"Εμείς οι άνθρωποι του κόσμου τούτου, δυστυχώς είμαστε δούλοι της αμαρτίας, δούλοι των παθών μας και δεν θέλουμε να κατανοήσουμε οτι ο χρόνος της ζωής μας είναι βραχύς, σήμερα είμαστε και αύριο φεύγουμε δια το ταξίδι το αιώνιο και " μακάριοι οι εν Κυρίω αποθνήσκοντες άρτι "

Να είμαστε πολυ φειδωλοί στις τιμωρίες και να αναβάλουμε.

Παιδαγωγική Ανθρωπολογία -
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Είναι χρήσιμη σε όλους μας η τιμωρία γιατί άλλοτε μας κάνει λαμπρότερους και άλλοτε μας αναδεικνύει σωφρονέστερους. Όπως ακριβώς υπάρχουν τα φάρμακα για τις αρρώστιες , έτσι και οι τιμωρίες για τα παραπτώματα. Η τιμωρία όμως πρέπει να επιβάλεται απο αγάπη και πρώτα απ΄όλα πρέπει να εξετάζουμε με μεγάλη ακρίβεια και να μην καταδικάζουμε αυτούς που σφάλλουν μόνον απο όσα ακούσαμε, ούτε να βγάζουμε αποφάσεις χωρίς αποδείξεις.

Δεν είναι μικρή παρηγοριά το να γνωρίζεις και να συναισθάνεσαι ότι τιμωρείσαι δίκαια.

Απο πολλά περιστατικά μπορεί κανείς να δεί τη σοφία και την μεγάλη φιλοστοργία του Απόστολου Παύλου, πως δηλαδή, στις μεν εντολές είναι απαιτητικός και αυστηρός, ενω στις τιμωρίες είναι βραδύς και διστακτικός.

 Γιατί δεν τιμώρησε αμέσως αυτούς που αμάρτησαν, αλλά έδωσε οδηγίες και πρώτη και δεύτερη φορά, αλλά ούτε και τότε, παρόλο που παράκουσαν, τους τιμωρεί, αλλά πάλι δίνει οδηγίες λέγοντας: ¨ Για τρίτη φορά έρχομαι σε σας.. και προτού να φθάσω σας γράφω πάλι" Έπειτα, για να μην έχει η αναβολή ως αποτέλεσμα την οκνηρία, προλαβαίνει και αυτόν τον κίνδυνο, απειλώντας συνεχώς και επισείοντας την τιμωρία και λέγοντας : ¨Αν ξαναέλθω δεν θα λυπηθώ κανένα¨ και ¨ Φοβούμαι μήπως όταν έλθω, πενθήσω για πολλούς ¨

Αυτά λοιπόν πράττει και λέει, μιμούμενος και σ΄αυτό το θέμα τον Κύριο των πάντων , γιατί και ο θεός απειλεί και δίνει εντολές, δεν καταδικάζει όμως και δεν τιμωρεί πολλές φορές.

Και πάλι είπε ο απόστολος Παύλος : ¨ Γι ΄αυτό τώρα που είμαι απών, σας τα γράφω αυτά, ώστε οταν θα είμαι παρών, να μη χρησιμοποιήσω απότομο τρόπο. Γιατί προτιμώ η αποτομία να περιορισθεί στα γράμματα και όχι στα πράγματα, θέλω οι απειλές να είναι αυστηρές, για να μείνουν απειλές και να μην πραγματοποιηθούν. Πάλι και σ΄αυτή την απολογία κάνει φοβερότερο τον λόγο, δείχνοντας οτι δεν είναι αυτός εκείνος που θα τιμωρήσει, αλλά ο Θεός, γι΄ αυτό  και πρόσθεσε ¨σύμφωνα με την εξουσία που μου έδωσε ο Κύριος¨ και για να δείξει και πάλι οτι δεν επιθυμεί να χρησιμοποιήσει την αποστολική του εξουσία, για να τους τιμωρήσει, πρόσθεσε : ¨ όχι για να γκρεμίζω, αλλά για να οικοδομώ και να καταρτίζω¨ 

" Όρισε αμέσως νόμο στο παιδί.. κι αν δείς οτι παραβαίνει το νόμο, τιμώρησε το, άλλοτε με ύφος αυστηρό, άλλοτε με λόγια, άλλοτε με επιπλήξεις και άλλοτε πάλι καλόπιασε το και δώσε του υποσχέσεις. Να μην το χτυπάς διαρκώς, ούτε να το συνηθίσεις να διαπαιδαγωγείται μ΄ αυτόν τον τρόπο. Γιατί άν μάθει να παιδαγωγείται έτσι συνεχώς, θα μάθει και να περιφρονεί τις τιμωρίες. Κι αν μάθει να περιφρονεί τις τιμωρίες, πάνε όλα χαμένα. Αλλά ας φοβάται μεν πάντοτε τα χτυπήματα, ας μην ξυλοκοπείται όμως, και οι απειλές ας μην πραγματοποιούνται.

