να μετανοήσει. « Φίλε αυτό που πρόκειται να κάνεις, κάμε το γρήγορα ». Θέλοντας να κάνει τον έλεγχο παραδεκτό, δεν επιτρέπει να δημοσιεύεται η επίπληξη και λέει: « Πήγαινε και υπόδειξε του το σφάλμα του ιδιαιτέρως » Στους Ιουδαίους, που Τον προκαλούσαν, δεν απαντάει τίποτα, για να μας διδάξει να μην ελέγχουμε πάντοτε αυτούς που μας εχθρεύονται, αλλά να υπομένουμε πολλά με επιείκεια και πραότητα. Οι επιπλήξεις Του στους μαθητές Του απέβλεπαν στο να τους κάνουν προσεκτικότερους. Ο Χριστός γενικά δεν ήταν αυστηρός στον έλεγχο. Σκοπός Του ήταν να διδάξει και να σώσει. Γι΄ αυτό ελέγχει με καλοσύνη και αφήνει τους ένοχους να διορθωθούν μόνοι τους.<br /><br />- Οι περιπτώσεις των Φαρισαίων ( ουαί ) και του Πέτρου ( ύπαγε οπίσω μου ) αποτελούν εξαίρεση, και έγιναν για ειδικό λόγο.<br /><br />- Συμπληρώνει τους ελέγχους με την διδαχή<br /><br />- Ενώ εγνώριζε τις πονηρές και απόκρυφες σκέψεις των εχθρών Του, δεν τους αποκαλύπτει ούτε τους διαπομπεύει<br /><br />- Δεν επιπλήττει τον πλούσιο νεανία του Ευαγγελίου για την αλαζονεία του, για να μας διδάξει να ανεχόμαστε και ανθρώπους αυτού του είδους<br /><br />- Σέβεται την ελευθερία των ακροατών Του και δεν βιάζει κανένα. Δεν ανάγκασε ποτέ τους μαθητές Του να μείνουν κοντά Του ( μη και υμείς θέλετε υπάγειν ? ) Μπορούσε να κάνει καλούς και τους Ιουδαίους και τον Ιούδα, αλλά δεν ήθελε με τη βία. Απευθύνεται στην ελεύθερη βούληση μας και δεν επεμβαίνει παρά μόνον, όταν δεχθούμε ελεύθερα την κλήση Του. <br /><br />- Ο Χριστός διέταξε να αφήνουμε τα ζιζάνια να αυξάνουν μαζί με το σιτάρι, δίνοντας έτσι τον καιρό σ΄ αυτούς που αμάρτησαν να μετανοήσουν<br /><br />- Ήταν πράος και επιεικείς απέναντι στους εχθρούς Του<br /><br />- Ο Χριστός είναι η προσωποποίηση της επιείκειας. Στους Ιουδαίους που Τον προκαλούσαν, δεν απαντούσε τίποτε. Ενώ τους είχε ευεργετήσει, αυτοί Τον ονόμαζαν δαιμονισμένο, εν τούτοις τους αντιμετώπιζε με επιείκεια και μεγαλοψυχία, και εξακολουθούσε να τους ευεργετεί. Ο ίδιος ο Κύριος έδωσε την εντολή: « Γίνεσθε ουν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί » <br /><br />- Ο Χριστός είναι ξένος προς τον καταναγκασμό και τη βία. Δεν υποχρεώνει κανένα να Τον ακούσει και να Τον ακολουθήσει. Η κλήση του είναι προτρεπτική και όχι εκβιαστική. Μας έκαμε κύριους της θελήσεως μας και ελεύθερους να εκλέγουμε ανάμεσα στις φαύλες και στις καλές πράξεις. Γι΄ αυτό και δεν εκράτησε κοντά του τον Ιούδα με την βία<br /><br />- Ο Χριστός δεν διορθώνει τους ακροατές Του μόνον με την τιμή που επιφυλάσσει στους αγαθούς, αλλά και με την τιμωρία με την οποία απειλεί τους πονηρούς. « Έχουμε ήμερο Κύριο, ζητάει να πιαστεί από κάποια αφορμή, για να δείξει όλη την φιλανθρωπία Του. Στο ληστή που μετάνιωσε πάνω στο σταυρό είπε: « Από σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο»<br /><br />- Ο Κύριος θεωρούσε αναγκαία την συμβουλή. Γι΄ αυτό περιόδευε τη γη, για να σωφρονίζει, να διδάσκει, να συμβουλεύει. Ακόμη και τον Ιούδα, παρόλο που εγνώριζε τα δόλια σχέδια του, δεν έπαψε με συμβουλές, με προτροπές.. να τον συγκρατεί από την προδοσία και να τον αναχαιτίζει συνεχώς με το λόγο.<br /><br />- Ο Ιησούς στην Επί του Όρους ομιλία Του δεν παρουσιάζει την διδασκαλία Του υπό μορφή συμβουλών και προσταγών, αλλά υπό μορφή μακαρισμών, κάνοντας τον λόγο Του λιγότερο κουραστικό.. Μακαρίζει τους ενάρετους ( τους ελεήμονες, τους πράους κλπ) ώστε να φιλοτιμηθούν οι ακροατές Του να τους μιμηθούν. Με τον τρόπο αυτό λέμε αυτό που επιθυμούμε, χωρίς να θίγουμε αυτόν που ακούει, εφόσον δεν αναφερόμαστε σ΄ αυτόν, ούτε στο παράπτωμα του<br /><br />- Η συμβουλή πρέπει να συνοδεύεται και από προσευχή. Ο ίδιος ο Χριστός « μετά την παραίνεση τρέπε