Ας μην είναι όμως αυτό φανερό, οτι δηλαδή τα λόγια σταματούν στις απειλές. Γιατί η απειλή τότε είναι αποτελεσματική, όταν το παιδί πιστεύει ότι θα πραγματοποιηθεί. Καθόσον αν ο φταίχτης καταλάβει την παιδαγωγική αυτή οικονομία, θα δείξει περιφρόνηση. Αλλά ας περιμένει μεν την τιμωρία, ας μην τιμωρείται όμως, για να μην σβήσει ο φόβος, αλλά να μένει σαν αναμμένη φωτιά, που καίει όλα τα αγκάθια απο την ρίζα, ή όπως η κοφτερή και μεγάλη τσάπα, που σκάβει βαθιά.  Όταν δείς όμως οτι ο φόβος τον ωφέλησε, χαλάρωσε την αυστηρότητα, γιατί η ανθρώπινη φύση μας, έχει ανάγκη και απο επιείκεια. 

Κάθε ποινή - τιμωρία πρέπει να εξατομικεύεται. Βλέπεις και τους γιατρούς, όταν κανείς έχει πολλά τραύματα, δεν προσφέρουν τόση θεραπεία, όση απαιτεί η φύση των τραυμάτων, αλλά όση μπορεί να βαστάξει η δύναμη του οργανισμού, για να μην οδηγήσουν στο θάνατο, τον άρρωστο, θεραπεύοντας τα τραύματα του. Γι΄αυτό λοιπόν ο Θεός ούτε όλους μαζί τους τιμωρεί, ούτε όλους όπως τους αξίζει, αλλά ήρεμα και υποχωρώντας, και πολλές φορές με το να τιμωρήσει ένα, σωφρονίζει μέσω εκείνου πολλούς. Αυτό και με το σώμα γίνεται πολλές φορές, η αποκοπή ενός μέλους, χαρίζει την υγεία σε πολλά άλλα μέλη. 

Δεν ταιριάζουν σε όλα τα παραπτώματα οι ίδιες τιμωρίες, αλλά πολλές και διάφορες, και εξαρτώνται απο την ηλικία και απο τα πρόσωπα που τα διαπράττουν, και απο τα αξιώματα που κατέχουν και απο την σύνεση και απο πολλά άλλα. 

Εκείνος που άκουσε και απόλαυσε περισσότερη διδασκαλία, θα είναι άξιος να υποστεί και μεγαλύτερη τιμωρία, όταν παρανομεί. Και το αντίθετο..            

4 σχόλια:

george-zampiakis είπε...

Το να βαζουμε όρια σε ένα παιδί και να του δημιουργούμε κανόνες είναι και απαίτηση της σύγχρονης παιδοψυχολογίας, που επίσης δεχεται και την τιμωρία(σε λογικά πλαίσια).Αυτό που ξεχωρίζει παραπάνω ο ιερός πατηρ είναι η αγάπη, διότι η αγαπη απο μόνη της είναι ενας ανασταλτικός παραγοντας για να μην παρεκτρεπόμαστε, αλλά και να έχει ψυχοθεραπευτική δραση.Τις υποθήκες του Χρυσοστόμου αν τις εξαιτάσουμε σήμερα θα βρούμε πολλη ωφελεια.

Καλό σου απόγευμα Ε.Π.

Ε.Π είπε...

Συμφωνώ μαζί σου Γιώργο..
Καλό απόγευμα και σε σένα..

angel είπε...

Kαλό μεσημέρι και καλό μήνα.

Η τιμωρία πρέπει να υπάρχει αλλά πάντα, παν μέτρον άριστον. Δεν πρέπει να είμαστε υπερβολικοί μα ούτε να μην τιμωρούμε καθόλου.

Ε.Π είπε...

Καλή μου angel καλό μήνα και σε σένα!
Σίγουρα χρειάζεται που και που κάποια τιμωρία.. αλλα πιστεύω οτι η καλύτερη διαπαιδαγώγηση γίνεται με το δικό μας καλό παράδειγμα και με την πολλή αγάπη.. να νιώθουν τα παιδιά πως ό,τι λέμε το πιστεύουμε ( και το πράττουμε ) και το λέμε με μεγάλη αγάπη για το καλό τους..

Related Posts with Thumbnails

Τελευταίες αναρτήσεις



Με αγάπη...